Ο Εμμανουήλ Κάραλης μίλησε στον Νίκο Χατζηνικολάου, όπου αποκάλυψε ότι σε μικρότερη ηλικία είχε έναν σοβαρό τραυματισμό, εξαιτίας του οποίου η αθλητική διαδρομή του κινδύνευσε να σταματήσει.

«Όταν ήμουν 18 χρονών είχα έναν πολύ μεγάλο τραυματισμό, είχα έναν οστικό οίδημα στα πόδια και ήταν τόσο δυνατός. Δεν ήμουν μπροστά όταν ο γιατρός είπε στη μητέρα μου ότι δεν θα καταφέρω να επανέλθω στο επίπεδο που ήμουν. Τότε είχα κάνει παγκόσμια ρεκόρ παίδων και εφήβων, οπότε είχα μια καριέρα να διανύσω.

Είχα αυτόν τον τραυματισμό και ανακοινώνουν στη μητέρα μου ότι “ο Εμμανουήλ δεν θα συνεχίσει την καριέρα που έχει γιατί ο τραυματισμός αυτός είναι πάρα πολύ δύσκολος”. Αλλά με την πίστη και την αγάπη που έχω στην οικογένειά μου ήταν αυτό που με κράτησε πραγματικά να παλέψω και να πιστέψω. Δεν πίστευα ότι θα καταφέρω να ξαναφτάσω σε αυτό το επίπεδο. Όταν πιστεύουν πάρα πολύ οι γονείς σου, η οικογένειά σου είναι το φως.

Είμαι πάρα πολύ τυχερός που έχω αυτούς τους γονείς που με βοήθησαν να δω αυτό το φως στο τούνελ και να με βγάλουν έξω από τραυματισμούς, ρατσισμό, κατάθλιψη. Όλοι οι άνθρωποι και όλοι οι αθλητές, γενικότερα, περνάνε πάρα πολύ δύσκολα. Ο κάθε άνθρωπος περνάει τη δικιά του Οδύσσεια. Είμαι τυχερός και ευγνώμων που έχω αυτή την οικογένεια και με έχει αναθρέψει έτσι ώστε να τα βλέπω όλα θετικά», ανέφερε ο Εμμανουήλ Κάραλης.

«Ήταν δύσκολη η μάχη με τη δυσλεξία»

Στη συνέχεια ο Εμμανουήλ Κάραλης αναφέρθηκε στη διάγνωση του με δυσλεξία, αλλά και πώς την αντιμετώπισε.

«Μεγαλώνοντας εγώ, όταν πήγαινα σχολείο, μαζί με την αδελφή μου που ήμασταν στην τάξη, η καθηγήτρια έλεγε κάτι πάρα πολύ απλό και μετά λέει “Παιδιά, το καταλάβατε;” και όλοι έλεγαν “Ναι, ναι, ναι, το καταλάβαμε” και εγώ ήμουν από πίσω και δεν είχα καταλάβει και έλεγα ναι, ενώ μέσα μου δεν είχα καταλάβει, οπότε λέω “Παιδιά, χαζός είμαι;”.

Αισθανόμουν πάρα πολύ άσχημα και σε τέτοια εύθραυστη ηλικία, όταν συνειδητοποιείς μόνος σου ότι κάτι δεν πάει καλά γύρω σου, χάνεις τον κόσμο κάτω από τα πόδια σου, οπότε ήταν μια πάρα πολύ δύσκολη μάχη. Ευτυχώς, ήμουν πάρα πολύ τυχερός που κατάφεραν και πήγαν οι καθηγητές, η μητέρα μου, και είπαν “Ο Εμμανουήλ… να δούμε, ίσως έχει δυσλεξία, να πάμε σε μια λογοθεραπεία να δούμε άμα όντως έχει δυσλεξία”.

Τελικά έδειξε ότι είχα δυσλεξία. Ξεκίνησα λογοθεραπεία, γιατί δεν μπορούσα και να μιλήσω σωστά, δεν μπορούσα να πω το «ρ» για παράδειγμα ή κάποια άλλα πράγματα, δεν μπορούσα να εκφράσω με λόγια αυτά που σκέφτομαι και άλλα πολλά που για τέτοια ηλικία ήταν πάρα πολύ δύσκολη περίπτωση.

Αλλά ήμουν τυχερός που με την οικογένειά μου και με τους ανθρώπους γύρω μου κατάφερα να ξεκινήσω λογοθεραπεία πολύ εντατικά. Πολύ δύσκολα ήταν στην αρχή για μένα, αλλά μεγαλώνοντας βρήκα την άλλη μου αγάπη, τον αθλητισμό, τον στίβο», συμπλήρωσε στη συνέχεια.

«Δεν έχω περάσει την πιο εύκολη ζωή, αλλά σίγουρα ζω μια πολύ όμορφη ζωή και μια ζωή που μέσα από τις δυσκολίες έχω καταφέρει να γίνω καλύτερος, έχω καταφέρει να γίνω ο άνθρωπος που είμαι αυτή τη στιγμή και έχω καταφέρει να θέλω στη ζωή μου μόνο αγάπη και μόνο θετικότητα», τόνισε.