Η Ιαπωνία είναι γνωστή για την πλούσια κουλτούρα, την τεχνολογία, τα manga, αλλά και για έναν ιδιαίτερο τουριστικό προορισμό που πολλοί λάτρεις των ζώων ονειρεύονται να επισκεφθούν: τις λεγόμενες "γατονησιά". Πρόκειται για νησιά όπου οι γάτες όχι μόνο είναι περισσότερες από τους ανθρώπους, αλλά έχουν γίνει και το σήμα κατατεθέν τους.

Αυτά τα νησιά, περίπου δώδεκα στον αριθμό, φιλοξενούν πληθυσμούς γατών που συχνά ξεπερνούν κατά πολύ τους ανθρώπους που κατοικούν εκει και τα πιο γνωστά είναι η Αοσίμα, η Τασιρότζιμα και η Ενοσίμα.

Η ιστορία των γατονησιών συνδέεται με τη λειτουργία των νησιών ως ψαροχώρια. Οι γάτες μεταφέρθηκαν εκεί από τους ανθρώπους για να ελέγχουν τους πληθυσμούς των ποντικών που προκαλούσαν ζημιές στα αλιευτικά εργαλεία και στα σκάφη. Με την πάροδο του χρόνου, ο πληθυσμός των γατών αυξήθηκε, καθώς οι συνθήκες ήταν ιδανικές για την αναπαραγωγή τους: άφθονο φαγητό, μικρός αριθμός φυσικών αρπακτικών και η φροντίδα από τους ντόπιους.

Τα τελευταία χρόνια, όμως, η ανθρώπινη παρουσία σε αυτά τα νησιά έχει μειωθεί δραστικά. Οι νέοι μετακόμισαν στις πόλεις, αφήνοντας πίσω έναν γηραιότερο πληθυσμό που συνεχίζει να φροντίζει τις γάτες. Έτσι, οι γάτες βρέθηκαν να κυριαρχούν αριθμητικά.

Τα μέρη αυτά έχουν γίνει δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί για όσους αγαπούν τις γάτες ή αναζητούν μια ξεχωριστή εμπειρία. Επισκέπτες από όλο τον κόσμο καταφθάνουν για να δουν αυτά τα γατο-κοινοβούλια, να παίξουν με τις φιλικές γάτες και να απολαύσουν την ήρεμη, παραδοσιακή ιαπωνική ατμόσφαιρα.

Η Αοσίμα, γνωστή και ως "Γατονήσι", είναι από τα πιο διάσημα παραδείγματα. Με πληθυσμό περίπου 20 κατοίκων και πάνω από 100 γάτες, προσφέρει μια μοναδική εικόνα: οι γάτες να λιάζονται στους δρόμους, να περπατούν στις ακτές και να περιτριγυρίζουν τους επισκέπτες.

Ο γερασμένος ανθρώπινος πληθυσμός και η έλλειψη πόρων για τη φροντίδα των γατών αποτελούν προβλήματα. Επιπλέον, ορισμένοι ανησυχούν για την υγεία των γατών και την περιβαλλοντική ισορροπία.

Παρόλα αυτά, οι ντόπιοι, οι τουρίστες και φιλοζωικές οργανώσεις συνεργάζονται για να διατηρήσουν τη μοναδικότητα αυτών των νησιών. Υπάρχουν προγράμματα στείρωσης και εμβολιασμού, ενώ οι επισκέπτες συνεισφέρουν οικονομικά μέσω δωρεών ή αγοράζοντας σουβενίρ.