Μετά από 34 χρόνια ερωτηματικών και ενός άσβεστου πένθους, η Ταμίκα Ρέγιες έμαθε επιτέλους το όνομα εκείνου που σκότωσε τη μητέρα της.

Ήταν τέλη Οκτωβρίου του 1988, όταν το άψυχο σώμα της 26χρονης Άννα Κέιν βρέθηκε σε ένα δάσος της Πενσυλβάνια, με ένα σπάγκο στο λαιμό της. Η έρευνα έδειξε πως στραγγαλίστηκε σε κάποιο άλλο μέρος και ύστερα μεταφέρθηκε εκεί. Η εφημερίδα Reading Edge είχε κάνει πρωτοσέλιδο την υπόθεση και αναζητούσε πληροφορίες.

15 μήνες αργότερα, η εφημερίδα έλαβε ένα γράμμα, με ορισμένες πληροφορίες που μόνο ο δολοφόνος μπορούσε να γνωρίζει. Αυτός που έγραψε το γράμμα, έδωσε αρκετές πληροφορίες αλλά και το δείγμα DNA του, αφού είχε χρησιμοποιήσει σάλιο για να κλείσει το φάκελο.

Το δείγμα είχε το ίδιο γενετικό υλικό με εκείνο που είχε βρεθεί στα ρούχα του θύματος, όπως αποκάλυψαν οι Αρχές την περασμένη εβδομάδα. Πέρασαν πολλά χρόνια με την αστυνομία να βρίσκεται στο σκοτάδι. Αλλά έπρεπε να φτάσουμε στο 2022, όταν με τη βοήθεια ενός τεστ γενετικής γενεαλογίας, η αστυνομία ταυτοποίησε τον δολοφόνο, έναν άνδρα που κατοικούσε στην περιοχή και ονομαζόταν Σκοτ Γκριμ. Ωστόσο, η κόρη της δεν θα τον δει να τιμωρείται, αφού πέθανε το 2018.

Όπως δήλωσε στο CNN, όταν το έμαθε είχε ανάμεικτα συναισθήματα. «Επιτέλους χάρηκα που έδωσα ένα πρόσωπο στο τέρας που μας την πήρε, ωστόσο αναστατώθηκα επειδή ποτέ δεν θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες της πράξης του».

Η Ρέγιες έλαβε ένα τηλεφώνημα από έναν ντετέκτιβ την περασμένη εβδομάδα. Αφού της είπε ότι βρέθηκε ο δολοφόνος, της ανακοίνωσε ότι είχε πεθάνει πριν τέσσερα χρόνια, στα 58 του. Κι έτσι δεν θα λογοδοτήσει στις αρχές που της στέρησε την μητέρα της από τότε που ήταν 9 ετών.

Τη θυμάται ως έναν πολύ ζωντανό άνθρωπο, με την πιο δυνατή ανάμνησή της να είναι κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου, όταν η μητέρα της άκουσε ξαφνικά μουσική και ξεκίνησε να χορεύει.Μετά τον θάνατό της έμεινε με τη θεία της, ενώ οι δυο αδελφοί πήγαν να μείνουν με τον πατέρα τους.

Το DNA είχε αναλυθεί και είχε αντιστοιχηθεί με εκείνο που βρέθηκε στα ρούχα με την αστυνομία να είναι σίγουρη πως ο συγγραφέας του γράμματος ήταν ο δολοφόνος. Ωστόσο, δεν μπόρεσαν ποτέ να τον βρουν, αφού ο άνδρας δεν είχε συλληφθεί ποτέ για οτιδήποτε άλλο και δεν υπήρχε στα αρχεία.

Και εδώ έχει σημασία η γενετική γενεαλογία. Το DNA του 1988 αποτέλεσε τη βάση για τις σημερινές έρευνες με τη βοήθεια της νέας τεχνολογίας. «Όλα αυτά τα στοιχεία... διατηρήθηκαν όπως θα έπρεπε, γιατί ήξεραν ότι πιθανότατα πως ό,τι συνέλεγαν θα μπορούσε να είναι αυτό το μικρό αποδεικτικό στοιχείο που θα έλυνε την υπόθεση», λέει στο CNN ο αστυνομικός διοικητής της αστυνομίας της Πενσυλβάνια, Νέιθαν Τρέιτ.

Εκτός από τον τόπο κατοικίας του όμως, οι Αρχές δεν γνωρίζουν πολλά για αυτόν. Δεν ξέρουν αν γνώριζε το θύμα και ζητούν από όποιον γνωρίζει κάποια λεπτομέρεια να επικοινωνήσουν μαζί τους. Προς το παρόν, δεν έχουν ανακαλύψει κάτι. «Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχε κάποια σύνδεση που δεν έχουμε αποκαλύψει ακόμη», τονίζει ο Ντέιβιντ Γούμερ, ο αξιωματούχος που συμμετείχε στη συνέντευξη τύπου της αστυνομίας την περασμένη εβδομάδα.

Όπως αναφέρει ο Γούμερ, η Κέιν φέρεται να δούλευε ως πόρνη τη στιγμή που δολοφονήθηκε και προσπαθεί να προσδιορίσει αν αυτός ήταν ο Γκριμ. Πάντως η αστυνομία δεν δημοσιοποίησε την επιστολή του 1990. Φαίνεται πως υπήρχαν λεπτομέρειες για το που πετάχτηκε και τι ρούχα φορούσε, όπως λέει ο Γούμερ, κάτι που οδήγησε τις Αρχές να πιστέψει ότι ο δολοφόνος ήταν εκείνος που έγραψε την επιστολή.

Πάντως η Ρέγιες νοσταλγεί πάντα τη μητέρα της. «Κανένα παιδί δεν πρέπει ποτέ να μεγαλώσει χωρίς τη μαμά του», δήλωσε. Θα ήθελε να του κάνει πολλές ερωτήσεις, αλλά δεν μπορεί πλέον να πάρει καμία απάντηση. Αλλά πλέον έχει ησυχάσει λίγο, που τουλάχιστον ξέρει το όνομα του δολοφόνου της.