Η Ισπανία, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, βρίσκεται μπροστά σε ένα νέο στεγαστικό φαινόμενο: ο συνδυασμός της φτώχειας, της κερδοσκοπίας στην αγορά ακινήτων και της μεταναστευτικής πίεσης δημιουργεί έναν άτυπο αποκλεισμό.

What's the story?

Η Ισπανία αντιμετωπίζει σοβαρή στεγαστική κρίση. Εκατοντάδες άνθρωποι – άστεγοι, μετανάστες και οικονομικά ευάλωτοι – έχουν αρχίσει να βρίσκουν καταφύγιο σε... αεροδρόμια. Εικόνες από το αεροδρόμιο Barajas στη Μαδρίτη και το El Prat στη Βαρκελώνη δείχνουν πολλούς ανθρώπους να κοιμούνται στο πάτωμα, με κουβέρτες, σακίδια ή και τίποτα απολύτως.

Το Bloomberg έκανε την καταγραφή, αναφέροντας πως περίπου 400 άτομα διανυκτερεύουν στο αεροδρόμιο της Μαδρίτης. Αυτή η «αθέατη πόλη» μέσα στο αεροδρόμιο δεν έχει καμία σχέση με τουρίστες – πρόκειται για ανθρώπους χωρίς σπίτι.

Πού οφείλεται η κρίση;

Η κατάσταση στην Ισπανία δεν προέκυψε από το πουθενά. Είναι αποτέλεσμα μιας σειράς δομικών προβλημάτων:

Έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών και οικοπέδων για νέα κτίρια.

Χρονοβόρες πολεοδομικές διαδικασίες, που καθυστερούν την κατασκευή σπιτιών.

Έκρηξη στην τιμή των ακινήτων λόγω επενδυτών από το εξωτερικό, κυρίως από Λατινική Αμερική.

Αύξηση μεταναστευτικών ροών, που επιβαρύνουν τις ήδη κορεσμένες κοινωνικές υποδομές.

Μηδενική κοινωνική πολιτική στέγασης τα τελευταία χρόνια.

Το αποτέλεσμα; Οι τιμές των ενοικίων στις μεγάλες πόλεις (Μαδρίτη, Βαρκελώνη) έχουν εκτιναχθεί – και χιλιάδες άνθρωποι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν.

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι;

Η διαμονή σε αεροδρόμια προκαλεί ασφάλεια και υγειονομικά ζητήματα. Η κρατική εταιρεία Aena προειδοποιεί για:

Καυγάδες και επεισόδια στους χώρους.

Αίσθημα ανασφάλειας των εργαζομένων.

Κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Η πρόταση για νυχτερινό κλείσιμο των αεροδρομίων αντιμετωπίστηκε με έντονες αντιδράσεις, αφού θα άφηνε εκατοντάδες ανθρώπους χωρίς κανένα καταφύγιο.

Πώς αντιδρούν οι αρχές;

Υπάρχει έντονη πολιτική αντιπαράθεση για το ποιος φταίει και ποιος πρέπει να δράσει. Ο δήμαρχος της Μαδρίτης και ο επικεφαλής της Aena συμφώνησαν να ζητήσουν τη βοήθεια μη κυβερνητικής οργάνωσης για να καταγραφεί ακριβώς το ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι.

Παράλληλα, κοινωνικές ομάδες και κάτοικοι διαδηλώνουν στους δρόμους για το δικαίωμα στη στέγη. Το πρόβλημα έχει γίνει τόσο ορατό, που πλέον το βλέπουν και οι τουρίστες με το που προσγειώνονται.