Το καλοκαίρι του 2019, οι εργάτες άνθρακα στην κομητεία Χάρλαν του Κεντάκι, οργάνωσαν ένα δίμηνο αποκλεισμό των σιδηροδρόμων για να αναγκάσουν την χρεοκοπημένη εταιρεία άνθρακα Blackjewel να τους πληρώσει τα χρέη της. Μια πινακίδα περιείχε την ηθική ουσία αυτής της -και κάθε- εργατικής διαμάχης σε μια εύστοχη ερώτηση: «Σε ποια πλευρά είσαι;»

Ήταν ένα νεύμα στον ομώνυμο ύμνο των απεργών, που διαδόθηκε από τον Pete Seeger τη δεκαετία του 1940. Αλλά το να δεις ή να ακούσεις τις λέξεις που αναφέρονται στην κομητεία Χάρλαν είναι ιδιαίτερα σημαντικό - γιατί εκεί η Florence Reece έγραψε το τραγούδι το 1931, ενώ ο σύζυγός της και οι συνάδελφοί του ανθρακωρύχοι διεξήγαγαν έναν από τους πιο διαβόητους εργατικούς πολέμους στην ιστορία των ΗΠΑ.

Η κομητεία Χάρλαν του Κεντάκι, υποδέχθηκε τον πρώτο του σιδηρόδρομο το 1910. Μαζί του ήρθαν και οι βαρόνοι του άνθρακα.

Μην ακούτε τα ψέματα των αφεντικών.
Οι φτωχοί δεν έχουν άλλη ευκαιρία,
εκτός αν οργανωθούν.
Εσύ σε ποια πλευρά ανήκεις;

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο άνθρακας δεν είχε απλώς αντικαταστήσει τη γεωργία ως το οικονομικό θεμέλιο του Χάρλαν - είχε καταλάβει πλήρως την κοινωνία. Οι ιδιοκτήτες ορυχείων κατέλαβαν τις τοπικές αρχές και χρησιμοποίησαν τους μισθούς των εργαζομένων για να βοηθήσουν στη χρηματοδότηση νέων σχολείων και εκκλησιών.

Υποχρέωσαν τους ανθρακωρύχους να νοικιάσουν κατοικίες σε στρατόπεδα που είχαν δημιουργηθεί από εταιρείες, όπου οι «φορείς άνθρακα» επέβλεπαν σχεδόν κάθε πτυχή της ζωής. Σε ορισμένους καταυλισμούς, οι εργαζόμενοι έπρεπε ακόμη και να αγοράσουν όλα τα προϊόντα τους από το κατάστημα της εταιρείας. Οι κανόνες επιβάλλονταν από τους «αναπληρωτές σερίφηδες», οι οποίοι, αν και διορίστηκαν από τοπικούς αξιωματούχους - οι ίδιοι συνήθως στην τσέπη των ιδιοκτητών ορυχείων - ήταν στη μισθοδοσία της εταιρείας.

Αυτός ο αυταρχισμός επέτρεψε στους ανθρακωρύχους να εμποδίσουν τους ανθρακωρύχους να συνδικαλιστούν: Όποιος προσπάθησε απλώς εκδιώχτηκε.

Ως αποτέλεσμα, οι ανθρακωρύχοι της κομητείας Χάρλαν αμείβονταν σημαντικά λιγότερο από τους συνδικαλιστές συναδέλφους τους αλλά δούλευαν παραπάνω.

Το 1922, για παράδειγμα, η ημερήσια εργασία σε ένα ορυχείο του Ιλινόις απέφερε 42 τοις εκατό περισσότερα χρήματα από ό,τι στην κομητεία Χάρλαν. 

Το εργατικό δυναμικό της κομητείας Χάρλαν υπέστη αυτές τις αδικίες ως επί το πλείστον σιωπηλά έως ότου η Μεγάλη Ύφεση κατέστρεψε τις επιχειρήσεις σε σημείο να απειλήσει την ίδια τους τη ζωή. Η σταθερή εργασία έγινε σπάνια, οι μισθοί μειώθηκαν και τα υποσιτισμένα παιδιά άρχισαν να πεθαίνουν κατά δεκάδες. Όταν οι μισθοί μειώθηκαν κατά άλλο 10 τοις εκατό στις 16 Φεβρουαρίου 1931, οι ανθρακωρύχοι αποφάσισαν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή από το να συνδικαλιστούν, ανεξάρτητα από το κόστος.

Εκπρόσωποι από το United Mine Workers of America (UMWA) πραγματοποίησαν συγκεντρώσεις που σέρνονταν με εταιρικούς τυφλοπόντικες, οι οποίοι έκαναν ορισμένα πρόσφατα στρατολογημένα μέλη του συνδικάτου να απολυθούν και να εκδιώχθηκαν.

Η σύγκρουση κορυφώθηκε στις 5 Μαΐου σε αυτό που είναι γνωστό ως Battle of Evarts. Συνδικαλιστές ανθρακωρύχοι έστησαν ενέδρα σε ένα φορτηγό που μετέφερε προμήθειες σε ανθρακωρύχους που δεν ήταν συνδικαλιστές, με αποτέλεσμα να πυροβολήσει τέσσερις άνδρες νεκρούς και πυροδότησε ένα κύμα χάους σε όλη την πόλη. 

Ήταν η στιγμή που η Florence Reece έγραψε το τραγούδι της. Tο Which side are you on είναι ένα εργατικό τραγούδι που ακούγεται ως σήμερα!