Όλοι ξέρουμε πώς λειτουργεί η μαφία μέχρι τώρα, σωστά; Omerta (γνωστός και ως όρκος σιωπής), βεντέτες, ανείπωτες απειλές μεταξύ ανθρώπων με κοστούμια που κάθονται γύρω από τραπέζια, πολύς λόγος για την «οικογένεια» και πολλά άλλα πράγματα που μπορούμε να αποδώσουμε στην ταινία «The Godfather» και τη σειρά «The Sopranos».

Όλοι αυτοί οι φανταστικές αναφορές, που το κοινό βρίσκει ατελείωτα ενδιαφέροντες, έχουν τις ρίζες τους σε γκάνγκστερ της πραγματικής ζωής όπως ο Al Capone. Και ενώ είναι δύσκολο να διαχωρίσεις το γεγονός από τη φαντασία όταν πρόκειται για τη μαφία, ένα είναι σίγουρο: Μπορείτε να συμμετάσχετε όποτε θέλετε, αλλά να είστε σίγουροι ότι δεν μπορείτε ποτέ να φύγετε.

Τουλάχιστον, αυτή είναι η υπόθεση. Τα μέλη της μαφίας δεν γνωρίζουν ακριβώς τα μυστικά της θανατηφόρας εγκληματικής τους οργάνωσης. Και αυτοί που φεύγουν δεν κάνουν ακριβώς ουρές για να ξεχυθούν οι ιστορίες τους και να πεθάνουν στον ύπνο τους ή κάτι τέτοιο. Οι πληροφορίες για το πώς να φύγετε από τη μαφία και τι θα συμβεί μετά είναι ελάχιστες, και όλα καταλήγουν σε προσωπικές μαρτυρίες. Ακόμη και τότε, υπάρχει διαφορά μεταξύ της Κόζα Νόστρα, της διαβόητης σικελικής μαφίας που μας χάρισε πολλές από τις εικόνες της ποπ πολιτιστικής μας κουλτούρας και άλλων φορέων οργανωμένου εγκλήματος σε όλο τον κόσμο. Κάθε χώρα έχει τέτοιους οργανισμούς, αν και ορισμένες ομάδες όπως η ιαπωνική yakuza (όπου η αποχώρηση είναι δύσκολη, τουλάχιστον) ξεχωρίζουν.

Σε μια συνέντευξη στο LADBible, για παράδειγμα, το αφεντικό της μαφίας Michael Franzese λέει ότι ήταν ο μόνος που έφυγε με επιτυχία από τους έξι που ορκίστηκαν μαζί ομερτά. Οι άλλοι σκοτώθηκαν. Ήταν τυχερός και ήταν ελεύθερος να κάνει ό,τι του αρέσει εντός των ορίων του νόμου, των προηγούμενων συσχετισμών και της συνείδησής του. Το ίδιο ισχύει και για άλλους.

Πριν προχωρήσουμε περαιτέρω, πρέπει να βάλουμε ορισμένους όρους. Οι άνθρωποι τείνουν να χρησιμοποιούν τη λέξη «μαφία» για να εννοούν κάθε είδους δομημένη εγκληματική οργάνωση, γενικά. Υπάρχουν κυψέλες σε διαφορετικές τοποθεσίες, δραστηριότητες όπως κυκλώματα ναρκωτικών και εκβιασμός, τσαμπουκάδες, αφεντικά που διοικούν πράγματα κ.λπ. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτό είναι "όχλος", με τους ανθρώπους σε αυτό να είναι "μαφιόζοι". Αυτός ο όρος καλύπτει κάθε είδους οργανωμένη εγκληματική επιχείρηση σε όλο τον κόσμο. Και να είστε σίγουροι: Κάθε χώρα έχει τέτοιες ομάδες, ακόμα και οι πιο ασφαλείς. Όπως δείχνει ο Παγκόσμιος Δείκτης Οργανωμένου Εγκλήματος κάτω από τον τίτλο «μαφία», πολλές από τις πιο επικίνδυνες ομάδες βρίσκονται στη Λατινική και Νότια Αμερική.

