Μια πρόσφατη μελέτη που διεξήχθη από το Resume Builder αποκάλυψε ότι ορισμένοι ιδιοκτήτες και διευθυντές επιχειρήσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αρνητικές αντιλήψεις για τους εργαζόμενους της Gen Z.

Η έρευνα, η οποία συγκέντρωσε απαντήσεις από 1.344 άτομα σε διευθυντικούς ρόλους σε διάφορους κλάδους στις ΗΠΑ νωρίτερα αυτόν τον μήνα, επικεντρώθηκε στις εμπειρίες τους από τη συνεργασία με άτομα που γεννήθηκαν το 1997 ή αργότερα.

Διευθυντές και ιδιοκτήτες εντόπισαν το δικαίωμα, τα κίνητρα, την έλλειψη προσπάθειας και την έλλειψη παραγωγικότητας ως λόγους για τον τερματισμό των εργαζομένων της Gen Z. Κάποιοι μάλιστα τους ανέφεραν ως τη γενιά snowflakes και ισχυρίστηκαν ότι προσβάλλονται πολύ εύκολα, γεγονός που δικαιολογούσε περαιτέρω την απόλυσή τους(!).

Τα αποτελέσματα της έρευνας ήταν ανησυχητικά, με σχεδόν τους μισούς (49 τοις εκατό) των ερωτηθέντων να δηλώνουν ότι δυσκολεύονται να συνεργαστούν με τους υπαλλήλους της Gen Z «όλες ή τις περισσότερες φορές».

Ένα εκπληκτικό 79 τοις εκατό των ερωτηθέντων αναγνώρισε τη Gen Z ως την πιο απαιτητική γενιά για διαχείριση στο χώρο εργασίας. Η πλειοψηφία από αυτούς (59 τοις εκατό) ανέφερε ότι έπρεπε να τερματίσουν την απασχόληση ενός υπαλλήλου Gen Z και το 20 τοις εκατό ισχυρίστηκε ότι το έκανε εντός μόλις μίας εβδομάδας από την ημερομηνία έναρξης.

Ένα στέλεχος κατέγραψε για να εξηγήσει γιατί πίστευε ότι η Gen Z αντιμετώπιζε προκλήσεις στο χώρο εργασίας. Ο Akpan Ukeme, επικεφαλής ανθρώπινου δυναμικού στην SGK Global Shipping Services, «Στον οργανισμό μας, οι Gen Zs με τους οποίους έχω αλληλεπιδράσει μπορεί να είναι εξουθενωτικοί επειδή δεν έχουν πειθαρχία και τους αρέσει να προκαλούν εντάσεις».

Iσως οι νέες γενιές δεν είναι και τόσο υπερευαίσθητες, αλλά μπορεί οι προηγούμενες να μην έχουν μάθει να χειρίζονται σωστά καταστάσεις και ανθρώπους. Οπότε η αλήθεια είναι κάπου στη μέση...

Σύμφωνα με τον ίδιο, έχει συγκρουστεί με τους υπαλλήλους του Gen Z πολλές φορές επειδή «πιστεύουν ότι διαθέτουν ανώτερη γνώση για τον ψηφιακό κόσμο», δεδομένου ότι η εταιρεία βασίζεται στο διαδίκτυο. Υποστήριξε ότι έχουν μια αίσθηση ανωτερότητας, νομίζοντας ότι «είναι καλύτεροι, πιο έξυπνοι και πιο ικανοί από τους άλλους και δεν διστάζουν να το εκφράσουν ανοιχτά».

Πολλά άτομα που ανήκουν στο Gen Z, που είναι επί του παρόντος ηλικίας 26 ετών και κάτω, έχουν βιώσει τα χρόνια της μόρφωσής τους εν μέσω της πανδημίας COVID-19, η οποία έχει διαταράξει τα παραδοσιακά επιχειρηματικά πρότυπα. Η Stacie Haller, η Chief Career Advisor στο ResumeBuilder, προτείνει ότι αυτό το απαιτητικό πλαίσιο θα μπορούσε να είναι ένας παράγοντας που συμβάλλει στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ορισμένοι εργαζόμενοι της Gen Z στο χώρο εργασίας.

Σύμφωνα με τη Haller, η γενιά Gen Z μπορεί να δυσκολεύεται σε θέσεις χαμηλού επιπέδου λόγω των επιπτώσεων της πανδημίας COVID-19 και της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. Αναφέρει δε, ότι η εξ αποστάσεως εργασία και η εκπαίδευση μπορεί να μην τους παρείχαν τα απαραίτητα θεμέλια για να είναι πιο επιτυχημένες από τις παλαιότερες γενιές σε τέτοιες θέσεις.

Επιπλέον, σημειώνει ότι οι δεξιότητες επικοινωνίας μπορεί να μην έχουν αναπτυχθεί εξίσου καλά λόγω της απομακρυσμένης εργασίας και της εκπαίδευσης και η Gen Z μπορεί να χρειάζεται περισσότερη εκπαίδευση στις επαγγελματικές δεξιότητες. Ως αποτέλεσμα, οι διευθυντές προσλήψεων θα πρέπει να γνωρίζουν αυτούς τους παράγοντες όταν παίρνουν συνεντεύξεις από υποψηφίους Gen Z για θέσεις.

Παρά τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι της Gen Z, υπάρχει αισιοδοξία για το μέλλον, σύμφωνα με τον Adam Garfield, διευθυντή μάρκετινγκ της HairBro. Αναγνώρισε ότι ενώ οι εργαζόμενοι της Gen Z μπορεί να είναι ειδικευμένοι στη χρήση εργαλείων ψηφιακής επικοινωνίας, μπορεί να μην έχουν ορισμένες διαπροσωπικές δεξιότητες που απαιτούνται για τις διαπροσωπικές αλληλεπιδράσεις. Ωστόσο, επεσήμανε επίσης ότι αυτή η γενιά φέρνει πολλά θετικά χαρακτηριστικά στον χώρο εργασίας.

Σε αυτό το σημείο να πούμε βέβαια πως ίσως οι νέες γενιές δεν είναι και τόσο υπερευαίσθητες, αλλά μπορεί οι προηγούμενες να μην έχουν μάθει να χειρίζονται σωστά καταστάσεις και ανθρώπους. Οπότε η αλήθεια είναι κάπου στη μέση...