Τα τραγούδια χωρισμού αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο για προφανείς λόγους: όλοι έχουμε μια ιστορία όπου υπήρξαμε ο θύτης, ο πληγωμένος ή αυτός που ακόμα μετανιώνει για την ατάκα που δεν εκτόξευσε την ώρα που ο πρώην πλέον σύντροφος περνούσε την πόρτα.

Μερικά από τα καλύτερα δείγματα του είδους μας τα χάρισε το σινεμά, το οποίο αποτελεί σταθερό πυλώνα της «μετα-χωρισμό» αυτοφροντίδας, μαζί με το παγωτό και τον φίλο που πάντα αντιπαθούσε το ταίρι σας. Είτε πενθείτε, είτε πανηγυρίζετε, αυτά τα πέντε κομμάτια οφείλουν τη φήμη τους στη μεγάλη οθόνη.

Prince - Purple Rain

Είναι πραγματικά δύσκολο να φανταστείς ότι κάποιος θα άφηνε τον Prince. Όμως, η εκδοχή του που βλέπουμε στην ταινία του 1984, ένας οργισμένος, ανώριμος άντρας που παλεύει με τα οικογενειακά του πρότυπα, είναι ακριβώς ο τύπος από τον οποίο πρέπει να μάθεις να φεύγεις μακριά. Το ομώνυμο τραγούδι είναι αυτό που όλοι χρειαζόμαστε να ακούσουμε: «Δεν φταις εσύ, δεν φταίω εγώ, απλά δεν βγαίνει». Δύο άνθρωποι μπορεί να αγαπιούνται, αλλά αν δεν προσφέρουν αυτό που ο άλλος έχει ανάγκη, η έξοδος είναι η μόνη λύση. Αν είσαι τυχερός, θα φύγεις τουλάχιστον υπό τους ήχους μιας μωβ βροχής.

Lesley Gore - You Don't Own Me

Κυκλοφόρησε το 1963 και αποτέλεσε σημείο καμπής για τη νεαρή τότε Lesley Gore. Μέχρι τότε, η δισκογραφία της ήταν γεμάτη από «φλώρικα» pop κομμάτια για αγόρια. Το "You Don't Own Me" όμως, αφορούσε την ίδια. Δεν είναι απαραίτητα ένα τραγούδι χωρισμού, αλλά μια ξεκάθαρη δήλωση ορίων: αν δεν υπάρχει σεβασμός, η Gore μπορεί και θα φύγει. Η κληρονομιά του κομματιού απογειώθηκε το 1996 με το "The First Wives Club", όπου οι Midler, Hawn και Keaton παίρνουν την εκδίκησή τους από τους άθλιους πρώην συζύγους τους, κλείνοντας την ταινία με έναν θριαμβευτικό χορό στους δρόμους της Νέας Υόρκης.

Whitney Houston - Exhale (Shoop Shoop)

Το "Waiting to Exhale" (1995) έφερε στο προσκήνιο τέσσερις μαύρες γυναίκες που στήριζαν η μία την άλλη μέσα από δύσκολες αλλά λαμπερές ζωές. Η ταινία μας χάρισε και ένα από τα πιο "memeable" πλάνα όλων των εποχών: την Angela Bassett να απομακρύνεται ψύχραιμη από ένα φλεγόμενο αυτοκίνητο. Η Whitney Houston, σε μια από τις πιο χαμηλότονες αλλά αριστοτεχνικές ερμηνείες της, δεν χρειάστηκε φωνητικά πυροτεχνήματα για να καθηλώσει το κοινό. Η ηρωίδα μπορεί να πονάει, αλλά έχει την αυτοπεποίθησή της και τις φίλες της για να συνεχίσει.

Dolly Parton (και αργότερα Whitney Houston) - I Will Always Love You

Η Dolly Parton τραγουδά αυτό το «μαχαίρι στην καρδιά» τραγούδι στο τέλος της ταινίας "The Best Little Whorehouse in Texas", χωρίζοντας τον Burt Reynolds για το δικό του καλό. Η εκδοχή της Dolly είναι απαλή και πένθιμη, μια θυσία συναισθήματος. Το 1992, η Whitney Houston το απογείωσε στο "The Bodyguard", μια μέτρια ταινία που έμεινε στην ιστορία μόνο για τη δική της ερμηνεία. Με μια επίδειξη φωνητικής ισχύος που όμοιά της δεν είχε βγει ποτέ από το New Jersey, η Houston το μετέτρεψε σε παγκόσμιο φαινόμενο. Η Dolly, ως δεινή επιχειρηματίας, απλά απόλαυσε τα εκατομμύρια από τα δικαιώματα.

Barbra Streisand - The Way We Were

Η Barbra Streisand, πριν τυποποιηθεί ως gay icon, ήταν μια τεράστια σταρ του σινεμά. Στο "The Way We Were", υποδύεται μια αφοσιωμένη κομμουνίστρια που παρατάει τον γόη Robert Redford επειδή αρνείται να συμβιβαστεί με τα ιδανικά της. Το τραγούδι είναι καθαρή νοσταλγία, χωρίς την οργή που συνοδεύει συνήθως τους χωρισμούς. Παρά την κάπως παλαιομοδίτικη ενορχήστρωση, η φωνή της Streisand παραμένει κρυστάλλινη και αγέρωχη, κοιτάζοντας το παρελθόν με αναστοχασμό, χωρίς καμία διάθεση να επιστρέψει σε αυτό.