Πού και πώς γλεντούσαν οι άνθρωποι την ημέρα των Κούλουμων στην προπολεμική Αθήνα; Η πιο ....βρώμικη Δευτέρα στην ιστορία της Αθήνας ήταν στους Στύλους του Ολυμπίου Διός.

«Μασκαράδες και πολίται, στις Κολόνες να βρεθείτε»

Το θέαμα απαράδεκτο: Φλούδες από πορτοκάλια, όστρακα θαλασσινών και ένα σωρό σκουπίδια και χαρτιά παντού. Όλα αυτά τους στύλους του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα, μία μέρα μετά από τα Κούλουμα κι αφού οι άνθρωποι γιόρτασαν τα έθιμα της Καθαράς Δευτέρας.

Τα «Κούλουμα» γιορτάζονταν από τους Αθηναίους που συγκεντρώνονταν στις αποκαλούμενες «Κολόνες», ενώ ο καθένας έπαιρνε μαζί του διάφορα φαγώσιμα και μουσικά όργανα για να γλεντήσουν. Τις προηγούμενες ημέρες οι ντελάληδες έδιναν το σύνθημα φωνάζοντας: «Μασκαράδες και πολίται, στις Κολόνες να βρεθείτε». 

Το τσιμπούσι της Καθαράς Δευτέρας

Γύρω από το ποτάμι του Ιλισού, εκτός από τους ανθρώπους της Αθήνας μαζεύονταν και πολλοί πλανόδιοι μικροπωλητές που πουλούσαν ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς: από διάφορα ξηροκάρπια, γλυκά, φρούτα, ζαχαρωτά, μέχρι και αξεσουάρ και βραχιολάκια για μικρούς και μεγάλους. Μέσα σε αυτούς ήταν και οι άνθρωποι που με τεράστια σταμνιά στον ώμο, πουλούσαν κρασί το οποίο διαλαλούσαν ως  «κρυονέρι απ’ του παπά τα’ αμπέλι».

Το γλέντι ήταν κυριολεκτικά τρικούβερτο, χωρίς να έχουν ανάγκη πολλά πράγματα οι άνθρωποι και σε αντίθεση με τη σημερινή νοοτροπία κυρίως των ανθρώπων της πρωτεύουσας, γίνονταν όλοι μια παρέα. Έστρωναν κάτω κουβερλιά και διάφορα κιλίμια, άπλωναν ό,τι είχε ο καθένας και τρωγόπιναν όλοι μαζί. Υπήρχε μεγάλο κέφι και ξεφάντωναν μαζί όλες οι κοινωνικές τάξεις και τα "πορτοφόλια".

Γύρω από τον Ιλισό αντηχούσαν οι γκάιντες και τα νταούλια. Το τσάμικο είχε την τιμητική του. Όταν ο ήλιος έδυε, οι περισσότεροι τα μάζευαν και επέστρεφαν στα σπίτια τους, περιμένοντας το επόμενο γλέντι. Όσοι είχαν καταναλώσει περισσότερο κρασί έπεφταν για ύπνο στο ύπαιθρο.

Το θέμα ήταν η επόμενη μέρα....που έφερε μαζί της όλα τα σκουπίδια και τα αποφάγια που άφησαν οι Αθηναίοι όσο γλεντούσαν. Προφανώς ήλπιζαν ότι τα σκουπίδια θα καθαριστούν από μόνα τους, μεταφέροντάς τα στη χωματερή του Θησείου. Φυσικά, 100 χρόνια μετά η ίδια νοοτροπία επικρατεί ακόμα και η βρωμιά έχει εξαπλωθεί  και στις υπόλοιπες περιοχές.