Ο Ερντογάν έδωσε το σύνθημα «όλοι σας και μόνος μου». Και κυριολεκτούσε. Αφού απέναντι του βρέθηκε το σύνολο της αντιπολίτευσης, σε έναν συνασπισμό που τους χώρεσε όλους, από τη σοσιαλδημοκρατία μέχρι την άκρα δεξιά, τους αποστάτες του ΑΚΡ

Απόλυτος νικητής στο πρώτο γύρο των τουρκικών εκλογών δεν υπάρχει. Και σίγουρα αυτός που δεν έχασε ήταν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Αντίθετα επιβεβαίωσε τις αναλύσεις που υπογράμμιζαν πως οι ψηφοφόροι του πάνε στην κάλπη «βρέξει – χιονίσει». Και πως ο ίδιος ξέρει πώς να κερδίζει εκλογές.

Ο Ερντογάν έδωσε το σύνθημα «όλοι σας και μόνος μου». Και κυριολεκτούσε. Αφού απέναντι του βρέθηκε το σύνολο της αντιπολίτευσης, σε έναν συνασπισμό που τους χώρεσε όλους, από τη σοσιαλδημοκρατία μέχρι την άκρα δεξιά, τους αποστάτες του ΑΚΡ, ακόμα και το φιλοκουρδικό κόμμα, με ένα και μόνο κοινό στόχο και μία και μόνη κοινή θέση, να διώξουν τον Ερντογάν.

Με την αντιπολίτευση συστρατεύθηκε και το σύνολο των δυτικών «θεσμικών» ΜΜΕ.

Δεν είναι εύκολη η ήττα

Και πάλι ο Ερντογάν απέδειξε ότι ηγέτες σαν αυτόν που κινούνται στο όριο της δημοκρατίας – και ίσως κάτω από αυτό ορισμένες φορές – δεν μπορούν να ηττηθούν σε εκλογές, όπως έλεγε το βράδυ της Κυριακής αναλυτής στο in.

Το ιδανικό για τον Ερντογάν θα ήταν σίγουρα να επανεκλεγεί από τον πρώτο γύρο. Να δείξει ότι μπόρεσε να κόψει το νήμα του 50+1% χωρίς να αναγκαστεί να υποστεί έναν επαναληπτικό γύρο.

Δεν τα κατάφερε.

Παρ’ όλα αυτά κανείς δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει ηττημένο.

Τα προγνωστικά

Ενώ όλα τα προγνωστικά εκτιμούν ότι αυτός θα είναι ο νικητής της δεύτερης Κυριακής, στις 28 Μαΐου, έχοντας μπει αισίως στην τρίτη δεκαετία της διακυβέρνησης του.

Για την πλειοψηφία των αναλυτών το ποσοστό του ακροδεξιού Σινάν Ογάν, που έφτασε λίγο πάνω από το 5% θα μεταφερθεί στον ΕΡντογάν – εκτός απροόπτου – αφού η συμμαχία Κιλιτσσντάρογλου με τους Κούρδους δεν επιτρέπει να συνταχθεί μαζί τους. Την ίδια στιγμή κάποιοι αναρωτιούνται αν ο Κιλιτσντάρογλου χάσει και από τους ψηφοφόρους που είχε στον πρώτο γύρο στις επαναληπτικές εκλογές, με ορισμένους να προβλέπουν πυρετώδεις διεργασίες στον άπλετο πολιτικό χρόνο των 14 ημερών που θα μεσολαβήσουν.

Νοθεία;

Η τουρκική αντιπολίτευση, διά στόματος των δημάρχων Άγκυρας και Κωνσταντινούπολης, Μανσούρ Γιαβάς και Εκρέμ Ιμάμογλου αμφισβήτησε από νωρίς το απόγευμα της Κυριακής το αποτέλεσμα των εκλογών, υποστηρίζοντας ότι ο Κιλιτσντάρογλου προηγούνταν.

