Το 1837, ο Βρετανός Lambton έπλευσε στο Ngatik (τώρα Sapwuahfik), μια μικροσκοπική ατόλη στη Μικρονησία. Κατόπιν εντολής του πλοίαρχου Charles Hart, ο οποίος ήλπιζε να πάρει τον έλεγχο της πολύτιμης προμήθειας κελυφών χελώνας που πίστευε ότι ήταν εκεί, το πλήρωμα σφαγίασε όλους τους άνδρες στο νησί.

Άφησαν πίσω τους μερικά μέλη του πληρώματος από την Ευρώπη και μερικούς από το κοντινό νησί Pohnpei, ενώ διόρισαν «αρχηγό» έναν Ιρλανδό ονόματι Paddy Gorman. Οι ναυτικοί διεκδίκησαν τις χήρες στο νησί ως συζύγους τους. Τις επόμενες δεκαετίες, έφτασαν και άλλες ομάδες ανθρώπων.

Σήμερα, οι νησιώτες μιλούν μια διάλεκτο της Πονπειανής γλώσσας της περιοχής. Αλλά υπάρχει μια άλλη γλώσσα που ομιλείται στο νησί μόνο από άνδρες. Εναλλακτικά ονομάζεται Ngatikese Men’s Language, Ngatik Men’s Creole, ή Ngatikese Pidgin, και η γλώσσα περιγράφηκε λεπτομερώς από τον αείμνηστο Darrell Tryon, γνωστό γλωσσολόγο των αυστρονησιακών γλωσσών . Οι γυναίκες και τα παιδιά στο νησί μπορούν να καταλάβουν τη γλώσσα (και σύμφωνα με ορισμένους ειδικούς, οι γυναίκες τη χρησιμοποιούν αστειευόμενες), αλλά ομιλείται σχεδόν αποκελιστικά από άνδρες που ασχολούνται με δραστηριότητες όπως το ψάρεμα και η ναυπήγηση σκαφών.

Η Ngatikese Men's Language αναπτύχθηκε από ένα αγγλικό pidgin, ένα από τα πολλά στην περιοχή, και τη διάλεκτο Ngatik του Pohnpei, αλλά μετά από μια αρχική αύξηση του λεξιλογίου της, αντιστάθηκε σε περαιτέρω ανάμειξη χάρη στο γεγονός ότι το Ngatik βρίσκεται μακριά από τις κύριες ναυτιλιακές διαδρομές. Σήμερα, παραμένει ένα είδος διατηρημένου ιστορικού κειμηλίου που έπεσε από διερχόμενο πλοίο. Είναι ο απόηχος των φωνών εκείνων των ναυτικών του 19ου αιώνα.

Αυτό την κάνει διαφορετική από τις άλλες pidgin/creoles της περιοχής, όπως το Tok Pisin και το Bislama, που αναπτύχθηκαν σε μια μακρά περίοδο σταθερής επαφής με τη γλώσσα των πλοίων και έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους.

Συνολικά, η ανδρική γλώσσα Ngatikese είναι περισσότερο Ngatikese παρά αγγλικά. Οι περισσότερες λέξεις και η γραμματική δομή προέρχονται από το Ngatikese. Το αγγλικό και αγγλικό pidgin που χρησιμοποιούσαν οι Ευρωπαίοι και οι ναυτικοί τελικά υποχώρησε, αλλά έμεινε αυτή η παράξενη μικρή πρακτική, αυτό που κάνουν οι άνδρες, το οποίο διατηρεί ένα κομμάτι τραγικής ιστορίας από μια άλλη εποχή.