Η μετωποκροταφική άνοια από την οποία πάσχει ο Μπρους Γουίλις εξακολουθεί –τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα– να θεωρείται μη αναστρέψιμη, με τις διαθέσιμες θεραπείες να μπορούν απλώς να καθυστερήσουν την επιδείνωση των συμπτωμάτων.

Μέσα σε αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα, η οικογένεια του γνωστού ηθοποιού προχώρησε σε μια απόφαση που συγκινεί: Σκοπεύουν, μετά τον θάνατό του, να προσφέρουν τον εγκέφαλό του στην επιστημονική κοινότητα. Όπως αποκάλυψε η σύζυγός του, Emma Heming Willis, στο βιβλίο της «The Unexpected Journey», αυτή η κίνηση γίνεται με την ελπίδα ότι θα βοηθήσει τους ειδικούς να κατανοήσουν βαθύτερα τη νόσο και να αναπτύξουν στο μέλλον πιο αποτελεσματικές θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Η ίδια εξήγησε ότι η μελέτη του εγκεφάλου του ηθοποιού θα μπορούσε να ρίξει φως σε σημαντικές μεταβολές, όπως αλλαγές σε πρωτεΐνες, κυτταρικές δυσλειτουργίες ή άλλες δομικές βλάβες, που πιθανόν να σχετίζονται με την εμφάνιση και εξέλιξη της μετωποκροταφικής άνοιας.

Παράλληλα, η Heming Willis αναφέρθηκε στη στάση των δύο μικρότερων παιδιών τους, της 13χρονης Mabel και της 11χρονης Evelyn. Όπως είπε, τα κορίτσια έχουν ενημερωθεί για την κατάσταση του πατέρα τους, ωστόσο δεν έχει γίνει ακόμη συζήτηση για το αναπόφευκτο τέλος.

«Δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο», τόνισε. «Αν με ρωτήσουν, θα είμαι ειλικρινής. Προς το παρόν, όμως, ζούμε στο παρόν εκεί βρίσκεται η προσοχή μας και εκεί εστιάζουν και τα παιδιά».

Η ίδια δεν κρύβει ότι η ασθένεια συνοδεύεται από έντονη ανησυχία και αβεβαιότητα:
«Αυτό είναι που φοβίζει… Πότε θα έρθει το επόμενο πλήγμα; Ξέρω όμως ότι αν –ή όταν– συμβεί, θα το αντιμετωπίσουμε. Αυτό φυσικά δεν κάνει την πορεία λιγότερο δύσκολη. Προς το παρόν στεκόμαστε όσο πιο δυνατά μπορούμε».

Τι είναι η μετωποκροταφική άνοια

Η μετωποκροταφική άνοια (FTD) αποτελεί νευροεκφυλιστική νόσο που προσβάλλει κυρίως τους μετωπιαίους και κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου. Προκαλεί μεταβολές στην προσωπικότητα, στην κοινωνική συμπεριφορά και στη χρήση της γλώσσας. Συχνά εμφανίζεται σε άτομα μεταξύ 45 και 60 ετών και αρκετές φορές μοιάζει αρχικά με ψυχιατρική διαταραχή. Σε αντίθεση με τη νόσο Alzheimer, η απώλεια μνήμης δεν είναι πάντα το πρώτο ή κυρίαρχο σύμπτωμα.