Οι Έλληνες φαίνεται πως κρατούν ψηλά τη σημαία της κοινωνικότητας. Σύμφωνα με νέα έρευνα του ΟΟΣΑ, η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση των πιο κοινωνικών χωρών της Ευρώπης, πίσω μόνο από τη Σλοβενία. Οι πολίτες της χώρας μας διατηρούν ισχυρές κοινωνικές σχέσεις και φροντίζουν να έχουν καθημερινή επαφή με φίλους και συγγενείς.

Ωστόσο, η γενικότερη εικόνα στην Ευρώπη είναι λιγότερο αισιόδοξη. Το 8% των ερωτηθέντων στις 22 χώρες της ΕΕ δηλώνουν ότι δεν έχουν στενούς φίλους, ενώ το 3% λένε πως δεν έχουν κανένα κοντινό μέλος οικογένειας. Οι πιο ευάλωτες ομάδες στη μοναξιά φαίνεται να είναι οι νέοι και οι άνδρες, με τους άνεργους και τα άτομα χαμηλού εισοδήματος να αντιμετωπίζουν σχεδόν διπλάσιες πιθανότητες να νιώθουν απομόνωση.

Η έρευνα του ΟΟΣΑ, με τίτλο «Κοινωνικές Συνδέσεις και Μοναξιά», δείχνει ότι οι προσωπικές επαφές στην Ευρώπη μειώνονται σταθερά τα τελευταία χρόνια. Αντίθετα, η επικοινωνία εξ αποστάσεως –ιδίως μετά την πανδημία– έχει αυξηθεί αισθητά. Το 2022, τα υψηλότερα ποσοστά ανθρώπων που δήλωσαν ότι νιώθουν μοναξιά «συχνά ή συνεχώς» εντοπίστηκαν στη Γαλλία και τη Λιθουανία (11% και 9% αντίστοιχα).

Η μοναξιά, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, δεν είναι απλώς ένα αίσθημα. Συνδέεται με σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία και την κοινωνία, συμβάλλοντας σε έως και 871.000 θανάτους κάθε χρόνο παγκοσμίως. Παράλληλα, επηρεάζει την απόδοση στην εργασία, αυξάνει τον κίνδυνο ανεργίας και μπορεί ακόμη και να επηρεάσει πολιτικές συμπεριφορές.

Πηγή: ΟΟΣΑ/Euronews

Στην Ευρώπη, χώρες όπως η Γερμανία, η Δανία, η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Σουηδία και η Ισπανία έχουν ήδη εφαρμόσει εθνικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση της απομόνωσης. Στη Φινλανδία, για παράδειγμα, έχει δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα για τους νέους, που περιλαμβάνει δράσεις εργασιακής στήριξης, καλλιτεχνικής θεραπείας και κοινωνικής συμμετοχής.

Παράλληλα, αρκετές χώρες —μεταξύ αυτών και η Ελλάδα— έχουν θεσπίσει περιορισμούς στη χρήση κινητών τηλεφώνων στα σχολεία, προσπαθώντας να ενθαρρύνουν τις διαπροσωπικές σχέσεις και να μειώσουν τη «ψηφιακή μοναξιά». Όπως αναφέρει η έκθεση, οι διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις πραγματικές, καθώς απαιτούν διαφορετικές κοινωνικές δεξιότητες και συναισθηματική εμπλοκή.