Ήταν νέες, άγνωστες και… αρραβωνιασμένες με φωτογραφία. Με ένα βλέμμα ελπίδας και ένα πορτρέτο αγνώστου στο χέρι, 900 Ελληνίδες κοπέλες επιβιβάστηκαν το 1957 στο πλοίο «Μπεγκόνια», με προορισμό τη μακρινή Αυστραλία. Όχι για ταξίδι αναψυχής — αλλά για να παντρευτούν άντρες που δεν είχαν δει ποτέ. Μια ιστορία αληθινή, συγκλονιστική και τόσο κινηματογραφική, που δε θα πίστευες ότι συνέβη στ’ αλήθεια.

Το πιο μαζικό «ριάλιτι προξενιού» της ελληνικής ιστορίας

Η Ελλάδα της δεκαετίας του ’50 ήταν πληγωμένη από πολέμους, φτώχεια και εγκατάλειψη. Οι άντρες μετανάστευαν πρώτοι. Οι γυναίκες, αργότερα, τις περισσότερες φορές όχι από επιλογή. Κι εκεί γεννήθηκε το πιο τολμηρό ελληνικό "concept γάμου": Νύφες εξ αποστάσεως, με μόνη επαφή ένα γράμμα, μια φωτογραφία και την υπόσχεση για μια καλύτερη ζωή στην άλλη άκρη του κόσμου.

Το ταξίδι με το «Μπεγκόνια» – Ένα πλοίο γεμάτο όνειρα και αγωνία

Το πλοίο «Μπεγκόνια», σχεδόν σκουριασμένο, διέσχισε το μισό πλανήτη μεταφέροντας 900 κορίτσια με μια βαλίτσα ελπίδες και ένα άγνωστο μέλλον. Μερικές ήταν «αρραβωνιασμένες με φωτογραφία», άλλες «ελεύθερες» που θα διάλεγαν σύζυγο από τα νυφοπάζαρα των παροικιών, υπό το βλέμμα συγγενών και κοινότητας. Μια τελετουργία, σχεδόν σαν παζάρι.

Οι προξενήτρες έστησαν πραγματική επιχείρηση: με φωτογραφίες, επιστολές, ακόμα και... δημοπρασίες γαμπρών. Οι άντρες επέλεγαν νύφη από τις φωτογραφίες που έφταναν από Ελλάδα, οι γυναίκες συχνά μάθαιναν το όνομα του συζύγου λίγες ημέρες πριν τον γάμο. Κι όμως, πολλές από αυτές τις ενώσεις κράτησαν μια ζωή. Άλλες κατέρρευσαν μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Κάποιες νύφες, όταν είδαν από κοντά τον γαμπρό, δεν αναγνώρισαν τον άνθρωπο από τη φωτογραφία. Είχαν δικαίωμα να επιστρέψουν στην πατρίδα – λίγες το έκαναν. Οι περισσότερες κατάπιαν τη μοίρα τους, παντρεύτηκαν, έγιναν μητέρες και έστησαν ελληνικές οικογένειες στα προάστια της Μελβούρνης και του Σίδνεϊ. Πόνος, ξενιτιά, μοναξιά – αλλά και σιωπηλή δύναμη.

Ένας μικρός ήρωας θυμάται – Και θέλει να τις βρει όλες

Μέσα στο ίδιο καράβι ήταν και ο Παναγιώτης Φωτάκης, τότε μόλις 8 ετών. Έγινε εκπαιδευτικός και, δεκαετίες μετά, αποφάσισε να αναζητήσει τις 900 “νεράιδες” της παιδικής του ανάμνησης. Μια αποστολή-φόρος τιμής σε εκείνες τις γυναίκες που τόλμησαν να αλλάξουν μοίρα.

Πίσω από κάθε σπιτικό στη Μελβούρνη με το άρωμα της φασολάδας και τις εικόνες του Χριστού στην κουζίνα, κρύβεται μια από αυτές τις 900 νύφες. Γυναίκες που κουβάλησαν το παρελθόν της Ελλάδας και το έχτισαν στο μέλλον μιας νέας πατρίδας. Άλλες ευτύχησαν, άλλες υπέφεραν. Όλες, όμως, έγραψαν ιστορία ...