Η ηθοποιός που ενσάρκωσε τη μικρή Όλια στη σειρά «Λένη», Δήμητρα Δουμένη ασχολείται με την κλασική μουσική και παράλληλα μιλάει για τις σχέσεις που διατηρεί σήμερα με την Κάτια Δανδουλάκη, που υποδυόταν τη μητέρα της στο σίριαλ.

Η Δήμητρα Δουμένη έπαιξε το 2003 σε ηλικία πέντε ετών στη δραματική σειρά «Λένη», με πρωταγωνίστρια την Κάτια Δανδουλάκη, ξεχωρίζοντας τόσο για τις υποκριτικές της ικανότητες, αλλά και για την εμφάνισή της.

Σήμερα, 22 χρόνια μετά την ολοκλήρωση του σίριαλ, η Δήμητρα Δουμένη ακολουθεί μια πορεία στον χώρο του κλασικού τραγουδιού. Μιλώντας στην εκπομπή «Καλημέρα Είπαμε;» την Κυριακή 14 Δεκεμβρίου, αναφέρθηκε τόσο στον δεσμό της με την Κάτια Δανδουλάκη όσο και στο πώς βίωνε, σε τόσο μικρή ηλικία την επιτυχία της «Λένης».

Όπως είπε: «Είμαι ακόμη πάρα πολύ κοντά με την Κάτια. Τη λέω Κάτια γιατί την ξέρω από μωρό. Με συμβουλεύει. Είναι για μένα πνευματική μου μητέρα. Αυτό που θυμάμαι από τότε είναι πάρα πολλή χαρά, πάρα πολλή αγάπη. Ήταν η πρώτη συνειδητοποίηση ότι κάτι με τραβάει στο τραγούδι. Τότε ήμουν 5 ετών».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξής της, η Δήμητρα Δουμένη μίλησε για τη στάση της μητέρας της σχετικά με τη συμμετοχή της τότε στο σίριαλ, αλλά και για την άνεση που ένιωθε με τα κείμενα και τις ξένες γλώσσες: «Η μητέρα μου πάντα προσπαθούσε να με προστατεύσει και να με κάνει να νιώσω ότι είναι ακόμη μια δραστηριότητα. Δεν δυσκολεύτηκα ποτέ με τα λόγια. Είχα μια ευκολία στο να απομνημονεύω λόγια, μιλάω και πέντε γλώσσες, οπότε μάλλον είναι ένα χάρισμα η απομνημόνευση. Με την Κάτια περνάγαμε τέλεια».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Dimitra Doumeni (@dimitra_doumeni)

Αναφερόμενη στη μετέπειτα επαγγελματική της διαδρομή, υπενθύμισε ότι συμμετείχε και σε άλλες τηλεοπτικές παραγωγές. «Μετά τη "Λένη" έπαιξα και στη “Βέρα στο δεξί” και στη “10η Εντολή”. Αυτό που άλλαξε στη συνέχεια ριζικά τη ζωή μου και είπα ότι θέλω να ασχοληθώ με το μουσικό θέατρο ήταν η συνεργασία μου με την κυρία Μαριάννα Τόλη. Η Λένη είναι ένα κομμάτι της ζωής μου. Παραδόξως κάποιες φορές ο κόσμος με αναγνωρίζει και μου φαίνεται πολύ παράξενο».