Καθώς ο κόσμος παρακολουθεί ανήμπορος την καταστροφή στη Λωρίδα της Γάζας, με εικόνες κατεστραμμένων κτιρίων και τραυματισμένων παιδιών να στοιχειώνουν κάθε οθόνη, ένας ηγέτης από την Ευρώπη (που μοιάζει ανήμπορη να βγάλει έστω και μια δυναμική αντίδραση) επιλέγει να σπάσει τη σιωπή και να κάνει αυτό που επιτάσσει η στιγμή.

Ο Πέδρο Σάντσεθ, πρωθυπουργός της Ισπανίας, υψώνει μια φωνή βαθιά ανθρώπινη. Σ’ αυτό το σκοτεινό σκηνικό, δεν υπερασπίζεται μόνο τον παλαιστινιακό πληθυσμό, αλλά και θεμελιώδεις αρχές: το κράτος δικαίου, την πολιτική ηθική και την ίδια την υπόσταση του ευρωπαϊκού οικοδομήματος.

Στις 28 Μαΐου 2024, η Ισπανία υπό την ηγεσία του, έγινε μία από τις λίγες χώρες που προχώρησαν επίσημα στην αναγνώριση του Κράτους της Παλαιστίνης. Η πρωτοβουλία αυτή, που ακολούθησε την Ιρλανδία και τη Νορβηγία, έσπασε την παράδοση της παθητικής ουδετερότητας που ισχύει επιλεκτικά σε καταστάσης πολέμου. Ο Σάντσεθ ξεκαθάρισε πως αυτή η πράξη δεν είναι καταγγελία απέναντι στο Ισραήλ ούτε έκφραση συμπάθειας προς τη Χαμάς, αλλά μια "συνεπής, δίκαιη και ειρηνική" επιλογή, βασισμένη στα προ του 1967 σύνορα και στην αναγνώριση της Ανατολικής Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας ενός παλαιστινιακού κράτους.

Όμως η διπλωματική του παρέμβαση δεν σταμάτησε εκεί. Με ανοιχτή επιστολή προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, κάλεσε σε αναθεώρηση της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ–Ισραήλ, στη βάση των ρητών δεσμεύσεων περί σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ζήτησε επίσης την επιβολή εμπάργκο όπλων, ενώ έστειλε ξεκάθαρα πολιτικά μηνύματα προς το Ισραήλ, καταγγέλλοντας τη σιωπή της Ευρώπης ως έμμεση συνενοχή.

Ταυτόχρονα, η Ισπανία, σε συντονισμό με την Παλαιστινιακή Αρχή, κατέθεσε πρόταση στον ΟΗΕ για την απρόσκοπτη παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Γάζα, η οποία βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Ο Σάντσεθ τόνισε πως η παρούσα κατάσταση είναι αβίωτη και απαράδεκτη, και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα να διασφαλίσει την είσοδο βοήθειας.

Ο Ισπανός πρωθυπουργός, σε πλήρη αντίθεση με την επιφυλακτικότητα άλλων ηγετών, δείχνει την αρμόζουσα ευαισθησία και δεν φοβάται να της δώσει λόγο. Αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στον διάλογο με την Αραβοϊσλαμική Υπουργική Επιτροπή για τη Γάζα, δίνοντας έμφαση στη διπλωματία και τη λύση των δύο κρατών.

Μετά τις επιδρομές στη Ράφα, ο Σάντσεθ αμφισβήτησε δημόσια την προσήλωση του Ισραήλ στο διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, και δήλωσε πως η Ευρώπη δεν μπορεί να αρκείται σε ευχολόγια.

Σε μια εποχή όπου πολλοί ηγέτες διστάζουν, θολώνουν τις γραμμές ανάμεσα σε επιτιθέμενους και αμυνόμενους ή σωπαίνουν για λόγους συμφέροντος, ο Σάντσεθ προκρίνει τη δυσκολότερη επιλογή: αυτή της αλήθειας. Ίσως να μην έχει τη δύναμη να σταματήσει τον πόλεμο, αλλά αρνείται να μείνει αμέτοχος. Αυτό είναι που τον ξεχωρίζει.

Με πάνω από 35.000 νεκρούς στη Γάζα, μεταξύ των οποίων χιλιάδες παιδιά, η στάση του Ισπανού πρωθυπουργού ξεπερνά τα στενά όρια της πολιτικής και υπενθυμίζει τς αρχές στις οποίες δημιουργήθηκε η Ευρώπη: να στέκεσαι στο πλευρό του δικαίου, της ανθρωπιάς και της ελπίδας.