«Στην αρχή νόμιζα ότι η ζωή χωρίς κανόνες δεν έχει νόημα.
Τώρα ξέρω ότι δεν έχει νόημα έτσι κι αλλιώς.
Κι αυτός είναι ο χειρότερος κανόνας»
(Απόσπασμα του έργου)

O Δημήτρης Καραντζάς, μετά τον «Κυκλισμό του Τετραγώνου» (Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Φεστιβάλ Αβινιόν) και την «Ελένη» (Φεστιβάλ Επιδαύρου) καταπιάνεται με ένα από τα λιγότερο γνωστά έργα του Έντεν φον Χόρβατ, το «Σλάντεκ» και εγκαινιάζει από 6 Νοεμβρίου 2014 τον κύκλο των τριών βραδινών παραστάσεων που θα παρουσιαστούν τη φετινή θεατρική περίοδο στο Θέατρο Πόρτα με υπότιτλο «Κακά αγόρια σε έργα με περίεργα ονόματα». Ενα έργο που μιλάει για τα πιο άγρια ένστικτά μας, την ανάγκη ύπαρξης μιας ανώτερης δύναμης και την πραγματική αδυναμία του ανθρώπινου είδους να αντιδράσει σε μια κοινωνία απόλυτης αστάθειας και διάσπασης. Ερμηνεύουν οι Αντώνης Αντωνόπουλος, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γιάννης Κλίνης, ¶ρης Μπαλής, Μιχάλης Οικονόμου, Αργύρης Πανταζάρας, Αινείας Τσαμάτης.

O Σλάντεκ είναι ένας νέος χωρίς μόρφωση και δουλειά σε αναζήτηση προσανατολισμού μέσα στις οικονομικές και κοινωνικές θύελλες του μεσοπολέμου. Μοιάζει παντελώς ανίκανος να οραματιστεί μια ειρηνική ζωή. Τελικά εντάσσεται στους κόλπους του Μαύρου Στρατού, μιας σκληροπυρηνικής φασιστικής ομάδας που εκπαιδεύει/εκτρέφει δολοφόνους για το «καλό της πατρίδας». Ένα έγκλημα γίνεται αφορμή για μια ατέρμονη αντιπαράθεση ιδεολογιών.

Το έργο του Χόρβατ είναι ένα πολιτικό υπαρξιακό δράμα, ένας προβληματισμός για την αγωνιώδη ανάγκη του ανθρώπου να ανήκει, ακόμα και θυσιάζοντας την ανθρώπινη του υπόσταση. Ένα από τα λιγότερα γνωστά αριστουργήματα του σπουδαίου Γερμανό-Αυστρο-Ούγγρου συγγραφέα γραμμένο το 1929, λίγο πριν ο Ναζισμός αναρριχηθεί στην εξουσία με επικίνδυνα ενδιαφέρουσες αντιστοιχίες στο σήμερα.

Ο Χόρβατ γεννήθηκε το 1901 στην περιοχή Fiume της Ουγγαρίας, από πατέρα διπλωμάτη και, ακολουθώντας τις μεταθέσεις του πατέρα του, έζησε σε πολλές διαφορετικές πόλεις της Γερμανίας και της Αυστροουγγαρίας. Ο συνθέτης Siegfried Kallenberg του παραγγέλνει το πρώτο του έργο, το κείμενο για μία μουσικοχοροθεατρική παράσταση (Το βιβλίο των χορών). Ο Χόρβατ απογοητεύεται από το αποτέλεσμα, συνεχίζει όμως να γράφει -πάντοτε στη γερμανική γλώσσα-, καταστρέφοντας ό,τι δεν του αρέσει. Έργα του αρχίζουν να εκδίδονται και να παίζονται και ο Χόρβατ κερδίζει το βραβείο Kleist για το θεατρικό «Ιστορίες από το δάσος της Βιέννης». Η άνοδος του ναζισμού τον αναγκάζει να εγκαταλείψει το Βερολίνο, καθώς έχει κινήσει την αντιπάθεια και τις υποψίες των ναζί. Όταν η Γερμανία εισβάλλει στην Αυστρία, ο Χόρβατ φεύγει από τη Βιέννη με απώτερο προορισμό την Αμερική, δεν θα φτάσει όμως ποτέ. Την 1η Ιουνίου του 1938, ο Χόρβατ σκοτώνεται στο Παρίσι από το κλαδί ενός δέντρου, όπου είχε αναζητήσει καταφύγιο από μια καταιγίδα. Έγραψε συνολικά 21 θεατρικά έργα και 4 πεζά, συμπεριλαμβανομένου του μυθιστορήματος που τον έκανε διάσημο στην Ευρώπη, «Νέοι χωρίς Θεό».

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς
Μετάφραση-βοηθός σκηνοθέτης: Θεοδώρα Καπράλου
Ηχητική δραματουργία - Μουσική κειμένου: Δημήτρης Καμαρωτός
Σκηνικά-Κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη
Κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου
Φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου

Ερμηνεύουν: Αντώνης Αντωνόπουλος, Μαρία Κεχαγιόγλου, Γιάννης Κλίνης, ¶ρης Μπαλής, Μιχάλης Οικονόμου, Αργύρης Πανταζάρας, Αινείας Τσαμάτης