«Όλοι οι ήρωες αυτού του έργου είναι παιδιά. Ωστόσο, γερνάνε και ξαναγίνονται παιδιά, ανάλογα με τις ανάγκες του μύθου, ενώ καμιά φορά αλλάζουν και φύλο. Αυτό δεν πρέπει να παραξενεύει. Οι ηθοποιοί, αντιθέτως, δεν είναι παιδιά. Είναι ενήλικες που στο έργο παίζουν τα παιδιά, τα οποία πάλι, παίζουν τους ενήλικες. Ούτε αυτό πρέπει να παραξενεύει. Θα υπάρξει πληθώρα άλλων πραγμάτων για να παραξενευτεί κανείς.»

Μετά τη διεθνή επιτυχία της κινηματογραφικής ταινίας Miss Violence του Αλέξανδρου Αβρανά, η εταιρία παραγωγής plays2place productions επιστρέφει στην εξερεύνηση της θεματικής της βίας, παρουσιάζοντας τη μαύρη οικογενειακή παρωδία «Family Stories» της Biljana Srbljanovic σε σκηνοθεσία της Esther Andre Gonzalez, σε ένα ιστορικό σχολείο της Αθήνας.
Το έργο της Σέρβας ακτιβίστριας, δημοσιογράφου και θεατρικής συγγραφέως Biljana Srbljanovic, γραμμένο το 1998, αντλεί από την ιστορική εμπειρία της διάσπασης της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Μια πολιτική αλληγορία που βρίσκει το φυσικό της χώρο σε μια σχολική τάξη, για να σκιαγραφήσει, μέσα από ένα ευφάνταστο δραματουργικό εύρημα (ενήλικες ηθοποιοί που υποδύονται παιδιά τα οποία υποδύονται ενήλικες) το τοπίο μιας κοινωνίας σε κρίση και ηθική αποσάθρωση. Με χρώματα γκροτέσκα, κραυγαλέα αστεία και κυνικά βίαια.

Τέσσερα παιδιά στα ερείπια μιας ισοπεδωμένης από τον πόλεμο χώρας. Το παιχνίδι τους, κάθε άλλο παρά αθώο και ανώδυνο, είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά έναν κόσμο καχυποψίας, αμοραλισμού, προδοσίας, υποκρισίας και παθητικότητας. Έναν κόσμο ωμής και συγκαλυμμένης βίας, όπου η προσωπική τάξη, η ευημερία και η ασφάλεια πρέπει να διατηρηθούν με οποιοδήποτε κόστος.

Στο χώρο λειτουργεί έκθεση – ντοκουμέντο, η οποία παραμένει ανοιχτή στο κοινό Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο από τις 20.00 και τις Κυριακές από τις 17.00.

Το έργο κυκλοφορεί μεταφρασμένο στα ελληνικά ως «Οικογενειακές Ιστορίες» από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν.