Μια νέα μελέτη από το Hospital Clínic της Βαρκελώνης αποκάλυψε ότι οι γυναίκες που πάσχουν από ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητας) διαγιγνώσκονται, κατά μέσο όρο, πέντε χρόνια αργότερα από τους άνδρες, παρότι τα συμπτώματα εμφανίζονται την ίδια περίοδο.

Η καθυστέρηση αυτή, σύμφωνα με τους ειδικούς, έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των γυναικών, οδηγώντας σε υψηλότερα ποσοστά άγχους, κατάθλιψης και δυσκολιών στην καθημερινή λειτουργία.

Η επικεφαλής της έρευνας, δρ. Silvia Amoretti, ανέφερε ότι το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο: οι γυναίκες υποδιαγιγνώσκονται και συχνά μένουν για χρόνια χωρίς θεραπεία. Τα δεδομένα από 900 συμμετέχοντες έδειξαν πως οι γυναίκες διαγιγνώσκονται γύρω στα 29, ενώ οι άνδρες στα 24. Αυτή η διαφορά σημαίνει πέντε χρόνια χωρίς βοήθεια, κάτι που επιδεινώνει τη συναισθηματική τους κατάσταση. Οι άνδρες, αντίθετα, τείνουν να παρουσιάζουν πιο εμφανή συμπτώματα, όπως υπερκινητικότητα ή παρορμητικότητα, τα οποία αναγνωρίζονται ευκολότερα από τους γιατρούς και το περιβάλλον τους.

pexels

Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι στα κορίτσια η ΔΕΠΥ εκδηλώνεται συχνά πιο «ήσυχα», με απροσεξία ή ονειροπόληση, κάτι που συχνά παρερμηνεύεται ως ντροπαλότητα. Αυτός ο πιο διακριτικός τρόπος έκφρασης καθυστερεί τη διάγνωση και στερεί από πολλές γυναίκες τη δυνατότητα να λάβουν την κατάλληλη υποστήριξη. Επιπλέον, οι κοινωνικές προσδοκίες και οι ορμονικές διακυμάνσεις παίζουν ρόλο, κάνοντας τα συμπτώματα λιγότερο αναγνωρίσιμα ή πιο ευμετάβλητα.

Η δρ. Amoretti και άλλοι ειδικοί ζητούν πλέον πιο ευαίσθητα διαγνωστικά εργαλεία που θα λαμβάνουν υπόψη τις διαφορές μεταξύ των φύλων. Όπως τονίζει η καθηγήτρια Sandra Kooij, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Δικτύου ΔΕΠΥ Ενηλίκων, η ιατρική κοινότητα και η κοινωνία χρειάζεται να κατανοήσουν ότι η ΔΕΠΥ δεν εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο σε όλους. «Η ισότητα στη θεραπεία ξεκινά από την έγκαιρη διάγνωση», σημειώνει, προσθέτοντας πως η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση είναι τα πρώτα βήματα ώστε καμία γυναίκα να μη μένει αβοήθητη για χρόνια.