Σε μια συγκλονιστική προσπάθεια να αποδείξει την αθωότητά του, αρχίζει να συντάσσει αναφορές στον ανακριτή, όπου δεν διστάζει να εξηγεί και να ερμηνεύει, το νόημα της παράδοξης αποστολής τους.

Αυτές οι αναφορές, αποτελούν το μυθιστόρημα του Αλεξάνδρου.

Ο συντάκτης των αναφορών δεν γνωρίζει τίποτα για την ταυτότητα του ανακριτή ούτε για τους δεσμώτες του, ούτε αν ο ανακριτής διαβάζει τα όσα του γράφει.

Το μυθιστόρημα ερμηνεύθηκε από αλληγορία για τον εμφύλιο και ως καταγγελία των κάθε είδους εξουσιών και ιερατείων αλλά και ως ένα σχόλιο στον δυτικό πολιτισμό.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο ΆρηςΑλεξάνδρου (ψευδώνυμο του Αριστοτέλη Βασιλειάδη) γεννήθηκε στην Πετρούπολη της Ρωσίας, το 1922 από Έλληνα πατέρα και Ρωσίδα μητέρα. Λίγα χρόνια μετά τη γέννηση του (το 1928), η οικογένεια μετακόμισε στη Θεσσαλονίκη και μετά στην Αθηνά.

Άρχισε να μεταφράζει και να γράφει σε νεαρή ηλικία. Οι πολίτικες του περιπέτειες (εξορίστηκε στην Ελ Ντάμπα της Λιβύης, στον Μούδρο της Λήμνου, στη Μακρόνησο και φυλακίστηκε για τα αριστερά πολιτικά του φρονήματα), που συνοδεύονταν από αντίστοιχες ιδεολογικές, καθώς διαφωνούσε με τους συντρόφους του, δεν έκαμψαν τη μεταφραστική του παραγωγή, ούτε και την ποιητική του δημιουργικότητα.

Από το 1967 έζησε αυτοεξόριστος, μαζί με τη σύζυγο του Καίτη Δρόσου, στο Παρίσι, οπού και τέλειωσε τη συγγραφή του μυθιστορήματος “Το Κιβώτιο”. Πέθανε στο Παρίσι, το 1978.

Τα ποιητικά έργα του είναι: Ακόμα τούτη η άνοιξη (1946), Άγονος Γραμμή (1952), Ευθύτης Οδών (1959), Ποιήματα (1941-1971) (1972). Ασχολήθηκε επίσης με τη μετάφραση από τα αγγλικά, τα ρώσικα, τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα γερμανικά.

Το μοναδικό του μυθιστόρημα, “Το Κιβώτιο”, μεταφράστηκε στα γαλλικά και στα αγγλικά και αποτέλεσε θέμα πολλών πανεπιστημιακών εργασιών.