Στην εμπόλεμη Ουκρανία, οι αγρότες δεν δίνουν μάχη μόνο με τη γη, αλλά και με την επιστράτευση και τις επιθέσεις. Πολλοί ζουν υπό συνεχή πίεση από τον στρατό για επίταξη ανδρών, ενώ τα ρωσικά drones βάζουν φωτιά στα σπαρτά, προκαλώντας σοβαρές απώλειες στην παραγωγή.

Ο Dmytro Maksymov, που καλλιεργεί 1.500 στρέμματα στη Χερσώνα, περιγράφει πως οι έλεγχοι για εντοπισμό επιλέξιμων ανδρών είναι διαρκείς. Η έλλειψη εργατικού δυναμικού είναι πλέον κρίσιμη, αφού 200.000 άνδρες του αγροτικού τομέα υπηρετούν στο μέτωπο. Το κράτος επιτρέπει την εξαίρεση του 50% των εργατών από την επίταξη, ωστόσο ο στρατός ζητά περισσότερους. Παρά τα προβλήματα, ο Dmytro Maksymov, δηλώνει πως όλα αυτά «είναι καλύτερα από την κατοχή».

Παράλληλα, οι γεωργικές περιοχές γίνονται στόχος των ρωσικών επιθέσεων με drones. Στη Χερσώνα, 1.000 στρέμματα κάηκαν μέσα σε έναν μήνα, σύμφωνα με τον Dmytro Yunusov. Στόχος: να περιοριστεί η παραγωγή της Ουκρανίας και να ανέβουν οι διεθνείς τιμές, προς όφελος της ρωσικής γεωργίας.

Η Ουκρανία βασίζεται στις αγροτικές εξαγωγές, οι οποίες το 2024 έφτασαν τα 24,5 δισ. δολάρια (59% των συνολικών εξαγωγών). Όμως οι προοπτικές δεν είναι ευοίωνες. Η παραγωγή μειώθηκε από 106 εκατ. τόνους το 2021 σε 76 εκατ. το 2024, και ο Υπουργός Γεωργίας προειδοποιεί για επιπλέον 10% πτώση λόγω καιρικών συνθηκών.

Η καταστροφή του φράγματος της Kakhovka στέρησε αρδευτικά ύδατα, επιτείνοντας τις ξηρασίες. Χωρίς κρατική στήριξη, 1 στις 5 φάρμες ίσως δεν καλλιεργήσει το 2025.

Τα λιμάνια, βασικό κανάλι για τις εξαγωγές, πλήττονται επίσης. Επιθέσεις σε υποδομές, αυξημένοι ασφαλιστικοί κίνδυνοι και καθυστερήσεις επηρεάζουν άμεσα τις εμπορευματικές ροές, σύμφωνα με τον Oleksiy Smolyar στην Οδησσό.

Η ζημιά είναι και φυσική και ψυχολογική: σε αποθήκες καμένες από πυραυλικές επιθέσεις, σπορόφυτα ξεκινούν με δυσκολία. Σε φάρμες με μαύρους καμμένους τοίχους και άδεια χοιροστάσια, η παραγωγή είναι μια πράξη αντίστασης.

«Θα θερίσουμε, ακόμα και κάτω από drones», δηλώνει ο Oleksiy Sandakov από έναν κατεστραμμένο αμπελώνα της Χερσώνας. Στην Ουκρανία, η επιμονή των αγροτών είναι πλέον πράξη καθημερινού ηρωισμού.