Σκηνή βγαλμένη από κατασκοπευτικό θρίλερ: στο Πεκίνο, τρεις από τους πιο σκληρούς ηγέτες του πλανήτη περπατούν αργά σε κόκκινη μοκέτα, μπροστά από στρατιωτική παρέλαση.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Σι Τζινπίνγκ, και οι δύο στα 72 τους, πλαισιώνονται από τον νεότερο Κιμ Γιονγκ Ουν, που παρατηρεί σιωπηλός. Και τότε, ένα ξεχασμένο μικρόφωνο καταγράφει μια συνομιλία που μοιάζει περισσότερο με επιστημονική φαντασία παρά με διπλωματική κουβέντα.

«Με τις τεχνολογικές εξελίξεις, τα ανθρώπινα όργανα μπορούν να αντικαθίστανται συνεχώς, οι άνθρωποι μπορούν να γίνονται νεότεροι, ίσως και αθάνατοι», λέει ο Πούτιν στον Σι μέσω διερμηνέα. Ο Κινέζος πρόεδρος χαμογελά και απαντά: «Μέχρι το τέλος του αιώνα, οι άνθρωποι ίσως ζουν έως και 150 χρόνια». Στο πλάι τους, ο Κιμ μένει σιωπηλός, με ένα χαμόγελο που αφήνει να εννοηθεί περισσότερα απ’ όσα λέει.

Η στιχομυθία έκανε τον γύρο του κόσμου. Τι σημαίνει όταν οι ισχυρότεροι αυταρχικοί ηγέτες συζητούν στα σοβαρά την αθανασία; Το σίγουρο είναι πως κανείς τους δεν δείχνει πρόθυμος να παραδώσει την εξουσία. Ο Πούτιν, χάρη στις συνταγματικές αλλαγές του 2020, μπορεί να μείνει στην προεδρία μέχρι το 2036, ξεπερνώντας σε διάρκεια ακόμα και τον Στάλιν. Ο Σι έχει διαλύσει κάθε παράδοση διαδοχής στην Κίνα, εξουδετερώνοντας συμμάχους και αντιπάλους. Στη Βόρεια Κορέα, από την άλλη, η εξουσία αλλάζει χέρια μόνο με τον θάνατο του ηγέτη.

Η εμμονή με την αιώνια ζωή δεν είναι καινούργια. Ο πρώτος αυτοκράτορας της Κίνας, Κιν Σι Χουάνγκ, έψαχνε το ελιξίριο της αθανασίας και δηλητηριάστηκε από παρασκευάσματα με υδράργυρο. Ο Μέγας Αλέξανδρος αναζητούσε το «νερό της ζωής». Αιώνες αργότερα, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι επέλεξε πιο μοντέρνες μεθόδους: μεταμοσχεύσεις μαλλιών, αισθητικές επεμβάσεις, θεραπείες αίματος.

Ο Πούτιν όμως δείχνει να πηγαίνει πιο μακριά, μεθοδικά και με απεριόριστους πόρους. Περιβάλλεται από γιατρούς, στηρίζει ερευνητικά κέντρα μέσω του στενού του φίλου Μιχαήλ Κοβαλτσούκ και διοχετεύει κρατικά εκατομμύρια σε προγράμματα για την καλλιέργεια ανθρώπινων οργάνων. Ακόμα και η κόρη του, Μαρία Βοροντσόβα, ενδοκρινολόγος, έχει λάβει τεράστια κονδύλια για έρευνα στη μακροζωία και τη γενετική.

Η εμμονή αυτή δεν περιορίζεται στα εργαστήρια. Έχει περάσει στην κουλτούρα: το 2024, ο συγγραφέας Ιβάν Φιλίποφ κυκλοφόρησε το μυθιστόρημα Mouse, μια σάτιρα για ένα ποντίκι που δραπετεύει από μυστικό ρωσικό εργαστήριο όπου ετοιμάζεται φάρμακο για την αθανασία του Πούτιν. «Δεν εξεπλάγην», είπε ο ίδιος. «Ο Πούτιν έχει πραγματική εμμονή με την ιδέα να ζήσει για πάντα».

Όπως και στην Ιστορία, έτσι και στη λογοτεχνία, η αναζήτηση της αιώνιας ζωής έχει πάντα ένα κοινό χαρακτηριστικό: σπάνια τελειώνει καλά για όσους βρίσκονται γύρω από εκείνους που την επιδιώκουν.