Σήμερα, Τετάρτη 12 Ιουνίου, κηδεύεται στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών η Δέσποινα Στυλιανοπούλου. Η αγαπημένη ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή, σε ηλικία 91 ετών, στην ιδιωτική κλινική όπου νοσηλευόταν το τελευταίο χρονικό διάστημα, με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι, την αποχαιρετούν συγκινημένοι. Από τους πρώτους που έφτασαν στο κοιμητήριο, ήταν οι πέντε ανιψιές της, που αγαπούσε σαν κόρες της, όπως είχε αναφέρει η αείμνηστη ηθοποιός, ο Κώστας Πρέκας, ο Σπύρος Μπιμπίλας και ο τραγουδιστής, Κώστας Μαρτάκης. Στεφάνια έστειλαν μεταξύ άλλων, η οικογένεια του Δημήτρη Ψαθά, η ηθοποιός Βίκυ Τζενιέρη και η ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού.

Δείτε τις φωτογραφίες

Η Δέσποινα Στυλιανοπούλου ήταν μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Το τελευταίο χρονικό διάστημα η υγεία της ηθοποιού είχε επιβαρυνθεί πολύ και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.

Τη θλιβερή είδηση της απώλειας έκανε γνωστή η ανιψιά της, Άννα Στυλιανοπούλου. «Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε ότι έφυγε γαλήνια από τη ζωή η πολυαγαπημένη μας αδελφή, θεία και γιαγιά Δέσποινα Στυλιανοπούλου, περιτριγυρισμένη από την οικογένειά της, που ήταν στο πλευρό της. Καλό ταξίδι αγαπημένη μας, θα μας λείψεις πολύ», έγραψε στο instagram.

Η Δέσποινα Στυλιανοπούλου σπούδασε φωνητική στο Ελληνικό Ωδείο και θέατρο στη Δραματική Σχολή Δημήτρη Ροντήρη, απ' την οποία και αποφοίτησε το 1959. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο το 1960, στην ταινία «Ξένος της νύχτας» και έκτοτε καθιερώθηκε σε ρόλους κωμικούς. Ο πλέον συνηθισμένος ρόλος της ήταν της επαρχιώτισσας οικιακής βοηθού που έκανε γλωσσικά λάθη. Η πρώτη της μεγάλη επιτυχία στον κινηματογράφο ήταν το 1967 στην ταινία «Αχ αυτή η γυναίκα μου!» δίπλα στους Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Μάλιστα, το 1967 θεωρήθηκε από πολλούς καλλιτεχνικούς κύκλους ως «έτος Στυλιανοπούλου» επειδή η ίδια είχε συμμετάσχει σε 12 διαφορετικές ταινίες μέσα στη χρονιά. Επίσης, μεγάλη της επιτυχία ήταν και η ραδιοφωνική εκπομπή «Η Πυργοδέσποινα της κουζίνας» σε κείμενα Μίμη Τραϊφόρου που κράτησε δεκαπέντε χρόνια και χαρακτήρισε μια ολόκληρη εποχή. Για πολλά χρόνια υπήρξε θιασάρχης στο θέατρο Αυλαία του Πειραιά.