Η Ιταλία, ωστόσο, κατατάσσεται ψηλά σε αυτή τη λίστα στο Νο. 5. Και είναι εκεί που συνανατάμε τις απαρχές της αληθινής «μαφίας». Ως όρος, η «μαφία» εμφανίστηκε στη Σικελία το 1862 ως «mafiosi», που σημαίνει «τόλμη», «φιλοδοξία» ή «αλαζονεία», όπως εξηγεί το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Αναφέρεται επίσης ως "Cosa Nostra" ("Το δικό μας πράγμα" ή "Η υπόθεση μας"), αυτό είναι το οικογενειακό, ορκωτό, τελετουργικό είδος μαφίας που μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες μαζί με Ιταλούς μετανάστες και έχει παραρτήματα στη Νέα Υόρκη, το Σικάγο, τη Φιλαδέλφεια, το Ντιτρόιτ κ.λπ.

Ενώ ορισμένοι κανόνες καλύπτουν ολόκληρη τη μαφία, οι συνθήκες και οι ιδιαιτερότητες είναι διαφορετικές σε κάθε κλάδο, κάτω από κάθε αφεντικό και για κάθε άτομο, συμπεριλαμβανομένου του τι συμβαίνει όταν φεύγετε. Είναι αδύνατο να ληφθεί υπόψη κάθε παράδειγμα μαφίας, είτε στην Ιταλία είτε στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά ορισμένες γενικότητες ισχύουν παντού.

Πρέπει να δούμε προσωπικές μαρτυρίες για να μάθουμε πώς φεύγει κανείς από την μαφία και τι συμβαίνει μετά. Αυτά είναι σπάνια και δυσεύρετα, ακόμη πιο σπάνια από κάποιον που επιζεί αφήνοντας τη μαφία από την αρχή. Ο Michael Franzese, πρώην αφεντικό του υποκαταστήματος της Cosa Nostra στη Νέα Υόρκη, έχει δώσει πολλές πληροφορίες για αυτό το θέμα όλα αυτά τα χρόνια. Έφυγε από τη μαφία το 1995 και συνεχίζει μια επιτυχημένη ζωή κηρύττοντας και παίρνοντας συνεντεύξεις σε πολλές εκπομπές και podcast.

«Δεν υπήρχει κανένα σχέδιο για να αφήσω την μαφία με τον τρόπο που το έκανα και επιβίωσα δημοσίως με τον τρόπο που έχω επιβιώσει», είπε στο ABC News. Ο πρώην μαφιόζος επανέλαβε στο «This Morning» ότι, «δεν ήξερα πώς θα εξελισσόταν γιατί δεν πούλησα ποτέ τους πρώην συνεργάτες μου». Η τελευταία δήλωση αναφέρεται στο χτύπημα που δέχθηκε στο κεφάλι μετά την αποχώρησή του, από το οποίο κατά κάποιο τρόπο επέζησε. «Όλοι νομίζουν ότι θα γίνουν μάρτυρες», είπε στο "Happy Hour Podcast" το 2024. Σε εκείνη τη συνέντευξη, έδειξε τη λίστα του 1986 του περιοδικού Fortune με τα 50 πλουσιότερα μέλη της παγκόσμιας μαφίας, όπου κατετάγη στο Νο. 18. Μόνο οι «made men» κατατάσσονται στα charts του 1986.

Αλλά σε καμία περίπτωση ο Franzese δεν περιγράφει ακριβώς πώς έφυγε, πώς επέζησε από το συμβόλαιο θανάτου του και πώς πέρασε στη ζωή του μετά τη μαφία. Αποδίδει τη σημερινή του ζωή στον Θεό και τη γυναίκα του, και τέλος. Το μόνο σίγουρο είναι το εξής: Το να φύγεις από τη μαφία είναι δύσκολο και σχεδόν σίγουρα θανατηφόρο.

Υπάρχουν μερικές περιπτώσεις ανθρώπων, εκτός από τον Michael Franzese, που άφησαν τη μαφία και ζουν για να πουν την ιστορία και είναι σε θέση να χτίζουν μια ζωη. Αλλά καθεμία από αυτές τις περιπτώσεις δείχνει τη σπανιότητα της περίπτωσης του Franzese, επειδή απαιτούσαν την παρέμβαση από κάποια εξωτερική, προστατευτική οργάνωση ή πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των κυβερνήσεων. Πάρτε την περίπτωση του John Pennisi, ο οποίος έφυγε από τη μαφία της Νέας Υόρκης το 2018 και μίλησε στο Insider για μερικούς από τους βασικούς κανόνες της. Οι λεπτομέρειες δεν είναι πολύ προσεγμένες αλλά ο Pennisi έφυγε αφού έγινε μάρτυρας για την κυβέρνηση το 2017 και συνεργάστηκε με το FBI, όπως αφηγείται το The Mob Museum. Δεν έχουμε λεπτομέρειες για τη ζωή του, αλλά τουλάχιστον ζει υπό την προστασία της κυβέρνησης των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από την οργή των πρώην συναδέλφων του.

