Συνήθως πιστεύουμε ότι όταν κάποιος πεθάνει και ταφεί στο φέρετρό του, ο χρόνος του στη γη έχει τελειώσει. Στην πραγματικότητα, όταν ένα σώμα ταφεί, οι φυσικές διαδικασίες του θανάτου δεν έχουν τελειώσει. Ακόμα και αν δεν μπορούμε πλέον να το δούμε, τα αγαπημένα μας πρόσωπα κάνουν πράγματα που δεν θέλουμε να σκεφτόμαστε. Αποσυντίθενται.
Το γνωρίζουμε αυτό, αλλά σε πολλές περιπτώσεις προσπαθούμε να το αποφύγουμε σαν σκέψη. Τα ταριχεύουμε και τα βάζουμε σε ακριβά κουτιά που σφραγίζουν αεροστεγώς, προκειμένου να διατηρήσουμε το σώμα του ατόμου στην αγκαλιά του οποίου καθόμασταν ενώ μας διάβαζε ιστορίες ή του οποίου το χέρι κρατούσαμε για δεκαετίες ως σύντροφοι ζωής. Αλλά όσο κι αν προσπαθούμε, δεν μπορούμε να κερδίσουμε μια μάχη ενάντια στη μητέρα φύση.
Όλη η οργανική, βιολογική ύλη τελικά θα αποσυντεθεί και οι άνθρωποι δεν αποτελούν εξαίρεση. Έτσι, όταν μας θάβουν σε αεροστεγή φέρετρα σε μια προσπάθεια να κρατήσουμε έξω το νερό, τα έντομα, το οξυγόνο ή οποιαδήποτε άλλα πράγματα που μπορεί να επιταχύνουν την αποσύνθεσή μας, είναι μια γενναία προσπάθεια, αλλά δεν λειτουργεί. Θα αποσυντεθούμε ούτως ή άλλως, και τα αέρια που αποβάλλουμε μπορούν επίσης να οδηγήσουν σε κάτι που ονομάζεται «σύνδρομο εκρηκτικού φέρετρου». Είναι ένα πραγματικό φαινόμενο, και ένα φαινόμενο που οι γραφεία τελετών πρέπει να αντιμετωπίσουν κατά καιρούς. Είναι ένα ανεπιθύμητο φαινόμενο.
Αν και ο όρος «σύνδρομο εκρηκτικού φέρετρου» φέρνει στο νου δραματικές εικόνες, στην πραγματικότητα, τα φέρετρα δεν «εκρήγνυνται» πάντα αυτά καθαυτά. Όπως εξήγησε η γραφεία τελετών Κάρι Νόρθι στο κανάλι της στο YouTube, η πίεση από τα αέρια των πτωμάτων μπορεί να συσσωρευτεί μέσα στα αεροστεγή φέρετρα, και επειδή δεν μπορεί να διαφύγει, κάτι πρέπει να υποχωρήσει. Ενώ είναι πιθανό ένα φέρετρο να σπάσει σε κομμάτια από την πίεση ή να εκραγεί, μπορεί επίσης να προκαλέσει μικρότερα περιστατικά, όπως το σκάσιμο της ραφής ή το σπάσιμο του καπακιού. «Οπότε υπάρχει μια μικρή έκρηξη», είπε ο Νόρθι.
Το θέμα με τα εκρηκτικά φέρετρα είναι ότι συνήθως μπορεί να μην γνωρίζουμε το πότε. Αν ένα φέρετρο είναι θαμμένο κάτω από το έδαφος, κανείς δεν θα γνωρίζει για τυχόν αλλαγές για προφανείς λόγους, εκτός αν κάποιος ξεθάψει το σώμα ή σκάψει τον τάφο. Το κύριο μέρος που βλέπουμε τα λεγόμενα εκρηκτικά φέρετρα είναι τα μαυσωλεία. Όπως εξηγεί η Washington Post, τα μαυσωλεία μπορεί να ζεσταθούν αρκετά επειδή βρίσκονται πάνω από το έδαφος, επομένως η θερμοκρασία μέσα στο σφραγισμένο φέρετρο αυξάνεται καθώς τα αέρια αναζητούν μια διαφυγή, δημιουργώντας κάτι σαν το φαινόμενο Instant Pot. Όταν συμβαίνει αυτό, οι άνθρωποι μπορούν να δουν ότι κάτι δεν πάει καλά, επειδή τα απομεινάρια του πτώματος μπορούν να διαρρεύσουν και να λιμνάσουν στο έδαφος ή να στάζουν στους τοίχους.
Υπάρχει καν κάτι τέτοιο όπως ένα ευχάριστο αέριο; Δεν μπορούμε να σκεφτούμε κανένα, αλλά αυτά που πρόκειται να συζητήσουμε είναι ιδιαίτερα δύσβατα, ακόμα και όταν πρόκειται για σωματικά αέρια. Καθώς το σώμα μας αποσυντίθεται μετά τον θάνατό μας, μέρος της μεταμόρφωσης σε σκελετό έχει να κάνει με την αναερόβια αναπνοή των βακτηρίων που δημιουργεί αέρια όπως μεθάνιο, πουτρεσκίνη, καδαβερίνη και υδρόθειο μέσα στο σώμα, τα οποία με τη σειρά τους προκαλούν το φούσκωμα του σώματός μας. Πριν από αυτό, το εσωτερικό μας υγροποιείται ήδη χάρη σε βακτήρια και ένζυμα, οπότε γινόμαστε ένας φουσκωμένος, διαρρέων σάκος από κόλλα. Αν κάποιος είναι κλεισμένος σε ένα φέρετρο με φλάντζα, δηλαδή τον τύπο που σφραγίζει αεροστεγώς, τότε, όπως πιθανότατα μπορείτε να φανταστείτε, η επιστήμη που διεξάγεται μέσα σε αυτό το φέρετρο δεν μπορεί να σταματήσει. Και μερικές φορές, η πίεση όλου του αερίου οδηγεί στο σύνδρομο του εκρηκτικού φέρετρου.
Σύμφωνα με την Kari Northey, όταν συμβαίνει αυτό, υπάρχουν μερικές επιλογές. Μερικές φορές, είναι απλώς ένα μικρό χάος που μπορεί να «διορθωθεί», αλλά αν η ζημιά είναι πιο σοβαρή, ένα άτομο πρέπει να «ξανατοποθετηθεί στο φέρετρο». Και ναι, κάποιος πρέπει να πληρώσει για ένα ακόμη φέρετρο, εκτός από το να μάθει για τις περιπέτειες των αγαπημένων του προσώπων στην τελευταία τους κατοικία. Ωστόσο, η Northey επισημαίνει ότι ενώ «συμβαίνουν», τα εκρηκτικά φέρετρα δεν είναι «τόσο μεγάλο πρόβλημα».
