Πολύ υψηλά ποσοστά αποχής καταγράφηκαν στις αυτοδιοικητικές εκλογές - Αδιαφορία ή απελπισία; Και πώς η αποχή τελικά βοηθά τους πολιτικούς
Και σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση πολύ μεγάλα ήταν τα ποσοστά της αποχής, καθώς η αποχή έφτασε ούτε λίγο ούτε πολύ στο 50% στις δημοτικές εκλογές.
Ρεκόρ αποχής σε Αθήνα - Θεσσαλονίκη
Στις δημοτικές εκλογές του Νομού Θεσσαλονίκης, οι πολίτες φαίνεται ότι εκδήλωσαν αρνητικό ενδιαφέρον, με τον Δήμο Θεσσαλονίκης να ηγείται με ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά συμμετοχής της χώρας. Στην Αθήνα επίσης σοκ προκαλούν τα τεράστια ποσοστά της αποχής, καθώς η αποχή έφτασε το 47,59% στις δημοτικές εκλογές.
Γιατί δεν ψηφίζουμε;
Οι νέοι πιστεύουν ότι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα ψηφίζοντας και οι πολιτικοί δεν είναι σε θέση να τους προσεγγίσουν και δεν υπάρχει και εύκολος τρόπος άλλωστε να τους καταλάβεις. Κανένας πολιτικός δεν νοιάζεται πραγματικά για το τι θέλει η νέα γενιά, απλώς αποφάσισε να κάνει λογαριασμό στο TikTok.
Οι νέοι όμως, (20-40 ετών) σήμερα είναι η γενιά που βίωσε περισσότερο από τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και έτσι πιστεύουν ότι η δική τους ψήφος ούτε θα αλλάξει κάτι, ούτε θα βελτιώσει τη ζωή τους.
Αδιαφορία ή απελπισία, το αποτέλεσμα είναι ίδιο
Από τη μια ειναι οι αδιάφοροι και από την άλλη οι αγανακτισμένοι. Η δεύτερη περίπτωση θεωρεί πως η αποχή τους να συνετίσει, θα ταρακουνήσει. Η πρώτη μάλλον δεν έχει αποφασίσει. Kαι οι δυο κατηγορίες στην πραγματικότητα όμως ενώνονται σε ένα σημείο - κανένας υποψήφιος δεν τον εκφράζει και δεν τον εκπροσωπεί.
Αλλά και στις δύο περιπτώσεις η αποχή δεν βοηθά κανέναν. Οι νικητές δεν κοιτάνε την αποχή, μετράνε μόνο τις θετικές ψήφους και ξέρουν πως η αποχή αφήνει ακόμα πιο ελεύθερο το πεδίο σε όλους, ακομα και στους ακατάλληλους.
Η αποχή είναι παγκόσμιο φαινόμενο
Οι μεγαλύτεροι ψηφίζουν περισσότερο. Γιατί;
Η ψήφος είναι μια συνήθεια που διαμορφώνεται με την πάροδο του χρόνου και ένας πιθανός λόγος που οι νέοι το κάνουν λιγότερο συχνά είναι ότι είχαν λιγότερες ευκαιρίες να σχηματίσουν και να ενισχύσουν τη συνήθεια.
Τα στοιχεία για τη συμμετοχή των νέων ωστόσο, μπορεί να είναι λιγότερο απογοητευτικά όταν εξετάζονται στο πλαίσιο της συμμετοχής σε άλλες μορφές πολιτικής δράσης. Πολλοί δε ψηφίζουν αλλά χρησιμοποιούν άλλους τρόπους για να συμμετέχουν μέσω άλλων μορφών ακτιβισμού, όπως μαζικές διαμαρτυρίες, κινήματα κατοχής και αυξημένη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ως νέα πλατφόρμα πολιτικής εμπλοκής, σύμφωνα με έρευνα της Στοκχόλμης- με έδρα το Διεθνές Ινστιτούτο για τη Δημοκρατία και την Εκλογική Βοήθεια.
Είναι συνεπές το χάσμα μεταξύ νεαρών και μεγαλύτερων ψηφοφόρων σε όλο τον κόσμο;
Όχι. Μεταξύ των 24 χωρών που εξετάστηκαν στην έρευνα που αναφέραμε, η διαφορά μεταξύ της νεολαίας και της γενικής προσέλευσης κυμαινόταν από λιγότερο από μια ποσοστιαία μονάδα έως περισσότερες από 20 μονάδες. Kάθε χώρα έχει διαφορετικά ποσοστά και τελικά και διαφορετικούς λόγους αποχής.
Ο κρυφός κίνδυνος
H αποχή κρύβει πολλά μηνύματα και κυρίως φωνάζει πως η αποδοχή του νικητή δεν είναι ομόφωνη - με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη νομιμοποίηση των αποφάσεων του.
Γιατί από ένα τέτοιο δυστοπικό τοπίο μπορεί να προκύψουν κινήματα και κοινωνικές εκρήξεις, μπορεί να προκύψουν και τέρατα που θα «κλείσουν το μάτι» και λέγοντας «εγώ δεν είμαι σαν τους άλλους», θα φέρουν την ακροδεξιά στα πράγματα (Λ.Χαραλαμπόπουλος, In.gr)
Η ψήφος δεν είναι κάτι ασήμαντο, αλλά απόφαση με αντίκρισμα και η δύναμη ήταν πάντα στα χέρια μας. Εμείς το έχουμε ξεχάσει.
*
