Λίγο έξω από τη Θεσσαλονίκη, στον Θερμαϊκό κόλπο και συγκεκριμένα στο Αγγελοχώρι, βρίσκεται ένας χώρος που έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να γίνει σημείο αναφοράς για τον πολιτισμό. Στις αλυκές του χωριού, το παλιό Σπίτι του Φύλακα αναστηλώθηκε με κόπο, μεράκι και συλλογική προσπάθεια, μετατρέποντας την εγκατάλειψη σε όαση δημιουργίας.

Συναυλίες πλάι στη θάλασσα, θεατρικές παραστάσεις, εργαστήρια για παιδιά και μεγάλους, δράσεις περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης – όλα αυτά χωρίς εισιτήριο, μόνο με την αγάπη και τη συμμετοχή. Χάρη στο όραμα του Ευάγγελου Μίχου και τη στήριξη δεκάδων εθελοντών και καλλιτεχνών, το Σπίτι του Φύλακα έγινε ένα ανοιχτό στέκι πολιτισμού που υποδέχεται όχι μόνο τους ντόπιους αλλά και επισκέπτες από όλη την Ελλάδα.

Το πολιτιστικό θαύμα που κινδυνεύει να χαθεί

Από το 2018 μέχρι σήμερα, ο χώρος έχει ζήσει στιγμές δόξας αλλά και κρίσεις. Η γραφειοκρατία, η φθορά του χρόνου και οι απαιτήσεις της ιδιοκτήτριας εταιρείας, Ελληνικές Αλυκές Α.Ε., συχνά απείλησαν το μέλλον του. Ωστόσο, κάθε φορά η τοπική κοινωνία κινητοποιήθηκε: με εράνους, εθελοντική εργασία και στήριξη, το Σπίτι συνέχισε να αναπνέει.

Οι δράσεις γινόντουσαν, ακόμα και με... κατεστραμένη στέγη! Κανείς δεν σταμάτησε την ανάγκη των ανθρώπων για πολιτισμό. Με χορηγία όμως, έγιναν όλες οι απαραίτητες αλλαγές και το σπίτι φιλοξένησε εκαντοντάδες ανθρώπους που έκαναν σεμινάρια, μαθήματα, βραδιές λογοτεχνίας κ.α.

Σήμερα, όμως, μετά την αποστολή εξωδίκων που λήγουν τη δεκαετή παραχώρηση, το μέλλον του κρέμεται από μια κλωστή. Το ΤΑΙΠΕΔ, που έχει την ευθύνη για την ιδιωτικοποίηση των αλυκών, καλείται να αποφασίσει. Ο Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγγελοχωρίου, που έχει μετατρέψει το κτίσμα σε φάρο πολιτισμού, περνά στην αντεπίθεση: ζητά τη στήριξη του δήμου Θερμαϊκού, αλλά και τη μαζική συμμετοχή της κοινωνίας μέσα από συλλογή υπογραφών.

«Δεν είναι απλά ένα σπίτι. Είναι η ψυχή του τόπου, ένα καταφύγιο πολιτισμού μέσα σε ένα μοναδικό φυσικό τοπίο», λένε οι κάτοικοι.

Ο δήμαρχος Θερμαϊκού Θεόδωρος Τζέκος έχει δηλώσει τη συμπαράστασή του, όπως και οι προκάτοχοί του. Ωστόσο, η αγωνία παραμένει: θα σωθεί ο χώρος που έγινε σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη και τη βόρεια Ελλάδα ή θα χαθεί μέσα στη σιωπή;