Ρωσίδες νοσοκόμες που υπηρετούν στην Ουκρανία δέχονται έντονες πιέσεις από ομοεθνείς τους αξιωματικούς να αναλάβουν τον ρόλο «συζύγου στο πεδίο μάχης» ή αλλιώς «σκλάβας του σeξ», κατήγγειλε Ρωσίδα βετεράνος, σύμφωνα με τη New York Post.

H αμερικανική εφημερίδα επικαλείται μια συνέντευξη που παραχώρησε η εν λόγω γυναίκα στον ανεξάρτητο ειδησεογραφικό οργανισμό Radio Free Europe/Radio Liberty, όπου περιγράφει τη στρατηγική που ακολουθούν ισχυροί άνδρες στον Ρωσικό στρατό για να εκμεταλλευτούν τις συμπατριώτισσές τους, αλλά και τα «βασανιστήρια» που περιμένουν όσες αρνούνται να υποκύψουν στις ορέξεις τους.

Η γυναίκα, που στη συνέντευξη αναφέρεται με το ψευδώνυμο «Μαργαρίτα», ανέφερε ότι υποβάλλεται εδώ και δύο μήνες σε θεραπεία αποκατάστασης με λήψη αντικαταθλιπτικών, εξαιτίας των έντονα τραυματικών εμπειριών που έζησε στην Ουκρανία. Οι εμπειρίες αυτές, όπως επισημαίνει, είχαν ως αποτέλεσμα να υποφέρει ακόμα εφιάλτες και κρίσεις πανικού. «Ακόμα κι όταν δεν είμαι μόνη μου και είμαι απασχολημένη, βλέπω ακόμη μπροστά μου όλη αυτή τη φρίκη», λέει χαρακτηριστικά η Μαργαρίτα, αναφερόμενη στις βαρβαρότητες που υποστηρίζει ότι διέπραξαν Ρώσοι αξιωματικοί εις βάρος κατωτέρων τους.

Η Μαργαρίτα, μια ανύπαντρη μητέρα που ζει στην πόλη Μπέλγκοροντ με τα παιδιά της, αποστρατεύτηκε το 2017 μετά από 11 χρόνια υπηρεσίας. Πέρυσι το καλοκαίρι, όμως, πήρε την απόφαση να πάει εθελοντικά στην Ουκρανία ως νοσοκόμα, προκειμένου να εξασφαλίσει τα προς το ζην για την οικογένειά της. Σύμφωνα με τη γυναίκα, με το που έφτασε στο Νίζνι Νόβγκοροντ για την εκπαίδευσή της, ένας συνταγματάρχης που διοικούσε έναν ουλαμό τεθωρακισμένων την «έβαλε στο μάτι» και ξεκίνησε αμέσως τις προσπάθειες να την πείσει να γίνει η δική του «σύζυγός στο πεδίο μάχης» - ένας «ανεπίσημος ρόλος για γυναίκες στον στρατό, που συνήθως μαγειρεύουν, καθαρίζουν και προσφέρουν σeξουαλικές υπηρεσίες στους άνδρες αξιωματικούς».

Η Μαργαρίτα λέει ότι απέκρουε σθεναρά την ερωτική πολιορκία του συνταγματάρχη, η οποία συνεχίστηκε και όταν ο ουλαμός εστάλη στην Ουκρανία. Αποφασισμένος να κάμψει τις αντιστάσεις της, ο Ρώσος αξιωματικός έδωσε εντολή στους κατωτέρους τους να της κάνουν τη ζωή δύσκολη. «Για έναν μήνα απλώς κοιμόμουν έξω. Ενώ οι άλλοι περνούσαν τη νύχτα σε σκηνές ή σπίτια, εγώ κοιμόμουν στο χώμα, δίπλα από έναν δρόμο, σε ένα μικρό δάσος».

Η Ρωσίδα βετεράνος εξηγεί πως ο στόχος των «βασανιστηρίων» της ήταν να λυγίσει και να δεχτεί να κάνει σeξ με τον συνταγματάρχη, κάτι όμως που δεν έγινε, και γι' αυτό εστάλη στην πρώτη γραμμή ως «αντίποινα».

