Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν κρύβει τη φιλοδοξία του: θέλει να προστεθεί στη λίστα των ηγετών που βραβεύτηκαν με το Νόμπελ Ειρήνης. Ο ίδιος επιμένει ότι οι παρεμβάσεις του σε συγκρούσεις – από τον Καύκασο μέχρι την Ουκρανία – θα έπρεπε να έχουν αναγνωριστεί.

Ωστόσο, η απόφαση ανήκει στην πενταμελή νορβηγική επιτροπή Νόμπελ, όπου οι περισσότεροι εμφανίζονται αρνητικοί απέναντί του. Τουλάχιστον τρία μέλη έχουν επικρίνει δημόσια τον πρώην Αμερικανό πρόεδρο, αμφισβητώντας το κατά πόσο μπορεί να εκπροσωπεί το πνεύμα της ειρήνης.

Ο Τραμπ υποστηρίζει ότι έχει συμβάλει στον τερματισμό «έξι ή και δέκα» διεθνών κρίσεων, ενώ δηλώνει βέβαιος ότι μια προσωπική του διαπραγμάτευση με τον Βλαντίμιρ Πούτιν θα μπορούσε να φέρει λύση στον πόλεμο της Ουκρανίας. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχεται ότι δύσκολα θα βρεθεί στο βήμα της Στοκχόλμης: «Ό,τι κι αν κάνω, δεν θα μου το δώσουν. Μα θα ήταν τεράστια τιμή», σχολίασε.

Στο παρασκήνιο, ο Τραμπ έχει αναζητήσει συμμάχους: από τον Νορβηγό Γενς Στόλτενμπεργκ μέχρι τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, που μάλιστα κατέθεσε επιστολή στήριξης. Αρμένιοι και Αζέροι ηγέτες, επίσης, έχουν ζητήσει να δουν τον Τραμπ με το βραβείο στο χέρι.

Η νορβηγική κοινή γνώμη, ωστόσο, δεν δείχνει καμία διάθεση να τον στηρίξει. Μόλις το 7% θα τον ψήφιζε σε σχέση με άλλους υποψηφίους, ενώ μέλη της επιτροπής τον έχουν χαρακτηρίσει «απειλή για τη δημοκρατία» και έχουν καταδικάσει τις επιθέσεις του στον Τύπο. Όπως είπε η πρόεδρος της επιτροπής, Γιούργκεν Φρίντνες, τα βραβεία που δίνονται σε πολιτικούς είναι πάντα τα πιο αμφιλεγόμενα: «Έχουν δύναμη, αλλά συχνά και αίμα στα χέρια τους».

Για το 2024 η ευκαιρία έχει χαθεί, καθώς η προθεσμία έκλεισε τον Ιανουάριο. Στη λίστα για το 2025 βρίσκονται ο πρωθυπουργός του Κατάρ, το Carter Center και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Παρ’ όλα αυτά, ορισμένοι αναλυτές, όπως η Νίνα Γκρέγκερ από το Peace Research Institute στο Όσλο, δεν αποκλείουν πλήρως το ενδεχόμενο: «Ο Τραμπ μαζεύει ηγέτες για να μιλήσουν για την Ουκρανία. Είναι ανορθόδοξο, αλλά κάποιες φορές τέτοιες κινήσεις πιάνουν τόπο».

Έτσι, ο Τραμπ συνεχίζει να κυνηγά το βραβείο που θεωρεί ότι του αξίζει. Το αν θα δει ποτέ το όνομά του δίπλα σε εκείνα των Ρούζβελτ, Ουίλσον ή Κάρτερ, παραμένει ερωτηματικό – και σίγουρα ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα ζητήματα για τα επόμενα Νόμπελ Ειρήνης.