Ο Μέγας Αλέξανδρος είναι αναμφίβολα μια από τις πιο θρυλικές φιγούρες στην ιστορία, που η τεχνητή νοημοσύνη επιχειρεί να δώσει σάρκα και οστά, μέσα από τα δεδομένα που συνέλεξε.

Σε ηλικία 18 ετών πολέμησε μαζί με τον πατέρα του, Φίλιππο εναντίον της Αθήνας και της Θήβας στη μάχη της Κορινθίας, επιδεικνύοντας για πρώτη φορά τη στρατιωτική του ικανότητα.

Υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους στρατηγούς στην ιστορία, και κατά την περίοδο των 13 ετών της βασιλείας του (336 – 323 π.Χ.) κατέκτησε το μεγαλύτερο μέρος του τότε γνωστού κόσμου προς την ανατολή (Μικρά Ασία, Περσία, Αίγυπτο κλπ), φτάνοντας στις παρυφές της Ινδίας, και χωρίς να έχει ηττηθεί σε καμία μάχη που ο ίδιος συμμετείχε.

Αντιμετώπισε αντιπάλους και εξεγέρσεις σε κάθε βήμα, αλλά θα συνέχιζε να ηγείται μιας από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές εκστρατείες στην ιστορία κατά της αχανούς Περσικής Αυτοκρατορίας, που εκτείνεται από την Ελλάδα ως τον Ινδό Ποταμό.

Μέσω της χρήσης σύγχρονης τεχνολογίας και ιστορικών αρχείων, οι ερευνητές μπόρεσαν να δημιουργήσουν μια ανακατασκευή του προσώπου του πώς μπορεί να έμοιαζε ο Αλέξανδρος στη ζωή του.

Αυτή η νέα κατανόηση της εμφάνισης του Αλέξανδρου παρέχει μια συναρπαστική εικόνα της ζωής αυτής της εμβληματικής φιγούρας.

Οι περιγραφές των ιστορικών για το πρόσωπό του

Μια τοιχογραφία που απεικονίζει μια σκηνή κυνηγιού στον τάφο του Φιλίππου Β’, πατέρα του Αλεξάνδρου, στον αρχαιολογικό χώρο των Αιγών, είναι η μόνη γνωστή σωζόμενη απεικόνιση του Αλεξάνδρου που έγινε κατά τη διάρκεια της ζωής του, τη δεκαετία του 330 π.Χ.

Επίσης, τα σύγχρονα νομίσματα και το περίφημο ψηφιδωτό του Μεγάλου Αλεξάνδρου -ένα έργο του 1ου αιώνα π.Χ. που αποκαλύφθηκε στην Πομπηία- τον απεικονίζουν με «ευθεία μύτη, ελαφρώς προεξέχον σαγόνι, γεμάτα χείλη και μάτια βαθιά τοποθετημένα κάτω από ένα έντονα τονισμένο μέτωπο», όπως περιγράφει ο Krzysztof Nawotka στη μελέτη του 2010 «Alexander the Great», από τις εκδόσεις Cambridge Scholars Publishing.

Παρόλο που τα περισσότερα αγάλματα του Μ. Αλεξάνδρου αποδίδουν τα ίδια χαρακτηριστικά του προσώπου του νεαρού βασιλιά της Μακεδονίας, οι ιστορικοί δεν έχουν καταλήξει σε συμπέρασμα σχετικά με το χρώμα των μαλλιών του, καθώς οι αναφορές των αρχαίων ιστορικών είναι αντικρουόμενες.

Ο αρχαίος ιστορικός Αιλιανός (περ. 175 – περ. 235 μ.Χ.), στο έργο του «Varia Historia», περιγράφει το χρώμα των μαλλιών του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως ξανθό, που θα μπορούσε επίσης να σημαίνει κιτρινωπό, κοκκινωπό ή καστανό.