Το Reuters, κάνοντας μια ανασκόπηση σε όλα τα γεγονότα του 2013, διάλεξε τις 93 πιο δυνατές εικόνες της χρονιάς, ανάμεσα στις οποίες είναι και 2 ελληνικές.  

Η μία είναι φωτογραφία που τράβηξε ο Γιώργος Καραχάλης, σε συγκέντρωση για τους τρεις αξιωματικούς που είχαν χάσει τη ζωή τους κατά την κρίση των Ιμίων. 

«Ήταν ένα από εκείνα τα θέματα που δεν θέλεις πραγματικά να πας, μιας και δεν θα είσαι καλοδεχούμενος σαν εκπρόσωπος του Τύπου. Το συλλαλητήριο στις 2 Φεβρουαρίου 2013 που έγινε στην μνήμη τριών Ελλήνων αξιωματικών που σκοτώθηκαν στη διάρκεια της ελληνοτουρκικής κρίσης για τα Ίμια, μιας βραχονησίδας στο ανατολικό Αιγαίο, έγινε μια μεγάλη και μαζική συνάθροιση των υποστηρικτών του ακροδεξιού κόμματος της Χρυσής Αυγής», έγραψε ο φωτογράφος.

«Περισσότεροι από 2.000 διαδήλωσαν, κρατώντας ελληνικές σημαίες και πυρσούς, με τους περισσότερους ντυμένους στα μαύρα και με επιθετική συμπεριφορά απέναντι σε όποιον δεν ήταν ξεκάθαρα θετικά προσκείμενος προς το κόμμα. Η φωτογραφία πάρθηκε στο τέλος του συλλαλητηρίου, όταν οι υποστηρικτές ξεκινούσαν την πορεία τους για τα κεντρικά γραφεία του κόμματος. Η Χρυσή Αυγή μπήκε στη Βουλή για πρώτη φορά στις εκλογές του 2012, οι οποίες έγιναν στη διάρκεια μιας πολύ σκληρής οικονομικής κρίσης, της χειρότερης για τη χώρα από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Πήρε 7% των ψήφων και 18 έδρες στο κοινοβούλιο των 300 εδρών».

Η δεύτερη ελληνική φωτογραφία που διακρίθηκε είναι του Γιάννη Κολεσίδη, από τις πλημμύρες στην Αθήνα τον Φεβρουάριο.

«Εκείνο το πρωί ξύπνησα από τον εκκωφαντικό θόρυβο των αστραπών. Έξω γινόταν χαλασμός και έβρεχε καταρρακτωδώς. Παρακολουθούσα τη βροχή από το παράθυρό μου να πλημμυρίζει τους γύρω δρόμους και σκεφτόμουν πώς θα κατάφερνα να πάω στο γραφείο χωρίς να βραχώ. Μετά από λίγα λεπτά ξανακοίταξα από το παράθυρο και η κατάσταση είχε αλλάξει δραματικά. Δύο δρόμους μακρύτερα έβλεπα ένα σταματημένο αυτοκίνητο να το καταπίνουν τα νερά της βροχής. Πήρα τις φωτογραφικές μου μηχανές και προσπάθησα να φτάσω στο σημείο. Προχώρησα μέσα από το πάρκο που μεσολαβούσε, αλλά αυτό με οδήγησε πίσω από ένα συρματόπλεγμα από όπου δεν μπορούσα να πλησιάσω».

Είδα μια γυναίκα να πασχίζει να κρατηθεί από την πόρτα του αυτοκινήτου της, ενώ τα νερά περνούσαν τη μέση της. Το πόδι της είχε πιαστεί από τα παρασυρόμενα κλαδιά κάτω από την πόρτα και το νερό ήταν εύκολο να την παρασύρει. Ήταν πανικοβλημένη και το ύφος της ικέτευε για βοήθεια. Αμέσως μετά ένας άντρας από τη δική της μεριά σκαρφάλωσε στο αυτοκίνητό της, προσπαθώντας να τη βοηθήσει. Τράβηξα αυτήν τη φωτογραφία πίσω από το συρματόπλεγμα και αμέσως μετά έψαξα τρόπο για να μπορέσω να πλησιάσω. Όταν βρέθηκα μπροστά από το συρματόπλεγμα, ήταν αδύνατον να φτάσω κοντά της, μας χώριζε ένα ορμητικό ποταμι. Σε όλη τη διάρκεια της διάσωσής της η σκέψη ότι το ρεύμα μπορούσε να την παρασύρει έκανε το αίμα μου να παγώνει και αισθανόμουν απίστευτα άβολα καθώς κατέγραφα τη σκηνή», θυμάται ο φωτογράφος.