Τα Νησιά Φερόες ή Φαιρόες (Føroyar ή Faroe Ιslands ή Færøerne), που σημαίνει Νησιά των Προβάτων, είναι ένα σύμπλεγμα 18 νησιών, (17 κατοικήσιμα), που αποτελούν αυτόνομη κοινοβουλευτική δημοκρατία που ανήκει στο βασίλειο της Δανίας και ομώνυμο αρχιπέλαγος. Βρίσκονται στον βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό ανάμεσα στην Σκωτία, την Νορβηγία και την Ισλανδία με συνολική έκταση 1.399 km2 και πληθυσμό 49.483 κατοίκους, σύμφωνα με εκτιμήσεις του 2012.[1] Η εθνική εορτή εορτάζεται στις 29 Ιουλίου στην Τορσχαβν και ονομάζεται Ólavsøka (Όλαβσοκα, από το όνομα του νορβηγού βασιλιά Όλαφ του Δεύτερου ή ο Αγίου Όλαφ που πέθανε στις 29 Ιουλίου 1030 στο Στίκλεσταδ)

Ιστορία
Πρώιμη προ-νορβηγική περίοδος

Η πρώιμη ιστορία των νησιών είναι μάλλον άγνωστη. Εικάζεται ότι τον 6ο αιώνα ένας ιρλανδός μοναχός παρέπλευσε κάποια νησιά στο βόρειο Ατλαντικό, τα οποία χαρακτήρισε ως παράδεισο των πουλιών και των προβάτων. Ίσως, με βάση τα σημερινά χαρακτηριστικά τους, τα νησιά αυτά να ταυτίζονται με τα Φερόε. Στα τέλη του 7ου αιώνα, τα νησιά δέχθηκαν την επίσκεψη μοναχών από την Ιρλανδία σε αναζήτηση ερημητηρίων για μοναχισμό.

Το παλαιότερο γνωστό γραπτό κείμενο, στο οποίο μάλλον γίνεται αναφορά στα νησιά, ανήκει στον Ντικουίλ, έναν Ιρλανδό μοναχό, ο οποίος στο βιβλίο του Μενσούρα Όρμπις Τέρα (Περιγραφή της γήινης σφαίρας) το 825 μ.Χ. περιγράφει τις χώρες βόρεια της Αγγλίας. Στο κείμενο περιγράφονται μεταξύ άλλων νησιά που ταιριάζουν με τη φυσική περιγραφή των Φερόων Νήσων.

Μέχρι τον 14ο αιώνα

Η ιστορία των νησιών παραμένει σχετικά θολή μέχρι τον 14ο αιώνα. Η κύρια ιστορική πηγή αφορά το έργο Φερόινγκα Σάγκα, με σκανδιναβικούς μύθους των νησιών, του 13ου αιώνα, αν και υπάρχει έντονη διαφωνία ως προς τα ιστορικά γεγονότα που περιγράφονται σε αυτό. Οι νησιωτικοί μύθοι δεν υπάρχουν αυτόνομοι, αλλά περιλαμβάνονται σε τρεις άλλες σκανδιναβικές μυθικές ιστορίες, γνωστές με τα ονόματα Όλαφς Σάγκα Τριγκβασόναρ, Φλατεγιαρμπόκ και μία ακόμα που αναφέρεται ως ΑΜ 62 Φολ.

Σύμφωνα με αυτούς τους μύθους, ένας άποικος με το όνομα Γκριμ Καμπάν εγκαταστάθηκε στα νησιά Φερόε κάποια στιγμή πριν το διάστημα της βασιλείας του Χάραλντ Χορφράγκε στη Νορβηγία (872-930). Το όνομα του Γκριμ Καμπάν έχει τόσο νορβηγικές όσο και γαλατικές ρίζες, με συνέπεια το πρόσωπο αυτό να θεωρείται απόγονος τόσο Σκανδιναβών όσο και κατοίκων των βρετανικών νησιών, κάτι που σήμερα είναι χαρακτηριστικό στους κατοίκους Φερόων Νήσων. Κατά τη βασιλεία του Χορφράγκε, αναφέρεται ότι τα νησιά δέχθηκαν πολλούς Νορβηγούς εποίκους, που εγκατέλειψαν τη χώρα τους.

Το γεγονός αυτό υποστηρίζεται και από ρουνικές επιγραφές της περιόδου που έχουν βρεθεί στα νησιά, στις οποίες αναφέρεται η εγκατάσταση ανθρώπων με καταγωγή από περιοχές της Νορβηγίας.

Γεωγραφία

Το νησιωτικό συγκρότημα των Φερόων Νήσων αποτελείται από συνολικά δεκαοκτώ νησιά μεταξύ της Νορβηγικής θάλασσας και του βόρειου Ατλαντικού ωκεανού, σχεδόν στη μέση της απόστασης μεταξύ της Νορβηγίας και της Ισλανδίας. Η συνολική τους έκταση ανέρχεται σε 1.399 τετρ. χλμ., με μήκος ακτογραμμής 1.117 χλμ.

