Ο Mark 'Chopper' Read είναι μια από τις πιο διαβόητες φυσιογνωμίες της Μελβούρνης. Σε μια πόλη με πολλές αληθινές φιγούρες του εγκλήματος, η ύβρις του ως στάση απέναντι στον άνθρωπο και η επιτυχία του ως συγγραφέας τον έχουν κάνει γνωστό σχεδόν σε όλους. Δεν αρέσει παγκοσμίως, αλλά είναι σχεδόν παγκοσμίως γνωστός.

Την Ημέρα της Αυστραλίας το 1978, ένα από τα πιο γνωστά κατορθώματα του Chopper θα έθετε σε κίνηση μια αλυσίδα γεγονότων που θα οδηγούσαν σε αντιπαράθεση με την αστυνομία σε ένα δημοφιλές εστιατόριο της Μελβούρνης.

Έχοντας βγει από τη φυλακή τον προηγούμενο χρόνο, ο Chopper είχε επιστρέψει στην κοινωνία έχοντας στο μυαλό του μια υπόσχεση σε έναν από τους φυλακισμένους ακόμα συντρόφους του. Είχε ορκιστεί στον επί μακρόν φίλο του Jimmy Loughnane, ο οποίος είχε ακόμη έξι χρόνια να εκτίσει, ότι μετά την αποφυλάκισή του θα έβρισκε τρόπο να τον βγάλει από τη φυλακή.

Για τον σκοπό αυτό, ο Chopper είχε φτιάξει σε ένα τραβηγμένο σχέδιο ώστε να συλλάβει έναν τοπικό δικαστή για όμηρο και να ανταλλάξει τη ζωή του για την ελευθερία του Loughnane. Ο Chopper έβαλε ένα κυνηγετικό όπλο κάτω από το σακάκι του και πήγε στα παλιά κτίρια του County Court της πόλης. Το 1978, η Ημέρα της Αυστραλίας δεν ήταν ακόμη αργία, οπότε τα δικαστήρια ήταν ανοιχτά, αν και ήταν μια ήσυχη μέρα, χωρίς πολλές προγραμματισμένες υποθέσεις.

Εκμεταλλευόμενος τη χαλαρή ατμόσφαιρα, γλίστρησε στο πρώτο δικαστήριο που βρισκόταν σε συνεδρίαση και προχώρησε με τόλμη στο εδώλιο του δικαστή. Ο δικαστής Bill Martin προήδρευε. Σε μια συνέντευξη στο The Age λίγο αργότερα, ο Chopper θυμήθηκε τη στιγμή:

Στιγμιαία έκπληκτος, ο επικεφαλής υπάλληλος του δικαστή, ένας πρώην στρατιωτικός ονόματι Ernie Trotter, σηκώθηκε, πήγε προς τον Read και άρπαξε το όπλο. Πάλεψαν μέχρι να φτάσουν εκεί αρκετοί αστυνομικοί.

Ο Read καταπλακώθηκε από δώδεκα αστυνομικούς. Λόγω του όγκου του, τον ξάπλωσαν πρώτα με το πρόσωπο στο πάτωμα της αίθουσας του δικαστηρίου και κάθισαν πάνω του, δένοντας τα χέρια του με τις ζώνες τους, καθώς κανένας από τους παρευρισκόμενους αστυνομικούς δεν έφερε χειροπέδες.

Αυτό το κατόρθωμα του Chopper's είναι γνωστό. Λιγότερο γνωστό είναι αυτό που συνέβη στη συνέχεια.

Ενώ ο Chopper είχε φυλακιστεί προηγουμένως, είχε ιδρύσει μια συμμορία κρατουμένων γνωστή ως «The Overcoat Gang». Ο ίδιος ο Chopper έγινε φίλος και μέντορας ενός αριθμού νεότερων παραβατών που μύησε στην ομάδα και πήρε υπό την προστασία του.

Ένας από αυτούς ήταν ο Amos Atkinson.

