Ο πόλεμος είναι συνώνυμο του ανθρώπου και τον ακολουθεί, έχοντας πιάσει το χέρι του χωρίς να το αφήσει καθόλου στην πορεία της ιστορίας του. Μπορεί τα βλέμματα της μεγαλύτερης μερίδας του πλανήτη να είναι αυτή τη στιγμή στραμμένα στον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Χαμάς αλλά και σε εκείνον ανάμεσα στη Ρωσία με την Ουκρανία, αλλά όπως αναφέρει η Ακαδημία της Γενεύης, υπάρχουν 110 ανοιχτά πολεμικά μέτωπα αυτή τη στιγμή σε όλον τον κόσμο.
Η περιοχή με τα περισσότερα είναι η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική, όπου υπάρχουν συνολικά 45 κι όχι μόνο αυτό που ξέρουμε. Εκτός από την Παλαιστίνη και το Ισραήλ, υπάρχουν μέτωπα σε Αίγυπτο, Ιράκ, Λιβύη, Μαρόκο, Συρία, Τουρκία, Υεμένη και Δυτική Σαχάρα.
Η πλειονότητα είναι μη διεθνής (NIAC), που περιλαμβάνει πλήθος ένοπλων μη κρατικών παραγόντων και ξένες επεμβάσεις από τις δυτικές δυνάμεις, τη Ρωσία και τις γειτονικές χώρες, εκτός από τις NIAC που λαμβάνουν χώρα στην Αίγυπτο και την Τουρκία.
«Η Συρία είναι η χώρα που έχει πληγεί περισσότερο στην περιοχή. Στη χώρα λαμβάνουν χώρα πολλές πολλαπλές και αλληλοεπικαλυπτόμενες NIAC – στις οποίες συμμετέχουν πολλές ένοπλες ομάδες που πολεμούν εναντίον της κυβέρνησης και μεταξύ τους – μαζί με δύο στρατιωτικές καταλήψεις και τρεις διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις», εξηγεί η Dr Chiara Redealli, Ερευνητής στην Ακαδημία της Γενεύης.
Ωστόσο, όπως πάντα υπάρχει μια περιοχή που ο υπόλοιπος πλανήτης πάντα γύριζε το βλέμμα του. Μάλλον η ομορφιά και τα πλούτη αυτής της περιοχής, τα οποία ο υπόλοιπος πλανήτης έχει εκμεταλλευτεί σε ακραίο βαθμό, είναι ζηλευτή. Ωστόσο, από την εμπλοκή της δύσης στην Αφρική αλλά και τα κατάλοιπα που άφησε φεύγοντας έχουν δημιουργηθεί πεδία μαχών, σε μεγάλη κλίμακα.
Η Αφρική λοιπόν έχει αυτή τη στιγμή 35 ανοιχτές πολεμικές συγκρούσεις, με εκατοντάδες ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους καθημερινά. Για τη δύση βέβαια και τα ΜΜΕ που τη συνοδεύουν, αυτά είναι συνηθισμένα για την περιοχή ώστε να ασχοληθούμε αλλά υπάρχει και η φράση «έτσι είναι οι άνθρωποι εκεί κάτω». Πλήρης αδιαφορία και κανένα mea culpa δηλαδή.
Οι 35 μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις (NIAC) λαμβάνουν χώρα στη Μπουρκίνα Φάσο, στο Καμερούν, στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία (ΚΑΡ), στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στην Αιθιοπία, στο Μάλι, στη Μοζαμβίκη, στη Νιγηρία, στη Σενεγάλη, στη Σομαλία, στο Νότιο Σουδάν και στο Σουδάν. Σε αυτές τις συγκρούσεις εμπλέκονται πολλές ένοπλες ομάδες, που μάχονται εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων ή/και εναντίον των αντιπάλων ομάδων.
Δυτικές δυνάμεις ή/και γειτονικές χώρες παρεμβαίνουν στα NIAC που λαμβάνουν χώρα στη Μπουρκίνα Φάσο, το Μάλι, τη Μοζαμβίκη, τη Νιγηρία και τη Σομαλία.
«Η Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με πολλά NIAC που περιλαμβάνουν πολλές ένοπλες ομάδες. Η κυβέρνηση εμπλέκεται σε NIAC ενάντια σε ένα ευρύ φάσμα ομάδων ανταρτών, συμπεριλαμβανομένων των αντι-Μπαλάκα και των πρώην Σελέκα. Υπάρχουν επίσης παράλληλες μη διεθνείς ένοπλες συγκρούσεις λόγω των εσωτερικών μαχών μεταξύ των διαφόρων ένοπλων ομάδων», υπογραμμίζει ο Δρ Redealli.
Υπάρχουν επίσης 21 πολεμικές συγκρούσεις στην Ασία, με αποκορ’υφωμα εκείνη στο Αφγανιστάν, η οποία δεν έχει σταματήσει ούτε για έναν μήνα από το 1979, έξι στην Λατινική Αμερική, με τις μεγαλύτερες να λαμβάνουν χώρα στο Μεξικό και την Κολομβία λόγω των στρατών που έχουν τα καρτέλ ναρκωτικών και επτά στην Ευρώπη.
Μήπως σας έκανε εντύπωση; Κι όμωςαν βάλουμε τον πόλεμο στην Ουκρανία στο μικροσκόπιο προκύπτει ότι: η Ρωσία κατέχει επί του παρόντος την Κριμαία (Ουκρανία), την Υπερδνειστερία (Μολδαβία), καθώς και τη Νότια Οσετία και την Αμπχαζία (Γεωργία), ενώ η Αρμενία κατέχει τμήματα του Ναγκόρνο Καραμπάχ (Αζερμπαϊτζάν). Η Ευρώπη είναι επίσης το πεδίο μιας διεθνούς ένοπλης σύγκρουσης (IAC) μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, και δύο μη διεθνών ένοπλων συγκρούσεων (NIAC) στην Ουκρανία που αντιτίθενται στις κυβερνητικές δυνάμεις με τις αυτοαποκαλούμενες «Λαϊκές Δημοκρατίες» του Ντόνετσκ και του Λουχάνσκ στην ανατολική Ουκρανία.
