Ο Νίκος Κούρκουλος δεν ήταν απλώς ένας ηθοποιός. Ήταν ερωτευμένος με την υποκριτική, σε βαθμό που δεν υπήρχε τίποτε άλλο στη ζωή του. Όπως έλεγε ο ίδιος: «Από τη στιγμή που γνώρισα το θέατρο και το ερωτεύτηκα, μόνο αυτό με ενδιέφερε. Πώς δηλαδή να μπω στο θέατρο. Τίποτε άλλο».

View this post on Instagram

A post shared by Moments in music and cinema (@history.of.music.and.cinema)

Κι όμως, η ζωή τον ήθελε αρχικά ποδοσφαιριστή. Φόρεσε τα πράσινα του Παναθηναϊκού ως σέντερ μπακ, παίζοντας σε εποχές σκληρές: «Μας έκοβαν ένα λεμόνι στα τέσσερα για να έχουμε σάλιο και μπαίναμε να παίξουμε», θυμόταν ο ίδιος. Μέχρι που ο κεραυνοβόλος έρωτας με το θέατρο άλλαξε τα πάντα: το ποδόσφαιρο έχασε έναν αθλητή, η υποκριτική κέρδισε ένα αστέρι.

Ο δρόμος προς τη σκηνή

Γεννημένος στις 5 Δεκεμβρίου 1934 στου Ζωγράφου, ο Νίκος ήταν το δεύτερο από τα τρία αγόρια του διάσημου κουρέα Άλκη Κούρκουλου. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες της εποχής, ο μικρός Νίκος δούλευε σε χρυσοχοείο, εταιρία χρωμάτων και υφαντουργείο, ενώ παράλληλα παρακολουθούσε νυχτερινό σχολείο.

Ο έρωτας με το θέατρο ήταν κεραυνοβόλος. Όταν είδε για πρώτη φορά τον «Άμλετ», κατάλαβε ότι τίποτε άλλο δεν είχε σημασία. Χωρίς μέντορα, τόλμησε και βρήκε τον Μάνο Κατράκη, ο οποίος εντυπωσιάστηκε από το θράσος και το πάθος του νεαρού Νίκου και του άνοιξε την πόρτα στο θέατρο. Από εκείνη τη στιγμή, τίποτε δεν τον σταμάτησε: εισήχθη στο Εθνικό Θέατρο και ξεκίνησε να γράφει ιστορία στη σκηνή και στον κινηματογράφο.

Από τις πρώτες ατάκες… στον «Κατήφορο»

View this post on Instagram

A post shared by vintagegreece (@vintagegreece_)

Το ντεμπούτο του έγινε δίπλα στην Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν στην «Κυρία με τις Καμέλιες». Σύντομα, όταν ένας πρωταγωνιστής αρρώστησε, ο Κούρκουλος τόλμησε να παίξει τον ρόλο του και οι κριτικές τον αποθέωσαν. Λίγο μετά, πρωταγωνίστησε στην ταινία «Κατήφορος» δίπλα στη Ζωή Λάσκαρη, ξεκινώντας την ανοδική του πορεία στον ελληνικό κινηματογράφο.

Οι δύο τραγωδίες που τον σημάδεψαν

Η ζωή, όμως, δεν ήταν μόνο λάμψη. Ο Νίκος Κούρκουλος βίωσε δύο τραγωδίες που τον σημάδεψαν για πάντα. Ο πρωτότοκος αδερφός του Σπύρος χάθηκε το 1952 όταν το πλοίο του χτυπήθηκε από τυφώνα στη Βενεζουέλα. Λίγα χρόνια μετά, ο τρίτος αδερφός του, Στέφανος, σκοτώθηκε σε εργατικό δυστύχημα. Ο Κούρκουλος ποτέ δε μίλησε ανοιχτά για τον πόνο του, προτιμώντας να εστιάζει στην αγάπη του για το θέατρο και τον κινηματογράφο.

View this post on Instagram

A post shared by Past Memories - Cinema & Theatre (@christina_terzi_archive)

Ακόμα και στη σκηνή της ταινίας «Ορατότης Μηδέν», όπου ο ηθοποιός ξεσπά σε ένταση και πάθος, πολλοί πίστεψαν πως η ερμηνεία του ήταν καθαρά υποκριτική. Η αλήθεια όμως είναι ότι το πάθος του αντανακλούσε τη δική του προσωπική τραγωδία, τον πόνο που έκρυβε βαθιά μέσα του.

Ο Νίκος Κούρκουλος ζούσε τη ζωή μέσα στη λάμψη, αλλά η ψυχή του κουβαλούσε βαριά φορτία. Από σέντερ μπακ στον Παναθηναϊκό, σε αστέρι του ελληνικού κινηματογράφου, η πορεία του ήταν γεμάτη πάθος, θάρρος και τραγωδία – στοιχεία που έκαναν τον Κούρκουλο όχι μόνο σπουδαίο ηθοποιό, αλλά και μια αιώνια μορφή που συγκινεί ακόμη και σήμερα.