Φρίκη δίχως τέλος και εκατοντάδες νέοι αθώοι άνθρωποι νεκροί. Οι πληροφορίες παραμένουν συγκεχυμένες σχετικά με τον αριθμό των νεκρών που έχουν εντοπιστεί στα περίχωρα της περιοχής όπου διεξήχθη το μουσικό φεστιβάλ στο νότιο Ισραήλ και ήταν από τους πρώτους στόχους στους οποίους επιτέθηκαν οι ισλαμιστές της Χαμάς.

Ωστόσο, φαίνεται να επιβεβαιώνονται τα λεγόμενα της Gili Yoskovich, η οποία επέζησε ως εκ θαύματος και είπε πως είδε πολλούς ανθρώπους να πεθαίνουν γύρω της.

Σύμφωνα με αναρτήσεις στο Twitter, φέρεται να έχουν βρεθεί πάνω από 200 νεκροί κοντά στη Λωρίδα της Γάζας τα οποία ανήκουν σε άτομα που διασκέδαζαν στο μουσικό φεστιβάλ όταν οι τρομοκράτες της Χαμάς εξαπέλυσαν αιφνιδιαστική επίθεση στο Ισραήλ.

Μάλιστα υπάρχουν πληροφορίες ότι μεταξύ των νεκρών βρίσκονται και πολλοί πολίτες άλλων χωρών όπως Γερμανοί, Αμερικανοί, Καναδοί και Νορβηγοί.

BREAKING:

Up to 250 people may have been killed at the music festival near the Gaza border fence.

According to reports, many of the victims are Europeans and Americans.

Much more will be revealed about what happened there in the coming days. pic.twitter.com/vsP3HDVuM7

— Visegrád 24 (@visegrad24) October 8, 2023

Τρομοκράτες της Χαμάς πυροβολούσαν όποιον έβλεπαν μπροστά τους

Η Gili Yoskovich βρισκόταν ανάμεσα στους εκατοντάδες νέους που είχαν πάει σε ένα φεστιβάλ μουσικής στο νότιο Ισραήλ, κοντά στη Λωρίδα της Γάζας, όταν τρομοκράτες της Χαμάς άνοιξαν πυρ τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου και σκόρπισαν τον θάνατο. Η γυναίκα που είναι μητέρα δυο παιδιών περιέγραψε στο BBC την αγωνία και τον τρόμο που έζησε μέχρι να καταφέρει να διαφύγει. Για να γλιτώσει από βέβαιο θάνατο κατάφερε να κρυφτεί κάτω από ένα δέντρο σε ένα χωράφι την ώρα που ένοπλοι περιφέρονταν και πυροβολούσαν όποιον έβρισκαν μπροστά τους.

The over 250 Bodies which have been discovered at the Site of a Music Festival for Peace in Southern Israel reportedly consists of many Foreign Nationals including Americans, Germans, Canadians, and Norwegians.

— OSINTdefender (@sentdefender) October 8, 2023

Είδα ανθρώπους να πεθαίνουν παντού γύρω μου

«Ήταν... παντού με αυτόματα όπλα. Στέκονταν δίπλα στα αυτοκίνητα και άρχιζαν να πυροβολούν, αλλά συνειδητοποίησα ότι ήταν πολύ εύκολο να σκοτωθείς... Οι τρομοκράτες έρχονταν από τέσσερα ή πέντε μέρη... οπότε δεν ξέραμε αν έπρεπε να πάμε εδώ, οπότε μπήκα ξανά στο αυτοκίνητό μου και οδήγησα λίγο ακόμα. Κάποιοι με πυροβολούσαν. Άφησα το αυτοκίνητο και άρχισα να τρέχω, είδα ένα μέρος με πολλά δέντρα και πήγα εκεί. Έτσι βρέθηκα στη μέση του χωραφιού και ξάπλωσα. Ήταν η δεύτερη κρυψώνα που βρήκα και ήταν όλοι γύρω μου. Πήγαιναν από δέντρο σε δέντρο και πυροβολούσαν. Παντού. Από δύο πλευρές. Είδα ανθρώπους να πεθαίνουν παντού γύρω μου», είπε αρχικά για να συνεχίσει τη συγκλονιστική της αφήγηση.

