Στελέχη της διεύθυνσης αντιμετώπισης εγκλημάτων εμπρησμού συνεχίζουν τις έρευνες για την έκρηξη και τη φωτιά στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας «Βιολάντα» στα Τρίκαλα, που είχε σαν αποτέλεσμα πέντε εργαζόμενες να χάσουν τη ζωή τους.

Πληροφορίες από το Πυροσβεστικό Σώμα αναφέρουν πως κατά την αυτοψία στο εργοστάσιο εντοπίστηκαν στο χώρο του υπογείου σωλήνες προπάνιου οι οποίοι είχαν υποστεί διάτρηση.

Παράλληλα, υπάρχουν καταθέσεις εργαζομένων οι οποίοι αναφέρουν ότι μύριζε αέριο στο χώρο του εργοστασίου εδώ και μέρες, είχαν γίνει παράπονα στους υπευθύνους, αλλά δεν έγινε κάτι ως προς αυτό το θέμα, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στην τραγωδία. Υπενθυμίζεται πως η μητέρα της Ελένης Κατσαρού, μίας εκ των εργαζομένων που έχασε τη ζωή της, μιλώντας στο protothema.gr κατήγγειλε πως «εδώ και ένα μήνα και παραπάνω τους λέγαμε μυρίζει υγραέριο, μυρίζει υγραέριο αλλά δεν έδινε κανένας σημασία».

Συνελήφθη ο ιδιοκτήτης

Στο μεταξύ, αξιωματικοί της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού (ΔΑΕΕ) συνέλαβαν σήμερα (27/1) τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, τον τεχνικός ασφάλειας και τον τεχνικό βάρδιας.

Εις βάρος τους σχηματίζεται δικογραφία για πράξεις και παραλείψεις, σχετικές με αδικήματα που αφορούν ανθρωποκτονία από αμέλεια, βαριές σωματικές βλάβες κατά συρροή, εμπρησμό και έκρηξη. Στη δικογραφία θα συμπεριληφθεί και ο έλεγχος πυρασφάλειας, που έγινε από την Πυροσβεστική στις δεξαμενές και στο χώρο του εργοστασίου.

Οι συλληφθέντες απολογούνται από το απόγευμα στους αξιωματικούς της ΔΑΕΕ, κρατούνται και θα οδηγηθούν αύριο Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2026 στην αρμόδια Εισαγγελέα Τρικάλων.

«Τους λέγαμε μυρίζει υγραέριο, δεν έκαναν τίποτα»

Η μητέρα της Ελένης Κατσαρού που είναι μεταξύ των θυμάτων και εργάζεται και η ίδια στο εργοστάσιο για 28 χρόνια, καταγγέλλει πως «εδώ και ένα μήνα και παραπάνω τους λέγαμε μυρίζει υγραέριο αλλά δεν έδινε κανένας σημασία». Από την πλευρά της εργαζόμενη στο πόστο των γυναικών που χάθηκαν δηλώνει πως εντός των εγκαταστάσεων «δεν μύριζε κάτι» και «αν το είχαμε καταλάβει θα είχαμε πει στους υπεύθυνους».

«Εργάζομαι εκεί 28 χρόνια, στην πρωινή βάρδια. Εδώ και ένα μήνα και παραπάνω τους λέγαμε μυρίζει υγραέριο, μυρίζει υγραέριο αλλά δεν έδινε κανένας σημασία. Εκεί πέρα, όλα, καλώδια πεταμένα κάτω, δεν συντηρούσαν ποτέ τίποτα, τίποτα. Ότι ήτανε, να μας πετάει το ρεύμα πέρα. Τίποτα. Πολύπριζα κάτω στο δάπεδο να είναι, να μην ξέρουμε τι να κάνουμε και να λέμε και να μην κάνουν τίποτα. Να μην κάνουν τίποτα», είπε η κυρία Ανδρονίκη στο protothema.gr.

«Έχασα την κόρη μου εκεί. 13 χρόνια είχε η κόρη μου εκεί πέρα. Εγώ 28 χρόνια δουλεύω και έλεγα θα αφήσω τα κόκαλά μου εγώ στην Βιολάντα, αλλά άφησε το παιδί μου τα δικά της κόκαλα», είπε συγκινημένη και συμπλήρωσε: «έχω το εγγονάκι μου τώρα εγώ, τι θα κάνω; Τι θα κάνω, που θα σταθώ; Θα γυρίσει το παιδί μου πίσω; Το παιδί μου δεν γυρίζει».

«Παντού μύριζε»

«Αλλά κανένας δεν έκανε τίποτα και ας τους λέγαμε κάθε μέρα “εδώ δεν δουλεύει, αυτό δεν δουλεύει”. Μύριζε μέσα. Είχε διαρροή μέσα εδώ και καιρό. Δεν ξέρω τι ήταν αυτό. Και η φωτιά δεν ήρθε από το φούρνο. Οι κοπέλες που ήταν δίπλα στο φούρνο βγήκαν σώες. Η κοπέλα που ήταν η κόρη μου και τα άλλα τα κορίτσια που ήταν 30 μέτρα πέρα από τον φούρνο, αυτές σκοτώθηκαν», είπε η κυρία Ανδρονίκη.

Σε ερώτηση για το πού μύριζε, απάντησε: «όπου ήσαν εκεί μέσα. Πήγαινες στα μπάνια μύριζε. Πήγαινες στη λάντζα μύριζε. Παντού μύριζε. Τους λέγαμε αλλά δεν έκαναν τίποτα».

«Όταν πήγαιναν στις τουαλέτες μύριζε πάρα πολύ υγραέριο»

Η αδερφή της Έλενας, ανέφερε στο MEGA πως «ακόμα δεν ξέρει κανένας πως έγινε» και «το μόνο που ξέρουμε είναι ότι άρχισε η φωτιά από μέσα και ξαφνικά ακούστηκε το “μπαμ”».

«Έμαθα μετά το συμβάν ότι μύριζε. Όταν πήγαιναν στις τουαλέτες μύριζε πάρα πολύ υγραέριο, αυτό έχω μάθει. Μύριζε, για κανέναν μήνα μύριζε. Το έλεγαν εκεί στον χώρο εργασίας αλλά κανένας δεν έκανε τίποτα. Το προσωπικό πήγαινε να δουλέψει, δεν μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Κάποιος θα έπρεπε να το ελέγξει και όχι να γίνει αυτό που έγινε», κατήγγειλε.

Η αδερφή της εργαζόταν τη νύχτα «γιατί βολευόταν γιατί είχε ένα παιδάκι και ήθελε να έχει περισσότερο χρόνο ώστε να ασχολείται με το παιδί της». Το παιδί «είναι ακόμα σε σοκ, όσο να είναι, έχει συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει αλλά είναι και ένα παιδί, δεν είναι ενήλικας».