Το πρωί της Τρίτης 27/5, στην εκπομπή του MEGA, Buongiorno, βρέθηκε ως καλεσμένος ο Γιώργος Χρυσοστόμου, ο οποίος παραχώρησε μία πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στη Φαίη Σκορδά. Μίλησε για τους ανθρώπους που έχει δίπλα του, τη μοναξιά, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μεγαλώνοντας σε πολύτεκνη οικογένεια, αλλά και για τους λόγους που κλαίει.

Η παρουσιάστρια ξεκίνησε τη συζήτηση κάνοντας λόγο για την επιτυχία που έχει στις γυναίκες, με τον ίδιο να λέει: «Καταλαβαίνω ότι αρέσω, αλλά είναι κάπως να το λες. Μία συστολή την έχω, αλλά δε μου λέει και κανείς στο δρόμο “τι μανάρι είσαι εσύ;”. Βλέπω, όπως ο περισσότερος κόσμος, τις ατέλειες».

Και έπειτα εξομολογήθηκε για τον τρόπο ζωής του: «Κάνω απότομες στροφές στη ζωή μου, με κρατάει σε εγρήγορση. Δεν είναι εύκολο, γιατί, θαρρώ, η συνήθεια είναι πολύ δυνατή και θέλει απότομες αλλαγές και επιμονή για να περάσει από το ένα στάδιο στο άλλο. Όταν κάτι δε μου κάνει καλό πολλές φορές το βλέπεις και στα μάτια του κόσμου, αλλά αν έχεις κοντινούς ανθρώπους που μπορούν να στο πουν και έχεις δώσει την άδεια να στο πουν…».

Και κάπως έτσι αποκάλυψε για τους κοντινούς του ανθρώπους: «Έχω 5-10 φίλους και άντρες και γυναίκες. Και η Σοφία Παυλίδου είναι μία από αυτές. Μ’ αρέσει με τους φίλους μου που τους βλέπω να αλλάζουν τρόπο ζωής και εμπνέομαι και με εμπνέουν».

Τότε η Φαίη Σκορδά τον ρώτησε αν μπορεί να μένει μόνος του, με τον ηθοποιό να απαντά: «Μπορώ να μένω μόνος μου. Έχω βρει έναν τρόπο να περνάω καλά με τον εαυτό μου, μου αρέσουν οι δουλειές του σπιτιού, τα χόμπι μου. Δεν έχω την ανάγκη να ορίζομαι από κάποιον άλλο, αλλά πέρασα πολύ χρόνο κλειστός με τον εαυτό μου και είναι μία συνήθεια εθιστική. Σε πιάνει κατάθλιψη, αλλά αν είναι να πάθεις κατάθλιψη μπορείς να το πάθεις και με 10 άτομα στο τραπέζι. Αν είναι να σε πιάσει θα σε πιάσει».

Και έπειτα εξήγησε: «Αν έχεις μεγαλώσει σε πολύτεκνη οικογένεια, θες και λίγο την ησυχία. Αν δεν το έχεις ζήσει 18 χρόνια στο ίδιο σπίτι… ήμασταν 9 άτομα. Όλα τα αδέρφια σε ένα δωμάτιο μαζί. Το έπαθαν όλα τα αδέρφια μου αυτό και είχαν ενοχές που ήθελαν να μείνουν μόνοι τους. Ένα παιδί σε μία κανονική οικογένεια έχει το δικό του δωμάτιο και αυτό μένει λίγο σαν απωθημένο, όχι σαν τραύμα. Είχα ένα σπίτι τα Εξάρχεια και έβαζα παιδικές ταινίες, έτρωγα δημητριακά με γάλα. Ήμουν 32 χρονών».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ανέφερε: «Με χαρακτηρίζει πιο πολύ συναισθηματική ευφυΐα. Δεν είμαι μαθηματικό μυαλό. Εμένα μου είναι εύκολο να μπω σε έναν χώρο και να ξέρω πού μπαίνει τι, πού χωράει, χωρίς να μετρήσω. Δεν είμαι μελετηρός, αλλά διαγώνια εισπράττω τις πληροφορίες που χρειάζεται. Δεν έχω πάει σε γιατρό να το δω. Τα μαθήματα δεν τα έπαιρνα. Μάλλον, είχα δυσλεξία, μου είπε ένας φίλος μου, αλλά δεν τα έβλεπαν αυτά τα πράγματα τότε.

Είμαι ακουστικός, πρέπει να τα ακούω συνέχεια. Ο Παπασπηλιόπουλος που παίζουμε μαζί στις Όρνιθες είδε το κείμενο και το είπε όλο, εγώ θέλω δύο εβδομάδες. Αλλά άμα το μάθω μετά δε φεύγει με τίποτα. Φτάνω στην τελειότητα. Κλείνομαι σπίτι, κλείνω τηλεόραση, κινητά, τα πάντα. Έχω πάθει σεντόνι πολλές φορές. Η χειρότερη ήταν στους “Άγαμους θήτες”. 5 δεύτερα στη σκηνή είναι ένας αιώνας και ψιθύριζαν από κάτω “το “ξέχασε”. Με πήρε από κάτω. Πήγα στο καμαρίνι και έβαλα τα κλάματα».

Και τόνισε: «Κλαίω εύκολα. Έχει καιρό να συμβεί βέβαια. Με ταινίες, αλλά και μόνος μου. Συνήθως αν είμαι άυπνος. Ωραίο είναι αυτό κάπως. Έχω μια ενσυναίσθηση και πολλές φορές βγάζω γρήγορα συμπεράσματα για κάτι και μπερδεύομαι. Στο αν έχω δίκιο. Όταν είναι προβλήματα τρίτων είμαι θεός, έχω πάντα μία λύση. Όταν εμπλέκομαι εγώ είναι πιο δύσκολο. Δουλεύοντας νύχτα με τις δουλειές, εισπράττω συμπεριφορές…».

Στο τέλος, η παρουσιάστρια τον ρώτησε πιο είναι το πιο ακραίο πράγμα που έχει κάνει για έναν έρωτα, με τον ίδιο να λέει: «Στο εξωτερικό είχα κρεμαστεί έξω από ένα παράθυρο που δεν είχε μπαλκόνι και είχα πει “αν δεν πεις σ’ αγαπώ, θα αφήσω το χέρι μου”. Δε μου είπε, αλλά δεν το άφησα. Μετά πήγα μέσα από το παράθυρο, κατέβηκα στη ρεσεψιόν και ρώτησα που είναι το πιο κοντινό φαστφουντάδικο. Είχαμε πάει μαζί, με μεγάλη παρέα. Τότε ήμουν μικρός και άμυαλος, στα 23, δεν υπήρχε καμία ωριμότητα. Το είχα δει και σε μία ταινία. Τα κάναμε εμείς αυτά τότε».