Ένα φοιτητικό κίνημα που ξεκίνησε ως διαμαρτυρία για μια εθνική τραγωδία, εξελίσσεται πλέον σε υπολογίσιμη πολιτική δύναμη, απειλώντας ανοιχτά την κυριαρχία του Αλεξάνταρ Βούτσιτς.

Χωρίς να κάνουν βήμα πίσω από τον αγώνα που ξεκίνησαν μετά τη φονική κατάρρευση στο σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ, οι φοιτητές της Σερβίας ετοιμάζονται να διεκδικήσουν ακόμα και την εξουσία. Ο τραγικός απολογισμός των 16 νεκρών δεν έμεινε στο επίπεδο της θλίψης – έγινε σπίθα πολιτικής αφύπνισης και, όπως δείχνουν τα νέα στοιχεία, ενδεχομένως και πολιτικής ανατροπής.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Sprint Insight, το 54,8% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι θα ψήφιζε τη «Λίστα των φοιτητών», εάν οι εκλογές διεξάγονταν σήμερα, έναντι 42,1% του συνασπισμού υπό τον Αλεξάνταρ Βούτσιτς. Το υπό κατάρτιση ψηφοδέλτιο δεν περιλαμβάνει επαγγελματίες πολιτικούς, αλλά εμπειρογνώμονες και διακεκριμένες προσωπικότητες χωρίς προηγούμενη ανάμειξη στην πολιτική.

Αντίστοιχη εικόνα παρουσιάζεται και σε σενάρια ευρύτερων εκλογικών συμμαχιών. Εφόσον η σημερινή αντιπολίτευση κατέλθει με ξεχωριστό συνδυασμό, η «Λίστα των φοιτητών» φέρεται να διατηρεί την πρωτιά με 45,9%, με το μπλοκ Βούτσιτς να ακολουθεί στο 41,4% και τον αντιπολιτευτικό συνασπισμό να περιορίζεται μόλις στο 10,2%.

Ενδεικτικό της κοινωνικής απήχησης του φοιτητικού κινήματος είναι ότι στο ερώτημα για τις προσωπικότητες που οι πολίτες θα ήθελαν να δουν στη «Λίστα», πρώτο όνομα εμφανίζεται ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ενώ μέσα στην πρώτη δεκάδα βρίσκεται και ο Ντέγιαν Μπόντιρογκα.

Η δημοσκόπηση αναδεικνύει και τη φθορά του σημερινού προέδρου. Το 39,9% δηλώνει ότι δεν τον εμπιστεύτηκε ποτέ, ενώ το 12% έχασε την εμπιστοσύνη του μετά την τραγωδία στο Νόβι Σαντ και τις διαχειριστικές αστοχίες που την ακολούθησαν.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την Sprint Insight για λογαριασμό του ιδρύματος «Better Future for Serbia» και βασίστηκε σε δείγμα 1.458 πολιτών, αντιπροσωπευτικό του πληθυσμού της χώρας.

Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις ξεκίνησαν τον Νοέμβριο του 2024, ζητώντας ποινικές και πολιτικές ευθύνες για την κατάρρευση του στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ. Από τότε, έχουν εξελιχθεί σε κίνημα διαρκείας, που καταγγέλλει διαφθορά, αδιαφάνεια και κακοδιοίκηση, με διαρκείς καταλήψεις και δράσεις σε πανεπιστήμια και δημόσιους χώρους.

Παρότι η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί στην υλοποίηση μέρους των αιτημάτων, το φοιτητικό κίνημα παραμένει ενεργό και απαιτεί πρόωρες εκλογές, με σκοπό – όπως αναφέρει – να φέρει μια νέα γενιά πολιτικής εκπροσώπησης χωρίς δεσμεύσεις και σκιές του παρελθόντος.