Το «Carol of the Bells» είναι ένα κλασικό χριστουγεννιάτικο τραγούδι για έναν λόγο: Το απλό ρεφρέν με τέσσερις νότες προσαρμόζεται εύκολα σε διάφορα είδη και, ανάλογα με το ποιος το τραγουδά, μπορεί να ακούγεται ανόητο, συγκινητικό ή ακόμα και δυσοίωνο.

Αλλά το Carol of the Bells δεν είναι πρωτότυπο. Η γνωστή μελωδία ήταν στην πραγματικότητα προσαρμοσμένη από την ουκρανική σύνθεση «Shchedryk», μια πρωτοχρονιάτικη μπαλάντα που μετουσιώθηκε σε κραυγή για ανεξαρτησία στον απόηχο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Το «Shchedryk» το οποίο μερικές φορές είναι γνωστό ως «The Little Swallow», διασκευάστηκε από τον συνθέτη Mykola Leontovych το 1916, αλλά οι στίχοι του υπήρχαν πολύ πριν βάλει την πένα του σε χαρτί. Η μελωδία ανήκει σε μια κατηγορία ουκρανικών λαϊκών τραγουδιών γνωστών ως shchedrivka, που τιμούσαν τον θεό ήλιο.

Έδωσαν έμφαση στη γενναιοδωρία και συνήθως εκτελούνταν την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ή τις γιορτές που ήταν συνδεδεμένες με τη θρησκεία. Όπως έγραψε ο Humphrey Kowalsky στο βιβλίο του το 1925 Ukrainian Folk Songs: A Historical Treatise, «Οι δυνάμεις της φύσης και τα ουράνια αντικείμενα συνήθως προσωποποιούνται, και μάλιστα συχνά αναφέρονται ως πλούσιοι γεωργοί ή γαιοκτήμονες, που δίνουν γενναιόδωρα σε όλους όσοι τα τραγουδούν». Αλλά το "Shchedryk" σύντομα κέρδισε διεθνή αναγνώριση λόγω ενός ασυνήθιστου συνόλου γεωπολιτικών συνθηκών.

Μια ανεξάρτητη Ουκρανία

Το 1918, η Ουκρανία κήρυξε την ανεξαρτησία της, ελπίζοντας ότι ο κόσμος θα αναγνώριζε την αυτονομία της καθώς τα σύνορα επανασχεδιάζονταν βάσει της συνθήκης ειρήνης που έληξε τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.  Έτσι, μια αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον μαέστρο Oleksander Koshetz ξεκίνησε μια πολυετή περιοδεία που τους πήγε στη Βιέννη, την Πράγα και το Παρίσι. Μία από τις επιλογές τους ήταν το «Shchedryk» και είχε πολύ καλή αποδοχή - ειδικά όταν η χορωδία έφτασε στη Νέα Υόρκη το 1922.

Η ουκρανική χορωδία έφτασε στο Carnegie Hall στις 5 Οκτωβρίου, σε μια συναυλία που απέσπασε ενθουσιώδεις κριτικές. Εν τω μεταξύ, οι New York Times έγραφαν: «Αξιοθαύμαστα εκπαιδευμένοι, οι τραγουδιστές ανταποκρίθηκαν στην παραμικρή χειρονομία του αρχηγού τους. Το ρεφρέν ακουγόταν από τα χείλη τους σαν όργανο που έπαιζε βιρτουόζος».

Ενώ το συγκρότημα ταξίδεψε σε πολλές αμερικανικές πόλεις, ο Koshetz και μερικοί από τους τραγουδιστές του τελείωσαν στη Νέα Υόρκη μετά την επίσημη λήξη της περιοδείας το 1924. Συνέχισαν να παίζουν και σύμφωνα με το Ουκρανικό Ινστιτούτο, ο Αμερικανός συνθέτης Peter Wilhoussky εψαχνε για ένα άλλο τραγούδι για να συμπληρώσει ένα επερχόμενο ραδιοφωνικό πρόγραμμα του NBC και αφού άκουσε το «Shchedryk», έγραψε αμερικανικούς στίχους που έδιναν έμφαση στις γλυκές ασημένιες καμπάνες πάνω από τα μικρά χελιδόνια. Στα πνευματικά του δικαιώματα το 1936, το ονόμασε «Carol of the Bells».

Ένας αιώνας αργότερα

Δυστυχώς, η ουκρανική μουσική αποστολή δεν τα κατάφερε. Η Σοβιετική Ρωσία και η Ουκρανία είχαν εγκλωβιστεί σε μια διαμάχη για την εξουσία πριν καν φύγει η χορωδία, και οι Σοβιετικοί διεκδίκησαν τη νίκη προς τα τέλη του 1921.

Αλλά η διεθνής αναγνώριση του «Carol of the Bells» και του προκατόχου του έφεραν την ουκρανική κουλτούρα στον κόσμο. Και τώρα, έναν αιώνα αργότερα, εμφανίζεται για άλλη μια φορά καθώς η παλαιότερη παιδική χορωδία της χώρας περιοδεύει τον κόσμο με ένα μήνυμα ελευθερίας και ειρήνης. Το ονομα τους; Το σύνολο Shchedryk.