Ο Laurence Gregory Watkins, κάτοικος του Όκλαντ, μπήκε το 1990 στην ιστορία όταν αποφάσισε να κάνει κάτι εξωφρενικό ακόμη και για τα δεδομένα των ρεκόρ Γκίνες: πρόσθεσε πάνω από 2.000 μεσαία ονόματα στο επίσημο όνομά του.

Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ένα ονοματεπώνυμο - μαραθώνιος που περιλαμβάνει 2.253 διαφορετικές λέξεις, με το Guinness World Records να τον αναγνωρίζει το 1992 ως τον άνθρωπο με το πιο μεγάλο όνομα που έχει ποτέ καταγραφεί.

Ο τότε 24χρονος Watkins, υπάλληλος σε βιβλιοθήκη, εμπνεύστηκε την ιδέα από τα αγαπημένα του βιβλία και από προτάσεις συναδέλφων του. «Πάντα με μάγευαν οι εκκεντρικότητες και οι παράξενες επιδόσεις που διάβαζα στα ρεκόρ Γκίνες», είχε πει. «Έψαξα σε κάθε κατηγορία για κάτι που θα μπορούσα να σπάσω σαν ρεκόρ και αυτό ήταν το μόνο που φάνηκε εφικτό».

Η διαδικασία ωστόσο δεν ήταν καθόλου απλή. Παρότι το τοπικό δικαστήριο ενέκρινε την αλλαγή, το αίτημα απορρίφθηκε αρχικά από τον Γενικό Γραμματέα της Νέας Ζηλανδίας, καθώς θεωρήθηκε «μη πρακτικό» και «πιθανώς επιζήμιο» για τη δημόσια διοίκηση. Χρειάστηκε να φτάσει η υπόθεση στο ανώτατο δικαστήριο, το οποίο τελικά αποφάσισε ότι, όσο αλλόκοτο κι αν είναι, κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να επιλέξει το όνομά του.

Η Guinness, σχολιάζοντας αργότερα το ρεκόρ, έγραψε με χιούμορ:

«Αν αναρωτιέστε γιατί δεν παραθέτουμε ολόκληρο το όνομα του κυρίου Watkins… είναι επειδή θα πληκτρολογούσαμε ακόμη!»

Έκτοτε, το όνομα του Watkins έχει μείνει στην ιστορία, όχι για τη μουσική, την επιστήμη ή τη λογοτεχνία, αλλά για κάτι απείρως πιο παράξενο: την απόλυτη επιμονή ενός ανθρώπου να αφήσει το στίγμα του με το όνομά του, έστω κι αν αυτό χρειάζεται… πολλές αναπνοές για να ειπωθεί.