Μια αποκαλυπτική αυστραλιανή μελέτη ήρθε να ταράξει τα νερά του επιχειρηματικού κόσμου, καθώς διαπίστωσε ότι περίπου ένας στους πέντε ανώτερους επαγγελματίες στις Ηνωμένες Πολιτείες εμφανίζει κλινικά σημαντικά ψυχοπαθητικά χαρακτηριστικά, δηλαδή ποσοστό παρόμοιο με αυτό που συναντάται στις φυλακές.

Η μελέτη, που βασίστηκε σε δείγμα 261 στελεχών στον κλάδο της διαχείρισης εφοδιαστικής αλυσίδας (supply chain), αποκάλυψε ότι το 21% των συμμετεχόντων εμφάνιζε επίπεδα προσωπικότητας που εμπίπτουν στο φάσμα της ψυχοπάθειας. Για να καταλάβουμε το μέγεθος του ευρήματος, αρκεί να πούμε πως στην γενική πληθυσμιακή βάση, ο δείκτης αυτός αγγίζει μόλις το 1%. Ο Nathan Brooks, ειδικός ψυχολόγος εγκληματολογίας και βασικός ερευνητής της μελέτης, σχολίασε πως τα ευρήματα δείχνουν με σαφήνεια την ανάγκη αναθεώρησης των διαδικασιών προσλήψεων στις μεγάλες επιχειρήσεις.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη FACTS (@facts)

Όπως σημειώνει, οι υπεύθυνοι ανθρώπινου δυναμικού συχνά δίνουν υπερβολική έμφαση στις επαγγελματικές δεξιότητες και αγνοούν κρίσιμα χαρακτηριστικά προσωπικότητας. Αυτό το "κενό" επιτρέπει σε ψυχοπαθείς υψηλής λειτουργικότητας να ανεβαίνουν στην ιεραρχία, παράγοντας τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον και λαμβάνοντας ανήθικες ή ακόμη και παράνομες αποφάσεις.

«Οι ψυχοπαθείς συνήθως προκαλούν χάος, χειραγωγούν και παίζουν τους ανθρώπους μεταξύ τους», τονίζει ο Brooks.

«Για εκείνους, η επαγγελματική επιτυχία είναι παιχνίδι εξουσίας, δεν διστάζουν να παραβιάσουν ηθικές αρχές για να ανέβουν στην κορυφή και να κυριαρχήσουν».

Η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, που ανέδειξε την έλλειψη ηθικής σε πολλές εταιρικές δομές, ενέπνευσε αυτή την ερευνητική προσέγγιση.

Ο Brooks συνεργάστηκε με ειδικούς από το Πανεπιστήμιο Bond της Αυστραλίας και το Πανεπιστήμιο του Σαν Ντιέγκο, εξετάζοντας πώς τέτοια χαρακτηριστικά μπορεί να επιτρέπουν σε ψυχοπαθητικές προσωπικότητες να ανθίζουν στο περιβάλλον του εταιρικού κόσμου.

Η μελέτη δεν αποσκοπεί στο να "δαιμονοποιήσει" τους υψηλόβαθμους επαγγελματίες, αλλά να αναδείξει την ανάγκη για πιο ουσιαστική αξιολόγηση των προσωπικοτήτων που τοποθετούνται σε θέσεις ισχύος.