Κατά τα άλλα, η ιταλική κυβέρνηση παρεμβαίνει από νωρίς για να εμποδίσει τα παιδιά να εμπλακούν στη μαφία μέσω οικογενειακών δεσμών. Η ιταλική νομοθεσία στην Καλαβρία, στο νότιο άκρο της Ιταλίας, επιτρέπει στα παιδιά να χωρίζουν από τους γονείς στην περίπτωση που "θα παρακινήσουν ένα παιδί να διαπράξει εγκληματικές πράξεις", σύμφωνα με το BBC. Αυτός είναι ένας δραστικός τρόπος για τους νέους να εγκαταλείψουν τη μαφία πριν μπουν πολύ βαθιά.

Αλλά αν κάποιος μπει πολύ βαθιά, ειδικά οι γυναίκες, τότε άνθρωποι όπως ο Luigi Ciotti στο Τορίνο της Ιταλίας προσπαθούν να τον βοηθήσουν να δραπετεύσει. Βοηθά τα πρώην μέλη της μαφίας να αποκτήσουν νέα ονόματα και ταυτότητες, να κρύψουν στοιχεία του παρελθόντος τους (ακόμα και τατουάζ) και πολλά άλλα. Πέρα από αυτό, γνωρίζουμε ελάχιστα για τις λεπτομέρειες της «μετά τη μαφία» ζωής αυτών των ανθρώπων.

Αν δεν είναι ξεκάθαρο μέχρι τώρα, δεν είναι ακριβώς εύκολο να φύγεις από τη μαφία, και η ζωή μετά είναι σχεδόν πάντα γεμάτη από φόβο για βία και θάνατο. Αλλά υπάρχει μια ακόμη επιλογή μετά τη ζωή της μαφίας που σπάνια προσφέρει σε μέλη: η συνταξιοδότηση. Φαίνεται ότι ένα ζευγάρι το έχει κάνει και έζησε για να πει την ιστορία, ακόμα κι αν δεν αποσύρθηκαν σε μια ηλιόλουστη παραλία.

Όπως λέει η ιστορία του All That's Interesting, το αφεντικό της μαφίας της Νέας Υόρκης Joe Bonanno αποσύρθηκε μετά από μια σειρά απίθανων, παράξενων περιστάσεων και επιλογών. Απέτυχε να εμφανιστεί στο δικαστήριο για να καταθέσει σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα, κρύφτηκε το 1964 και μετά εμφανίστηκε ξανά το 1966 προτού ξεσπάσει ένας πόλεμος μεταξύ των οικογενειών της μαφίας. Μετά, στη μέση της υπόθεσης, σήκωσε τα χέρια του και έφυγε. Ο υψηλός βαθμός του, συν ίσως οι συνθήκες που οδήγησαν στην αποχώρησή του, σήμαιναν ότι του επέτρεψαν να φύγει ειρηνικά. Δεν ξέρουμε ακριβώς τι είδους ζωή έζησε στη συνέχεια, αλλά έγραψε μια αυτοβιογραφία για την εποχή του στη μαφία με τίτλο "A Man of Honor" και μάλιστα έκανε μια συνέντευξη στο "60 Minutes" το 2002.

Ο John Gotti, Jr. άφησε επίσης τη μαφία το 2010. Ζήτησε την ευλογία του πατέρα του για να φύγει, συνεργάστηκε με τις αρχές και πέτυχε μια συμφωνία για εκβιασμούς, εξέτισε ποινή φυλάκισης και, προφανώς, αποσύρθηκε σε ένα "συγκρότημα δύο στρεμμάτων" με "πισίνα και στάβλου. Αλλά τόσο αυτός όσο και ο Bonanno, όπως ο Michael Franzese, είναι η πολύ πιο σπάνια εξαίρεση στον κανόνα: Δεν αφήνεις τη μαφία. Ποτέ.