Στη βόρεια Φινλανδία, εκεί όπου τα χιόνια μοιάζουν ακίνητα και τα Χριστούγεννα πουλιούνται ως εμπειρία ζωής, κάτι σκοτεινό συμβαίνει.

Και δεν αφορά μόνο την άγρια φύση.

Ο Juha Kujala, εκτροφέας ταράνδων στο Kuusamo, περπατά σχεδόν καθημερινά μέσα στο χιόνι και συναντά νεκρά ζώα. Σορούς. Θηλυκούς ταράνδους, κομμάτι της επιβίωσης μιας οικογένειας που κάνει αυτή τη δουλειά εδώ και πάνω από 400 χρόνια.

Για τον ίδιο, ο υπεύθυνος δεν είναι μόνο οι λύκοι. Είναι ο πόλεμος....

Η περιοχή της Λαπωνίας, που προβάλλεται παγκοσμίως ως η «επίσημη πατρίδα του Άγιου Βασίλη», έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε τουριστικό μαγνήτη.
Χιλιάδες επισκέπτες φτάνουν για να δουν ταράνδους, να κάνουν βόλτες με έλκηθρα, να ζήσουν ένα καρτ ποστάλ.

Ο Kujala ακολούθησε το ρεύμα. Μετονόμασε το αγρόκτημά του σε «The World of Reindeer», προσφέρει γιόγκα με ταράνδους, πουλά προϊόντα, φιλοξενεί κόσμο από όλο τον πλανήτη. Για τους επισκέπτες, οι τάρανδοι είναι σύμβολο γιορτής. Για τους κτηνοτρόφους, είναι ζωή και εισόδημα! 

Φέτος όμως, όλα δείχνουν να ξεφεύγουν. Οι επιθέσεις λύκων έχουν αυξηθεί δραματικά και οι απώλειες είναι πρωτοφανείς.

Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ο πληθυσμός των λύκων στη Φινλανδία έχει εκτοξευθεί, φτάνοντας στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων δεκαετιών.
Μόνο φέτος, σχεδόν 2.000 τάρανδοι σκοτώθηκαν από λύκους, αριθμός αυξημένος κατά περίπου 70% σε σχέση με πέρυσι. Και εδώ μπαίνει μια θεωρία που ακούγεται όλο και πιο συχνά. Οι λύκοι, λένε, έρχονται από τη Ρωσία...

Η εξήγηση που δίνεται από επιστήμονες και εκτροφείς είναι ότι, λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, στη ρωσική πλευρά των συνόρων κυνηγιούνται λιγότερο οι λύκοι.
Πολλοί κυνηγοί έχουν στρατολογηθεί ή εγκαταλείψει τη δραστηριότητα.

Το αποτέλεσμα; Περισσότερα άγρια ζώα, λιγότερος έλεγχος, μεγαλύτερη πίεση στα κοπάδια της Φινλανδίας.

Ερευνητές έχουν εντοπίσει μάλιστα δείγματα DNA λύκων που δεν είχαν εμφανιστεί ξανά στη χώρα, γεγονός που ενισχύει το σενάριο της μετακίνησης από τη ρωσική πλευρά. Η θεωρία δεν έχει αποδειχθεί πλήρως, όμως τα δεδομένα δείχνουν μια ανησυχητική τάση. Για τον Kujala, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι υπαρξιακό.

Κάθε θηλυκός τάρανδος χρειάζεται χρόνια για να ωριμάσει και γεννά συνήθως μόνο ένα μικρό τον χρόνο και η απώλεια δεν αναπληρώνεται εύκολα.

«Αν συνεχιστεί αυτό, σε λίγα χρόνια δεν θα υπάρχουν τάρανδοι σε ολόκληρες περιοχές», λέει. Και μαζί τους, θα χαθεί ένας από τους παλαιότερους τρόπους ζωής της Φινλανδίας.