Με τα χρόνια, οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει πολλά είδη ζώων για την παράδοση αλληλογραφίας. Η παράδοση από έλκηθρο με σκύλους ήταν κάποτε κάτι συνηθισμένο στην Αλάσκα και τον Καναδά.

Η Αλάσκα δοκίμασε επίσης τους ταράνδους. Άλογα κινούσαν το Pony Express, φυσικά, και τα περιστέρια χρησιμοποιούνταν για την παράδοση μηνυμάτων από την εποχή της αρχαίας Ελλάδας.

Αλλά οι γάτες; Οι γάτες έχουν δικό τους μυαλό. Σε αντίθεση με τα σκυλιά, συνήθως δεν ενδιαφέρονται να μας ευχαριστήσουν. Ή τουλάχιστον δεν είναι η πρώτη τους προτεραιότητα. Στην πραγματικότητα, φαίνεται ότι μερικές φορές κάνουν τα πάντα για να εκνευρίσουν τους ιδιοκτήτες τους.

Με όλη αυτή την αδιαφορία των αιλουροειδών και τη γενική τάση να χαλαρώνουν, σε κάνει να αναρωτιέσαι τι σκεφτόταν η πόλη της Λιέγης στο Βέλγιο όταν προσέλαβε 37 γάτες για να παραδίδουν την αλληλογραφία τη δεκαετία του 1870.

Τα μηνύματα στερεώνονταν γύρω από τους λαιμούς των ζώων σε αδιάβροχες σακούλες, ώστε οι πολίτες της Λιέγης και των γύρω χωριών να μπορούν εύκολα να επικοινωνούν μεταξύ τους. «Εκτός αν η εγκληματική τάξη των σκύλων αναλάβει να στήσει ενέδρα και να ληστέψει τις ταχυδρομικές γάτες, τα μηνύματα θα παραδοθούν με ταχύτητα και ασφάλεια», ανέφεραν οι New York Times.

Ασφάλεια; Ίσως. Ταχύτητα; Σίγουρα όχι. Αν και μια δραστήρια γάτα έφτασε στον προορισμό της σε λιγότερο από πέντε ώρες, οι άλλες χρειάστηκαν έως και μία μέρα για να παραδώσουν την αλληλογραφία στα σπίτια, φαίνεται ότι οι γάτες δεν ενδιαφέρονταν ιδιαίτερα να μεταφέρουν τα μηνύματα έγκαιρα. Γι' αυτό εν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι η υπηρεσία ήταν εξαιρετικά βραχύβια, αφού η ιδέα να χρησιμοποιήσουν τις γάτες ως ταχυδρόμους αποδείχτηκε πάρα ποιλύ κακή.