Σήμερα, μια μέρα μετά, η κάμερα του «Πρωινού» συνάντησε τον Κωνσταντίνο Πολυχρονόπουλο με τη μητέρα του στο σπίτι της, κι εκείνος κρατώντας την στην αγκαλιά του έκανε μια και μόνο δήλωση.

«Η ηρωίδα είναι αυτή (δείχνει τη μητέρα του) κι όσοι είναι σαν αυτή που ζούνε με 288 ευρώ το μήνα σύνταξη κι έχουν 250 ευρώ το μήνα ενοίκιο» είπε ο Κωνσταντίνος Πολχρονόπουλος.

Στο μεταξύ, η μητέρα του Πολυχρονόπουλου προέβη και σε μία παράκληση μέσω του ANT1 στην οποία αναφέρει:

«Είναι τουλάχιστον σoκαριστικό για έναν άνθρωπο που ουδέποτε έχει απασχολήσει στη ζωή του τη Δικαιοσύνη, να ευρεθεί, στην ηλικία των ογδόντα ετών, ελεγχόμενος για σύσταση εγkληματικής οργάνωσης ή νομιμοποίησης εσόδων από εγkληματικές δραστηριότητες. Ειλικρινά δεν περίμενα να λοιδορούμαι επί τόσες ημέρες, να διαπομπεύομαι, να μου αποδίδονται τέτοιος ατιμωτικές συμπεριφορές. Ζω και βιοπορίζομαι με μια πενιχρή σύνταξη των μόλις 288 ευρώ μηνιαίως, η οποία σύνταξη αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό μου στοιχείο. Διαβιώ σε μία φτωχική μισθωμένη οικία, στην οποία ελάχιστοι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν. Στην ηλικία που ευρίσκομαι, δεν αντέχουν στην κριτική και λογική σκέψη ισχυρισμοί περί συμμετοχής μου σε τέτοιου είδους ενέργειες. Πολύ περισσότερο δεν περίμενα να διασύρεται και να ευρίσκεται υπόλογος ο γιος μου Κωνσταντίνος, ένας άνθρωπος που εδώ και πολλά χρόνια έχει αφιερώσει τη ζωή του στην κοινωνική προσφορά, την αλληλεγγύη, τη βοήθεια, τον άνθρωπο. Είναι αυτονόητο πως ουδεμία σχέση έχω ή θα μπορούσα να έχω με οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά, είναι αυτονόητο πως είχα, έχω και εξακολουθώ να έχω απεριόριστη και τυφλή εμπιστοσύνη στον Κωνσταντίνο αφού γνωρίζω πολύ καλά πως όσα ακούγονται σε βάρος του δεν έχουν την παραμικρή σχέση με την αλήθεια. Θα παραμείνω αξιοπρεπής, όντας απολύτως βέβαιη πως, στο τέλος της μακράς και επίπονης προσπάθειας ο Κωνσταντίνος θα βγει νικητής. Το καλό πάντα θα νικάει το κακό, το φως πάντα θα νικάει το σκοτάδι. Σεβαστείτε όμως την παράκληση μιας γυναίκας που έζησε έως τώρα έναν άμεμπτο βίο, μιας μάνας που παλεύει για την τιμή και την υπόληψη της ίδιας και την οικογένειάς της. Η κοινωνία των αξιών, η κοινωνία της δικαιοσύνης, η κοινωνία της ανθρωπιάς δεν μπορεί και δεν πρέπει να στηρίζεται σε φήμες, σε διαδόσεις, σε εικασίες. Αλίμονο στην κοινωνία που δικάζει, καταδικάζει και εκτελεί χωρίς δικαστική απόφαση. Αλίμονο στην κοινωνία που η βαρβαρότητα υπερισχύει του πολιτισμού».