Και ενώ η δεύτερη Κυριακή μοιάζει μονόδρομος επιβεβαιώνονται οι προβλέψεις διπλωματικων παραγόντων στην Άγκυρα που εδώ και δύο μήνες υποστήριζαν πως η λύση θα δοθεί στο δεύτερο γύρο, με τη διαφορά ΕΡντογάν – Κιλιτσντάρογλου στα 2-3 εκατ. ψήφους. Η διαφορά την Κυριακή με καταμετρημένο το 96% των ψήφων έφτανε στις 2,400.000 ψήφους. Με τον Ερντογάν να προηγείται.

Που θα πάνε οι ψηφοφόροι του Ογάν;
Οι «ορφανές ψήφοι» του Ογάν θα είναι περί τις 2,770,000. Και αυτές ανάλογα που θα διοχετευθούν θα κρίνουν το αποτέλεσμα.

Ο Ερντογάν κέρδισε τη Βουλή. Κάτι που επίσης εκτιμάται ότι θα συμβάλει στην νίκη του τη δεύτερη Κυριακή. Αφού σε αντίθετη περίπτωση ο Κιλιτσντάρογλου θα πρέπει να επιχειρήσει να υποστηρίξει μία κυβέρνηση που δεν θα έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Μία τέτοια προοπτική και βάσει των εξαγγελιών Κιλιτσντάρογλου για το μοντέλο διακυβέρνησης που θα επιδιώξει δημιουργούν έντονες ανησυχίες για αστάθεια. Ένα σενάριο που για πολλούς θα μπορούσε να εκμεταλλευθεί ο Ερντογάν σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση για να ρίξει την κυβέρνηση.

Ένας παράγοντας που για τους αναλυτές επίσης δίνει πόντους στον Ερντογάν.

Ο Ερντογάν του χθες

Ένας Ερντογάν που κέρδισε το 2002 υποσχόμενος την «κάθαρση» από τη διαφθορά – τα αρχικά του κόμματος του (ΑΚ) σημαίνουν λευκό και καθαρό στα τουρκικά – υποσχόμενος ένα οικονομικό θαύμα. Ένα «θαύμα» που υποστήριξε ότι υλοποίησε τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης του.

Η δεύτερη περίοδος Ερντογάν ξεκίνησε με τις διαδηλώσεις στο Γκεζί, όταν ο τούρκος, πρωθυπουργός τότε, άρχισε να ριζοσπαστικοποιείται και να θέλει να εφαρμόσει το πιο συντηρητικό μοντέλο. Τότε το άλλοτε αγαπημένο παιδί της Δύσης ήρθε σε ρήξη με τις ΗΠΑ, με την ολοκληρωτική στροφή στην πολιτική του να γίνεται μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016.

Ποιος θα είναι ο Ερντογάν του αύριο;

Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ο Ερντογάν της τρίτης περιόδου, που υποχρεωτικά, εφόσον κερδίσει το δεύτερο γύρο, θα είναι η τελευταία.

Το στίγμα που θα θελήσει να αφήσει θα είναι αυτό που όλοι εκτιμούν ότι θα καθορίσει την πολιτική του. Τόσο στο εσωτερικό όσο και απέναντι στη Δύση και κατ’ επέκταση και απέναντι στην Ελλάδα. Με δεδομένο ότι θα είναι- εφόσον εκλεγεί – ο πρόεδρος που ξεπέρασε τον Κεμάλ Ατατούρκ σε χρόνια διακυβέρνησης.

Διχασμός

Σε ένα κλίμα διχασμού και αμφισβήτησης του αποτελέσματος η Τουρκία προχωρά στο δεύτερο γύρο των εκλογών για την ανάδειξη προέδρου.

Ποια μπορεί να είναι η επόμενη μέρα του Ερντογάν με τη Δύση, εφοσον αναδειχθεί νικητής;

Πώς θα επιχειρήσει η αντιπολίτευση να επηρεάσει τις εξελίξεις;

Ποια θα είναι τελικά η πολιτική της Τουρκίας στη νέα περίοδο που ξεκινάμε τις εκλογές του 2023;

Και αν τελικά ο Κιλιτσντάρογλου κάνει την έκπληξη πώς θα καταφέρει να κυβερνήσει, με έναν ετερόκλητο συνασπισμό και χωρίς τη στήριξη της Βουλής; Αλλά και χωρίς τον έλεγχο στις δομές του κράτους;