Οι χώρες που συνέβαλαν περισσότερο στην κλιματική αλλαγή -και πάλι, οι ΗΠΑ είναι νούμερο ένα ανάμεσά τους- έχουν τον πλούτο για να αντιμετωπίσουν πολλές από τις επιπτώσεις της.

Οι φτωχότερες χώρες που συνέβαλαν λιγότερο, όπως το Πακιστάν, η Σομαλία και οι Νήσοι Μάρσαλ, βλέπουν ήδη μερικές από τις χειρότερες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής τώρα: επιδεινωμένη ξηρασία, καταρρακτώδεις βροχοπτώσεις και άνοδος της στάθμης της θάλασσας.

Αυτές οι χώρες υποστηρίζουν ότι αξίζουν αποζημίωση για τη ζημιά από τα προβλήματα που δεν προκάλεσαν και θέλουν οικονομική βοήθεια για να αντιμετωπίσουν τις αλλαγές που έρχονται.

Αλλά τα πλούσια έθνη αντιστέκονται στη δέσμευση οποιωνδήποτε χρημάτων και δεν ήθελαν να υπογράψουν οποιοδήποτε πρόγραμμα που υπαινίσσεται την κλιματική ευθύνη.

Τον περασμένο χρόνο, αυτό το οικοδόμημα άρχισε να καταρρέει.

Στις διαπραγματεύσεις για το κλίμα COP27 στην Αίγυπτο, οι χώρες κατέληξαν σε συμφωνία για να αποζημιώσουν τις φτωχότερες χώρες για τη συνεχιζόμενη κλιματική καταστροφή. Η πρόταση είναι μικρή σε λεπτομέρειες, αλλά το γεγονός ότι επιτεύχθηκε συμφωνία είναι ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός. Βοηθά ορισμένες από τις πιο πληγείσες περιοχές να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή τώρα, και με την αποτίμηση των κλιματικών ζημιών, ολόκληρος ο κόσμος έχει ένα ισχυρότερο κίνητρο να κάνει περισσότερα για να διατηρήσει τον έλεγχο της θερμοκρασίας.

Οι πλούσιες χώρες έκλεισαν επίσης άμεσες συμφωνίες για το κλίμα με μεμονωμένες χώρες το περασμένο έτος. Το μεγαλύτερο ήταν ένα πακέτο χρηματοδότησης 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τις ευρωπαϊκές χώρες για να βοηθήσουν την Ινδονησία να απομακρυνθεί από τον άνθρακα. Έκαναν επίσης μια παρόμοια συμφωνία 15,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το Βιετνάμ. Οι συμφωνίες βρίσκονται στο στάδιο των εργασιών για την Ινδία και τη Σενεγάλη, και ενδέχεται να υπάρχουν περισσότερες.

Και μόλις την προηγούμενη εβδομάδα, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα συνεισφέρουν 1 δισεκατομμύριο δολάρια στο Πράσινο Ταμείο του ΟΗΕ για το κλίμα, το οποίο χρηματοδοτεί τις προσπάθειες προσαρμογής και μετριασμού στις αναπτυσσόμενες χώρες.