Ξαπλωμένη στο χωράφι για τρεις ώρες

«Προσπάθησα να μείνω ήρεμη, Δεν έκλαψα, δεν έκανα τίποτα. Αλλά από την άλλη όσο ανέπνεα έλεγα: "Εντάξει, θα πεθάνω. Είναι εντάξει, απλά αναπνεύστε, απλά κλείστε τα μάτια σας", επειδή πυροβολούσαν παντού, ήταν πολύ πολύ κοντά μου. Τότε άκουσα τους τρομοκράτες να ανοίγουν ένα μεγάλο φορτηγό... και να παίρνουν περισσότερα όπλα. Ήταν στην περιοχή για τρεις ώρες. Κανείς δεν ήταν εκεί, κανείς. Ήμουν σίγουρη ότι θα ερχόταν ο στρατός, άκουσα κάποια ελικόπτερα, ήμουν σίγουρη ότι ο στρατός θα κατέβαινε με ελικόπτερα και σχοινιά και θα κατέβαινε σε αυτό το χωράφι και θα μας έσωζε. Αλλά κανείς δεν ήταν εκεί. Μόνο όλοι αυτοί οι τρομοκράτες. Ήταν πολύ κοντά μου και τα πόδια μου έτρεμαν. Προσπάθησα και έκανα ό,τι μπορούσα, κινήθηκα λίγο και όταν ήταν σε αυτή την πλευρά τους άκουσα να μιλάνε αραβικά. Προσπάθησα να είμαι περισσότερο κάτω από το δέντρο, έτσι ώστε όταν πυροβολούσαν να μην χτυπήσουν το πρόσωπό μου. Ήμουν ξαπλωμένη εκεί για τρεις ώρες».

Δεν είχε έρθει η ώρα μου να πεθάνω

Στη συνέχεια περιγράφει πώς κατάφερε να σωθεί όταν κάποια στιγμή άκουσε κάποιους να μιλάνε εβραϊκά: «Σκεφτόμουν τα παιδιά μου, τον φίλο μου, τα πάντα και έλεγα ότι δεν ήρθε η ώρα να πεθάνω, όχι ακόμα. Τότε άρχισα να ακούω κάποια εβραϊκά από τη μία πλευρά, ενώ από άλλες τρεις πλευρές άκουγα αραβικά. Συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν κάποιοι στρατιώτες, ίσως πέντε ή έξι. Αποφάσισα να πάω σε αυτούς τους στρατιώτες. Εν τω μεταξύ υπήρχαν ακόμα τρομοκράτες τριγύρω, οπότε πήγαινα με τα χέρια ψηλά για να καταλάβουν ότι είμαι εγώ και δεν είμαι τρομοκράτης. Τότε κάποιος με έβαλε σε ένα αυτοκίνητο. Ήμουν η πρώτη που βγήκε από εκεί. Χρειάστηκαν άλλες δύο ή τρεις ώρες για να βγουν και άλλοι. Άνθρωποι πέθαιναν - σε όλη τη διαδρομή στο δρόμο, νέοι άνθρωποι, καθώς είναι ήταν φεστιβάλ για νέους ανθρώπους. Πάρα πολλοί άνθρωποι πέθαιναν στο δρόμο. Όποιος προσπαθούσε να ξεφύγει πυροβολούσαν και από τις δύο πλευρές. Έτσι, το καλύτερο για να σωθείς ήταν να κρυφτείς. Το πιο τρελό πράγμα είναι πώς γίνεται να ήμασταν εκεί για τόση ώρα και κανείς δεν ήταν εκεί. Ούτε στρατός, ούτε αστυνομία. Τίποτα».

Ένας άλλος επιζών εξηγεί πως ήταν σχεδόν αδύνατο να ξεφύγεις από τα χέρια των τρομοκρατών καθώς έβγαζαν τους ανθρώπους από τα αυτοκίνητά τους, τους έριχναν κάτω και τους πυροβολούσαν.