Το κλίμα των νησιών χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες, συνήθως με νεφοσκεπή ουρανό και συχνές ομίχλες και ισχυρούς ανέμους. Αν και το σύμπλεγμα βρίσκεται σε μεγάλο γεωγραφικό πλάτος, ο κλιματικός χαρακτήρας είναι πιο ήπιος από τον αναμενόμενο λόγω του Ρεύματος του Κόλπου. Τα νησιά είναι γενικά βραχώδη με χαμηλές κορυφές, ενώ οι ακτές είναι γενικά απόκρημνες. Τα νησιά έχουν τις ψηλότερες βραχώδεις ακτές σε όλη την Ευρώπη, και ορισμένες από τις ψηλότερες παγκόσμια. Το χαμηλότερο υψόμετρο είναι στο επίπεδο της θάλασσας, ενώ η ψηλότερη κορυψή είναι η Σλαταρτίντουρ με ύψος 882 μέτρα. Οι φυσικοί πόροι του νησιωτικού συμπλέγματος περιλαμβάνουν την αλιεία, τη φαλαινοθηρία, αλλά και το υδροδυναμικό.

Δημογραφία

Ο πληθυσμός των νησιών ανέρχεται στους 49.483 [1] (εκτιμ. 2012) κατοίκους, από τους οποίους το 91,7% έχουν γεννηθεί στα νησιά, ενώ την δεύτερη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα αποτελούν οι Δανοί με 5,8%. Τέλος υπάρχουν μικρές μειονότητες κατοίκων με καταγωγή από την Γροιλανδία, την Ισλανδία και την Νορβηγία. Τα νησιά αποτελούν αυτόνομη επαρχία του βασιλείου της Δανίας από το 1948. Όλα τα ζητήματα ρυθμίζονται εσωτερικά από το κρατίδιο εκτός αυτών της άμυνας και των εξωτερικών υποθέσεων (δεν υπάρχει οργανωμένος τοπικός στρατός), καθώς η άμυνα παραμένει στην υπευθυνότητα του Βασιλείου της Δανίας. Τα μοναδικά σώματα ασφαλείας στο νησί είναι η μικρή τοπική αστυνομική δύναμη και η ακτοφυλακή.

Η συντριπτική πλειονότητα των κατοίκων είναι Λουθηρανοί Χριστιανοί και ανήκουν Εκκλησία των Νήσων Φερόες. Επίσης, υπάρχει μια μικρή κοινότητα Μαρτύρων του Ιεχωβά η οποία αποτελείται από 4 εκκλησίες και αριθμεί 117 μέλη[2]

Πρωτεύουσα είναι το Τόρσχαβν, με 19.000 κατοίκους το οποίο βρίσκεται το νησί Στρέιμοϊ. Η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη είναι το Κλάκσβικ,με 5.000 κατοίκους, στο νησί Μπόρντοϊ. Οι κάτοικοι μιλούν την τοπική διάλεκτο, αλλά μιλιούνται και τα Δανέζικα και, λιγότερο, τα Ισλανδικά. Στο θρήσκευμα είναι προτεστάντες.

Πολιτικά

Τα νησιά Φερόες είναι εξαρτώμενο έδαφος με κοινοβουλευτική δημοκρατία. Από την πρώτη Απριλίου του 1948 απολαμβάνουν καθεστώς αυτοδιοίκησης, που τους παραχωρήθηκε από τη Δανία. Αρχηγός Κράτους είναι η Βασίλισσα Μαργαρίτα Β΄. Εκπρόσωπος της Βασίλισσας είναι ο αρμοστής (από την πρώτη Ιανουαρίου του 2008 στο αξίωμα είναι ο Νταν Μ. Κνούτσεν). H εκτελεστική εξουσία σε τοπικά ζητήματα ασκείται από την κυβέρνηση των Φερόων Νήσων. Αρχηγός της Κυβέρνησης είναι ο Πρωθυπουργός, στα πλαίσια ενός πολυκομματικού συστήματος. Δικαίωμα ψήφου παρέχεται στην ηλικία των 18 ετών. Πρωθυπουργός των Φερόων Νήσων είναι ο Κάι Λέο Γιοχάνεσεν από το Σεπτέμβριο του 2008. Η νομοθετική εξουσία ασκείται από την κυβέρνηση και τη Βουλή, που ονομάζεται Løgting , απαρτιζόμενη από 33 μέλη. Η δικαστική εξουσία είναι ανύπαρκτη. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις 19 Ιανουαρίου του 2008. Στις 13 Νοεμβρίου του 2007 διεξήχθησαν εκλογές για δύο έδρες στο Κοινοβούλιο της Δανίας. Από μία έδρα πήραν το Κόμμα της Ένωσης και το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα.
Εκλογές 2008

Πληροφορίες: wikipedia.org