Τα κουνέλια στα έργα του 14ου αιώνα ήταν πραγματικά τρομακτικά θηρία! Η ιδέα του αναποδογυρισμένου κόσμου του Μεσαίωνα ήταν κάτι διασκεδαστικό για τους καλλιτέχνες. Είναι πολύ συνηθισμένα αλλά κανείς δεν τα πολυπροσέχει.

Ξεφυλλίστε αρκετά χειρόγραφα του 13ου και του 14ου αιώνα και είναι πιθανό να συναντήσετε μια εκπληκτική εικόνα στο περιθώριο: μια ομάδα κουνελιών που ψήνουν κυνηγούς πάνω από μια φωτιά και βράζουν τα κυνηγόσκυλά τους. Ονομάζεται "The Rabbits' Revenge" και ήταν αρκετά δημοφιλές μεταξύ των μεσαιωνικών κειμένων.

Σήμερα, τα κουνέλια απεικονίζονται πιο συχνά από την πιο χαριτωμένη πλευρά τους. Οι άνθρωποι τείνουν να τα βλέπουν ως σύμβολα που προαναγγέλλουν την άφιξη της άνοιξης. 

Τα κουνέλια στα περιθώρια των κειμένων της εποχής (τα οποία ήταν εξ ολοκλήρου φτιαγμένα και εικονογραφημένα στο χέρι πριν από την εφεύρεση του τυπογραφείου στα μέσα του 15ου αιώνα!) εμφανίζονται συχνά να κρατούν ξίφη, τσεκούρια και τόξα και βέλη καθώς πολεμούν -και μερικές φορές σκοτώνουν- αυτούς που τα κυνηγούσαν συχνά.

Αυτού του είδους οι μεσαιωνικές εικόνες στο περιθώριο, γνωστές ως drolleries, χαρακτηρίζονταν από παράξενες σκηνές που συχνά ανέτρεπαν τη δυναμική του πραγματικού κόσμου. Στο Μεσαίωνα, στους ανθρώπους άρεσε να απεικονίζουν σενάρια σε εικονογραφήσεις ως το αντίθετο από αυτό που ήταν στην πραγματικότητα. Αυτό προκάλεσε την έκφραση «ο κόσμος αναποδογύρισε» όταν αναφερόταν στον πολιτισμό αυτής της εποχής.

Σε αυτά τα χειρόγραφα, τα κουνέλια, τα οποία παραδοσιακά θεωρούνταν δειλά και ευγενικά κυνηγούνταν συχνά από τους ανθρώπους και τα κυνηγόσκυλά τους-, αντιθέτως, αλλά... γίνονται τα ίδια μοχθηροί δολοφόνοι.

Η ιδέα του αναποδογυρισμένου κόσμου άρεσε στους καλλιτέχνες γιατί τους πρόσφερε την ευκαιρία να επαναστατήσουν με ασφάλεια, τουλάχιστον σε μικρή κλίμακα, ενάντια στις σοβαρές ανισότητες των φεουδαρχικών συστημάτων της εποχής τους. Αυτά τα σκιτσάκια, τα doodles ήταν επίσης ένας τρόπος να διασκεδάσουν τους ανθρώπους μέσα στην καταπιεστική φύση της κοινωνίας εκείνης της εποχής.

Αυτό το ενδιαφέρον κατά τους μεσαιωνικούς χρόνους εκφραζόταν επίσης σε εκδηλώσεις όπως άτακτα πάρτι στα οποία οι απλοί άνθρωποι αντιμετωπίζονταν προσωρινά σαν βασιλιάδες και οι άρχοντες σαν απλοί άνθρωποι.