Αν το Πάσχα στην Ελλάδα είναι μια γιορτή γεμάτη χρώματα, ήχους και αρώματα, τότε υπάρχει μια μικρή γωνιά στην Πελοπόννησο που ανεβάζει τον πήχη της πασχαλινής μαγείας όσο πιο ψηλά γίνεται – κυριολεκτικά. Το Λεωνίδιο, η αρχοντική πρωτεύουσα της Τσακωνιάς, δεν φημίζεται μόνο για τη γλύκα της μελιτζάνας του, αλλά και για ένα από τα πιο φαντασμαγορικά έθιμα της ελληνικής Αναστάσεως: το πέταγμα των αερόστατων!

View this post on Instagram

A post shared by Greek adventures | Outdoor retreats | Travel Leonidio (@nomiaexperience)

Πάσχα μόνο στο Λεωνίδιο, έλεγε ο Δημήτρης Ψαθάς...

Και πώς να μην το πει; Μόνο εδώ, με το πρώτο «Χριστός Ανέστη» και μέσα σε μια νύχτα γλυκιά, γεμάτη υποσχέσεις και λιβάνι, ο ουρανός πλημμυρίζει από 500-600 πολύχρωμα αερόστατα. Οι ενορίτες από τις πέντε ενορίες της πόλης βάζουν φωτιά στις κολλημάρες – τις μικρές δεξαμενές φλόγας που γεμίζουν τα αερόστατα με ζεστό αέρα – και τα απελευθερώνουν προς τον ουρανό. Και τότε, το θαύμα γίνεται.

Τα κόκκινα, μπλε, πράσινα, κίτρινα και πορτοκαλί αερόστατα υψώνονται, παίρνουν τα πάνω τους και ανεβαίνουν ψηλά, σ’ ένα μοναδικό θέαμα που διαρκεί έως και 40 λεπτά και κόβει την ανάσα. Κάθε αερόστατο, φτιαγμένο με μεράκι εβδομάδες πριν από τα παιδιά και τους νέους κάθε γειτονιάς, γίνεται ένα μικρό όνειρο που χάνεται στα άστρα.

Και δεν είναι μόνο τα αερόστατα!

Η ατμόσφαιρα συμπληρώνεται από εκκωφαντικά βαρελότα, δυναμίτες και κανούλια, που ρίχνονται με το «Χριστός Ανέστη» – ένα έθιμο παλιό, σχεδόν μυστήριο, αφού κανείς δεν ξέρει ποιος τα φτιάχνει, ποιος τα πουλάει, ποιος τα κουβαλά. Άλλος τα κρύβει στο ταγάρι του, άλλος στην τσάντα της κόρης του. Το αποτέλεσμα όμως είναι το ίδιο: φως, θόρυβος, συγκίνηση και μια ιερή αγωνία που σε κάνει να αισθάνεσαι πως είσαι μέσα σε κινηματογραφική σκηνή.

Μ. Παρασκευή και η πομπή των Επιταφίων

Η κατάνυξη ξεκινά από τη Μεγάλη Παρασκευή, όταν οι πέντε Επιτάφιοι, καλλιτεχνήματα στολισμένα με βιολέτες, τριαντάφυλλα και αγριολούλουδα από τα κορίτσια της πόλης, συναντώνται όλοι μαζί στην πλατεία. Με τον Σταυρό μπροστά, εξαπτέρυγα, ιερείς και ψαλμωδίες, η ατμόσφαιρα είναι τόσο βαθιά συγκινητική όσο και ενωτική.

Το Σάββατο της Ανάστασης… το Λεωνίδιο φλέγεται!

Το σκοτάδι γίνεται σκηνικό για το υπερθέαμα. Εκτός από τα αερόστατα, οι ενορίτες σπεύδουν με τις λαμπάδες να ανάψουν τον «Αφανό» – έναν τεράστιο σωρό από αφάνες, για να κάψουν τον προδότη Ιούδα. Η παράδοση λέει πως κάθε χρονιά, ανεξάρτητα από τις καιρικές συνθήκες, η φύση συμμαχεί και την κρίσιμη στιγμή της Ανάστασης φυσάει ένα ελαφρύ, δυτικό αεράκι – αρκετό για να σπρώξει τα φλεγόμενα αερόστατα μακριά, μέχρι και τις Σπέτσες ή το Ναύπλιο.

Πάσχα Κυριακή με όλα τα καλά

Και την Κυριακή; Στον κήπο του Δημαρχείου στήνονται σούβλες με αρνιά και κοκορέτσια, κρασί ρέει άφθονο και τα κόκκινα αυγά τσουγκρίζουν χαρούμενα. Το απόγευμα, στην «Ακολουθία της Αγάπης», το Ευαγγέλιο διαβάζεται και στην Τσακώνικη διάλεκτο, ενώ το γλέντι κορυφώνεται με χορούς παραδοσιακούς, από φουστανελοφόρους και «τζουμπελούδες», και φυσικά ζωντανή μουσική από τους ντόπιους οργανοπαίκτες.

Το Λεωνίδιο δε γιορτάζει το Πάσχα. Το ζεί.

Από τα στολισμένα κορίτσια της Παρασκευής, έως τα αερόστατα του Σαββάτου και τα γλέντια της Κυριακής, το Λεωνίδιο προσφέρει όχι απλά ένα εντυπωσιακό έθιμο, αλλά μια πασχαλινή εμπειρία ζωής. Κάπου ανάμεσα στο χώμα και τον ουρανό, ανάμεσα στη φωτιά και την αγάπη, γεννιέται κάθε χρόνο μια γιορτή που δε μοιάζει με καμία άλλη.

Ίσως τελικά ο Ψαθάς είχε δίκιο…
Καρναβάλι στην Πάτρα και Πάσχα μόνο στο Λεωνίδιο.