Ο Amos Atkinson ήταν μόλις 18 ετών όταν φυλακίστηκε στο Pentridge για ένοπλη ληστεία. Βίαιος και απρόβλεπτος, ήταν ακριβώς όπως τον ήθελε ο Read και ο Atkinson μπήκε σύντομα στα Overcoats.

Ο Atkinson είχε απελευθερωθεί από τη φυλακή όταν ο Chopper έκανε το κόλπο με τον δικαστή και ήταν αποφασισμένος να βγάλει ξανά τον φίλο του από τη φυλακή. Θα δοκίμαζε κάτι εξίσου ανόητο όπως ήταν το αποτυχημένο σχέδιο του Read.

Το Italian Waiter's Club ήταν ένα πολύ γνωστό εστιατόριο στο Meyer's Place στο CBD της Μελβούρνης. Ιδρύθηκε το 1947 ως ένα πραγματικό στέκι για σερβιτόρους οι οποίοι πήγαιναν εκεί μετά τη δουλειά με ένα ποτήρι κρασί, κατά παράβαση των αυστηρότερων νόμων για το ποτό της εποχής, ενώ από τη δεκαετία του 1970 είχε γίνει ένας καθιερωμένος χώρος φαγητού, ανοιχτός σε όλους τους επισκέπτες.

Το βράδυ της 31ης Μαρτίου 1978, ο Atkinson και ο φίλος του Robert Williams εισέβαλαν στο εστιατόριο οπλισμένοι με κυνηγετικά όπλα. Μόλις είχαν τσακωθεί με την αστυνομία και τράπηκαν σε φυγή. Πανικόβλητοι είχαν βρει καταφύγιο στο εστιατόριο. Εν τω μεταξύ, η αστυνομία απέκλεισε και τις δύο άκρες του Meyer's Place και πολιόρκησε το εστιατόριο.

Ο Roger Meyers, τότε διευθυντής του Princes Theatre, δειπνούσε με φίλους στο Waiter's Club όταν ο Atkinson και ο Williams εισέβαλαν μέσα:

Ο Atkinson σύντομα σκέφτηκε ένα σχέδιο. Επιστράτευσε έναν γιατρό από τους ομήρους του για να μιλήσει στην αστυνομία και υπέβαλε ένα αίτημα. Ο Chopper Read έπρεπε να απελευθερωθεί μέσα σε 24 ώρες διαφορετικά θα άρχιζε να σκοτώνει τους ομήρους.

Μη διατεθειμένη να συμμορφωθεί με αυτό, η αστυνομία δεν έκανε τίποτα. Νευρικός καθώς περνούσε η ώρα και δεν συνέβαινε τίποτα, ο Atkinson έστειλε έναν άλλο όμηρο, τη Wendy McNamara, για να μεταφέρει την δεύτερη απαίτησή του. Ζητούσε τη μητέρα του.

Η αστυνομία ήταν στην ευχάριστη θέση να συναινέσει σε αυτό. Η κυρία Atkinson έφτασε κανονικά με τη ρόμπα της τις πρώτες πρωινές ώρες. Μπαίνοντας μόνη της στο εστιατόριο, η ηλικιωμένη κυρία χτύπησε τον Atkinson στο κεφάλι με την τσάντα της πριν του δώσει εντολή να αφήσει τους ομήρους του να φύγουν και να παραδοθεί.

Αυτό έκανε ο Atkinson, αν και απελευθέρωσε ανθρώπους μόνο σε ομάδες των τεσσάρων ή πέντε ατόμων, μέσα σε αρκετές ώρες. Μόλις απελευθερώθηκαν όλοι οι όμηροι, ο Atkinson παραδόθηκε ήσυχα. Καταδικάστηκε σε πέντε χρόνια για το έγκλημα, ενώ έγινε μέλος της συμμορίας του Chopper στο Pentridge. Λίγο μετά την εκ νέου φυλάκισή του, ο Ατκιν έκοψε τα αυτιά του, σε μια τελική προσπάθεια να μιμηθεί τον ήρωά του.