Είναι μια ιστορία που όλοι γνωρίζουμε: Το 1692, ξεκίνησε μια σειρά από δίκες μαγισσών μέσα και γύρω από το Σάλεμ της Μασαχουσέτης. Πριν ειπωθούν και γίνουν όλα, περισσότεροι από 200 άνθρωποι κατηγορούνταν για μαγεία, εκ των οποίων τουλάχιστον 20 εκτελέστηκαν τελικά, ενώ αρκετοί άλλοι έχασαν τη ζωή τους στη φυλακή εν αναμονή της δίκης.
Αυτή η εποχή βίας και διωγμών έχει μπει στην αμερικανική φαντασία με μοναδικό τρόπο. Έχει εμπνεύσει ταινίες, τηλεοπτικές εκπομπές, μυθιστορήματα, θεατρικά έργα, τραγούδια και πολλά άλλα.
Ήταν το θέμα της τηλεοπτικής σειράς Salem του 2014, του θρυλικού θεατρικού έργου του Arthur Miller του 1953 The Crucible, της έμπνευσης πίσω από μια σεζόν του American Horror Story, ενώ δεκάδες ταινίες με ιστορίες με μάγισσες από το Σάλεμ μπήκαν στην ποπ κουλτούρα.
Ακόμη και σήμερα, η πόλη του Σάλεμ μπορεί να υπερηφανεύεται για ένα Μουσείο Μαγισσών και διοργανώνει διάφορες εκδηλώσεις καθ' όλη τη διάρκεια του έτους για να τιμήσει τις δίκες και τις επιπτώσεις τους στην αμερικανική ιστορία και την αμερικανική ταυτότητα.
Το 1878, υπήρξε μια σύγκρουση μεταξύ δύο οπαδών της θρησκείας της Χριστιανικής Επιστήμης και έλαβε χώρα ακριβώς έξω από το Σάλεμ της Μασαχουσέτης.
Η 50χρονη Lucretia Brown απήγγειλε την κατηγορία εναντίον του Daniel H. Spofford, ομοθρήσκου, υποστηρίζοντας ότι χρησιμοποίησε την «τέχνη και τη δύναμη του μυαλού του. Συγκεκριμένα, η ίδια είχε υποστεί τραυματισμό στη σπονδυλική στήλη στην παιδική της ηλικία και η οποία ισχυρίστηκε ότι η θρησκεία της και η πίστη της έκτοτε τη θεράπευσε, κατηγόρησε τον Daniel Spofford ότι χρησιμοποίησε τις δυνάμεις του για να της προκαλέσει αρκετές υποτροπές τα τελευταία τρία χρόνια.
Ο Spofford ήταν στην πραγματικότητα από νωρίς οπαδός του Χριστιανισμού, έχοντας γίνει προστατευόμενος της Mary Baker Eddy, της ιδρύτριας της Εκκλησίας του Χριστού, και τη βοήθησε να διαδώσει τις διδασκαλίες της και να εκδώσει το βιβλίο της. Της σύστησε μάλιστα και στον μελλοντικό σύζυγό της, Eddy Brown.
Ωστόσο, το 1877, ενώ εργάζονταν για την έκδοση του δεύτερου τόμου του βιβλίου του άντρα της, οι δυο τους είχαν μια διαμάχη. Το τι ακριβώς προκάλεσε τη σύγκρουση είναι αντικείμενο συζήτησης, με τους ισχυρισμούς να υποστηρίζουν ότι αφορούσε τα πάντα, από οικονομικές διαφωνίες έως διαφωνίες σχετικά με τις διδασκαλίες του. Όποια και αν ήταν η αιτία, ο Spofford κατηγορήθηκε για «ανηθικότητα» και εκδιώχθηκε από την Ένωση Χριστιανών Επιστημόνων τον Ιανουάριο του 1878. Το σχίσμα ήταν προφανώς πολύ βαθύ, καθώς ο Eddy μήνυσε επίσης τον Spofford.
Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι οι διδασκαλίες και το βιβλίο τους όμως, είχαν ήδη δημιουργήσει τη βάση για τη συγκεκριμένη φύση της κατηγορίας.
Σύμφωνα με τις διδασκαλίες του Εddy, ο ανθρώπινος νους δεν ήταν μόνο ικανός να θεραπεύσει τον εαυτό του (αλλά και τους άλλους), μπορούσε επίσης να κάνει κακό στον εαυτό του και τους γύρω του, με τη μορφή «εγκλημάτων του μυαλού» όπως αυτά για τα οποία κατηγορήθηκε ο Spofford. Ακόμη και μετά τη δίκη του Σπόφορντ, το θέμα συνέχισε να απασχολεί τον Eddy, και μέχρι το 1881, μια μακρά, δίτομη επανέκδοση του Science and Health είχε επεκτείνει σημαντικά το κεφάλαιο για τον «κακόβουλο ζωικό μαγνητισμό», δίνοντάς του τον τίτλο «Δαιμονολογία».
Ήταν αυτός ο «κακόβουλος ζωικός μαγνητισμός» που ο Brown ισχυρίστηκε ότι ο Spofford είχε χρησιμοποιήσει εναντίον τους.
Ο Eddy Brown ήταν μεταξύ των 20 μαρτύρων που εμφανίστηκαν στο Ανώτατο Δικαστήριο του Σάλεμ για να καταθέσουν. Ο Spofford, ωστόσο, δεν εμφανίστηκε. Αντίθετα, ο δικηγόρος του κατέθεσε έναν κατηγορούμενο, υποστηρίζοντας ότι το δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία στην υπόθεση.
Αν και έχει ονομαστεί η δεύτερη δίκη μαγισσών του Σάλεμ και «μία από τις πιο παράξενες συνεδριάσεις στο δικαστήριο που έγιναν ποτέ στις Ηνωμένες Πολιτείες», δεν υπήρξε καθόλου δίκη. Ο Spofford δεν εμφανίστηκε ποτέ στο δικαστήριο και ο δικαστής εν τέλει απέρριψε την υπόθεση, επισημαίνοντας ότι το δικαστήριο δεν ήταν καν σίγουρο τι θα μπορούσε να κάνει για τα είδη διανοητικές δυνάμεις που ο Spofford κατηγορήθηκε ότι άσκησε. Ακόμα κι αν κρινόταν ένοχος και καταδικαζόταν σε φυλάκιση, πώς θα τον εμπόδιζε αυτό να χρησιμοποιήσει τη διανοητική του επιρροή για να συνεχίσει να βασανίζει τον Brown, αν αυτό συνέβαινε;
Η υπόθεση δεν κατέληξε πουθενά αν και τράβηξε την προσοχή των μέσων ενημέρωσης από όλο το έθνος και θεωρείται ευρέως η τελευταία δίκη μαγείας στις ΗΠΑ. Ωστόσο, δεν ήταν η την τελευταία φορά που οι υπερφυσικές αξιώσεις θα τέθηκαν σε δικαστήριο.
Το 1928, ο John Blymire και δύο συνεργοί του σκότωσαν έναν άνδρα από την Πενσυλβάνια που ονομαζόταν Nelson Rehmeyer επειδή ισχυρίστηκαν ότι ήταν μια μάγισσα που τους είχε ρίξει κατάρα. Την ιστορία την βλέπουμε στην ταινία του 1988 Apprentice to Murder.
Εν τω μεταξύ, το The Conjuring 3 δραματοποίησε την ιστορία του Arne Cheyenne Johnson, ο οποίος προσπάθησε να ισχυριστεί στο δικαστήριο ότι δεν ήταν ένοχος για τη δολοφονία του σπιτονοικοκύρη του, το 1981 λόγω δαιμονικής κατοχής.
