Ο διάσημος τραγουδιστής Bob Dylan πραγματοποίησε μια ιστορική συναυλία στο Χο Τσι Μινχ του Βιετνάμ. Ήταν η πρώτη συναυλία του 69χρονου καλλιτέχνη στο Βιετνάμ και δόθηκε στο χώρο του πανεπιστημίου RMIT. Έχουν άλλωστε πλέον περάσει σχεδόν πέντε δεκαετίες από την εποχή που ο Dylan έγραφε τραγούδια κατά του πολέμου, που μέχρι και σήμερα είναι μια πληγή στη μνήμη των Αμερικανών. Τα αντιπολεμικά τραγούδια του Bob Dylan την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ σημάδεψαν στις ΗΠΑ το αντιπολεμικό κίνημα…

Ο Dylan, 69 χρονών σήμερα, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ξένους καλλιτέχνες που έχουν παίξει ποτέ στο Βιετνάμ, όπου η Κομμουνιστική κυβέρνηση ασκεί ακόμα αυστηρούς ελέγχους σε κάθε μορφής ελεύθερης έκφρασης. Στη διάρκεια της συναυλίας του, ο Bob Dylan ερμήνευσε μεγάλες του επιτυχίες, ενώ έπαιξε κιθάρα, φυσαρμόνικα και πλήκτρα. Η εμφάνιση του Dylan στο Βιετνάμ πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της περιοδείας του στην Ασία και την περιοχή του Ειρηνικού, για τα 50 χρόνια από την πρώτη του σημαντική εμφάνιση.

Πριν το Χο Τσι Μινχ, ο Bob Dylan επισκέφθηκε την Σαγκάη και το Πεκίνο, ενώ επόμενοι σταθμοί του θα είναι το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη. Για τις συναυλίες που έδωσε στην Κίνα ο καλλιτέχνης δέχτηκε κριτική από δυτικούς δημοσιογράφους γιατί αποδέχτηκε τις συστάσεις της Κινεζικής εξουσίας να μην τραγουδήσει τα δυο δημοφιλή του αντιπολεμικά τραγούδια «The Time They Are A'Changin'» και το «Blowin' in the Wind». Αργότερα θα επισκεφθεί την Αυστραλία και τον Ιούνιο θα ξεκινήσει το ευρωπαϊκό σκέλος της περιοδείας του.

Σύμφωνα με τον Tran Long An, τον 67χρονο αντιπρόεδρο του Συλλόγου Βιετναμέζων Συνθετών, «η μουσική του Dylan άνοιξε τον δρόμο για να χρησιμοποιηθεί η μουσική ως όπλο κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, κατά της αδικίας και του ρατσισμού». Η μουσική του Dylan παρακίνησε να κατέβουν στους δρόμους και να απαιτήσουν την λήξη των εχθροπραξιών στη χώρα της Νοτιανατολικής Ασίας. Ο πόλεμος του Βιετνάμ έληξε στις 30 Απριλίου 1975 όταν οι βόρειες κομμουνιστικές δυνάμεις κατέλαβαν την υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ πρωτεύουσα του νοτίου Βιετνάμ, ενώνοντας έτσι τη χώρα. Περισσότεροι από 58,000 Αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν τότε μαζί με 3 εκατομμύρια Βιετναμέζους. 1,700 Αμερικανοί ακόμα αγνοούνται και γίνονται προσπάθειες μέχρι και σήμερα για την ανεύρεση τους.