Σύμφωνα με τη Μαργαρίτα, στη διμοιρία της υπήρχαν συνολικά επτά γυναίκες, ηλικίας από 23 έως 38 ετών, πολλές από τις οποίες παντρεμένες, και όλες τους είχαν δεχτεί πιέσεις να πλαγιάσουν με έναν ή με περισσότερους αξιωματικούς.

«Όταν πήγαμε εκεί, καμία μας δεν γνώριζε φυσικά τι συνέβαινε. Όταν πια καταλάβαμε, δεν υπήρχε γυρισμός», σημειώνει.

Η Μαργαρίτα περιγράφει περιστατικά φρικτής βίας εις βάρος Ρωσίδων στην Ουκρανία. Σε ένα από αυτά, λέει ότι είδε έναν μεθυσμένο αξιωματικό να πυροβολεί τη δική του «σύζυγο στο πεδίο μάχης», μια νοσηλεύτρια ονόματι Σβετλάνα, σε μία κρίση ζήλιας. «Το έκαναν να φαίνεται σαν να ήταν έργο των Ουκρανών» λέει η καταγγελλουσα για τον τραυματισμό της άτυχης γυναίκας, που της άφησε μόνιμη αναπηρία.

Στο πλαίσιο της συγκάλυψης, ο αξιωματικός πυροβόλησε το χέρι του, δήθεν οτι τραυματίστηκε στην προσπάθεια να την προστατέψει, και επέστρεψε από το νοσοκομείο σχεδόν 3 εβδομάδες αργότερα.

Πριν πυροβολήσει το θύμα του, ο εν λόγω αξιωματικός «χτυπούσε τη Σβετλάνα με τη λαβή του όπλου του μπροστά σε άλλα άτομα», θυμάται η Μαργαρίτα. Η ίδια γυναίκα, που ήταν παντρεμένη, αργότερα υποχρεώθηκε να πάρει τηλέφωνο τον σύζυγό της και να του αποκαλύψει τη σeξουαλική σχέση που διατηρούσε με τον αξιωματικό, «αφού φοβόταν ότι ίσως γυρνούσε έγκυος από τον πόλεμο».

Μια άλλη συνάδελφός της Μαργαρίτας, η Αλίνα, «παραχωρήθηκε» σε έναν αξιωματικό τον Σεπτέμβριο. «Απλώς της το ανακοίνωσαν ως γεγονός: "θα είσαι με αυτόν, του αρέσεις"», λέει η Ρωσίδα βετεράνος. Αργότερα έμαθε ότι η Αλίνα ανέλαβε τον ίδιο ρόλο διαδοχικά και για άλλους αξιωματικούς. «Το κορίτσι απλώς το δέχτηκε. Και οι περισσότερες κοπέλες κάνουν το ίδιο. Αποφασίζουν ότι είναι καλύτερο να εξασφαλίσουν καλές συνθήκες διαβίωσης στον πόλεμο, με φαγητό και τσιγάρα».

Η Μαργαρίτα μιλά ωστόσο και για σοκαριστικά περιστατικά βίας εις βάρος ανδρών στρατολογηθέντων, από Ρώσους αξιωματικούς. Ορισμένοι που αρνούνταν να σταλούν στην πρώτη γραμμή φυλακίζονταν γυμνοί σε υπόγεια γεμάτα υγρασία, γεμάτα αρουραίους. Εάν αυτή η μέθοδος αποτύγχανε, εφάρμοζαν μια πιο «αποτελεσματική» λέει η Μαργαρίτα. «Τους ανάγκαζαν να σκάβουν τους ίδιους τους τους τάφους. Έσκαβαν έναν λάκο και ξάπλωναν μέσα του. Οι άλλοι, υπό την απειλή όπλου, τους πετούσαν χώμα. Ούτε το κεφάλι τους δεν ξεχώριζε. Τότε ο επικεφαλής της διμοιρίας περπατούσε από πάνω και πυροβολούσε έναν-έναν τους λάκκους».

Σύμφωνα με τη Ρωσίδα βετεράνο, όσοι επιβίωναν από αυτή τη δοκιμασία «δεν νοιάζονταν πλέον για τίποτα» και έτσι πήγαιναν αδιαμαρτύρητα στην πρώτη γραμμή.