Κατά μήκος της ακτής της Καλιφόρνια, οι λευκοί καρχαρίες και οι φάλαινες δολοφόνοι είναι οι κορυφαίοι θαλάσσιοι θηρευτές. Αυτά τα δύο είδη έρχονται περιστασιακά σε επαφή το ένα με το άλλο, αλλά αυτές οι αλληλεπιδράσεις συνήθως περνούν απαρατήρητες από τους ανθρώπους.

Στις 4 Οκτωβρίου του 1997, οι βιολόγοι του Point Blue Farallon Island κατέγραψαν ένα ζευγάρι θηλυκών φάλαινών δολοφόνων που επιτέθηκαν σε έναν λευκό καρχαρία, την πρώτη φορά που τεκμηριώθηκε κάτι τέτοιο. Μόνο δύο άλλες επιθέσεις σε καρχαρίες σημειώθηκαν για το υπόλοιπο της σεζόν, κάτι που αποτέλεσε μείωση 95% σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια. Ωστόσο, ήταν μυστήριο το πού πήγαν οι καρχαρίες.

Μετά τη θανάτωση, το πτώμα του καρχαρία απελευθέρωσε ένα έντονο άρωμα στο νερό, το οποίο προκάλεσε πανικό στους λευκούς καρχαρίες που βρίσκονταν κοντά, με αποτέλεσμα να φύγουν από την περιοχή. Το συμβάν αποκάλυψε τη δραματική επίδραση που μπορούν να έχουν οι όρκες στη συμπεριφορά των μεγάλων λευκών καρχαριών, καθώς αυτοί οι κορυφαίοι θηρευτές συνήθως αποφεύγουν την αντιπαράθεση με τις όρκες, οι οποίες είναι πολύ μεγαλύτερες και πιο ισχυρές.

Μετά το περιστατικό, ένας μεγάλος καρχαρίας με πομπό που κολυμπούσε στην περιοχή παρουσίασε μια εντελώς ασυνήθιστη συμπεριφορά. Βούτηξε αμέσως σε βάθος 500 μέτρων και στη συνέχεια κολύμπησε μέχρι τη Χαβάη, περίπου 2.500 ναυτικά μίλια μακριά.

Αυτή η συμπεριφορά υποδηλώνει ότι ο μεγάλος λευκός καρχαρίας πιθανότατα προσπαθούσε να αποφύγει την παρουσία της όρκας πηγαίνοντας σε μια πολύ πιο ασφαλή και μακρινή τοποθεσία. Το περιστατικό ανέδειξε την απίστευτη απειλή που αποτελούν οι όρκες για τους μεγάλους λευκούς καρχαρίες, οι οποίοι τείνουν να αποφεύγουν αυτά τα μεγάλα θαλάσσια θηλαστικά.